Мацьвея 14 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Л. Гарошка
У той час тэтрарх Ірад пачуў пагалоску пра Езуса
У той час Ірад тэтрарх пачуў чутку аб Ісусе
і сказаў слугам сваім: «Гэта Ян Хрысціцель. Ён паўстаў з памерлых, і таму цуды здзяйсняюцца ім».
і сказаў сваім слугам: "Гэта Іван Хрысьціцель; ён ўваскрос з мёртвых, і дзеля гэтага цудоўныя сілы дзеюцца праз яго".
Бо Ірад схапіў Яна, закаваў яго і кінуў у вязніцу з-за Ірадыяды, жонкі брата свайго Філіпа,
Бо Ірад, схапіўшы Івана, зьвязаў яго і пасадзіў у турму за Ірадзіяду, жонку Піліпа, свайго брата.
бо Ян казаў яму: «Недазволена табе мець яе».
Бо Іван казаў яму: "Ня можна табе мець яе".
Ён хацеў забіць яго, але баяўся народу, які лічыў яго прарокам.
І хацеў забіць яго, але баяўся народу, бо яго мелі за прарока.
Калі былі народзіны Ірада, дачка Ірадыяды танцавала перад усімі і спадабалася Іраду.
Калі-ж ладзілі дзень нараджэньня Ірада, дачка Ірадзіяды скакала пасярод іх і спадабалася Іраду.
Таму ён пакляўся даць ёй усё, чаго толькі папросіць.
Дзеля гэтага ён з прысягаю абяцаў даць ёй усё, чаго толькі папросіць.
А яна, падбухтораная сваёй маці, сказала: «Дай мне тут на місе галаву Яна Хрысціцеля».
Яна-ж падвучаная сваею маткай, сказала: "Дай мне тут на паўміску галаву Яне Хрысьціцеля".
І кароль засмуціўся, але дзеля клятвы і тых, хто быў за сталом, загадаў даць.
І засумаваў кароль, але з увагі на прысягу і на бяседуючых з ім, загадаў даць.
Таму паслаў у вязніцу адсячы галаву Яну.
І паслаў адсячы галаву Івану ў турме.
І прынеслі галаву яго на місе, і далі дзяўчыне, а яна занесла сваёй маці.
І прынесьлі ягоную галаву на паўміску і далі дзяўчыне, а яна занесла сваёй матцы.
Тады вучні Янавы прыйшлі, забралі цела і пахавалі яго. Потым пайшлі расказаць Езусу.
Ягоныя-ж вучні, прыйшоўшы ўзялі ягонае цела і пахавалі яго, ды пайшлі паведамілі Ісуса.
Калі Езус пачуў пра смерць Яна Хрысціцеля, адплыў адтуль на чоўне ў пустыннае месца адзін, а людзі, пачуўшы гэта, пайшлі за Ім пехатою з гарадоў.
Пачуўшы тое, Ісус адплыў адтуль на чаўне ў пустыннае мейсца адзін; і народ, пачуўшы аб тым, пайшоў за Ім з местаў пехатою.
Выйшаўшы з чоўна, Езус убачыў мноства людзей і злітаваўся над імі, і аздаравіў хворых іхніх.
І выйшаўшы, убачыў вялікую грамаду і пашкадаваў іх ды аздаравіў іхных нядужых.
Калі ж настаў вечар, Ягоныя вучні падышлі да Яго і сказалі: «Пустыннае гэтае месца і гадзіна ўжо позняя; адпусці людзей, каб яны пайшлі ў паселішчы і купілі ежы сабе».
Калі-ж настаў вечар, прыступіліся да Яго Ягоныя вучні і сказалі: "Тут пустыннае мейсца ды й час ужо позны, адпусьці народ, каб яны пайшлі ў вёскі і купілі сабе ежы".
Ён сказаў ім: «Не трэба ім ісці, вы дайце ім есці».
Але Ісус сказаў ім: "Ня траба ім ісьці; вы дайце ім есьці".
Яны ж сказалі яму: «У нас тут толькі пяць хлябоў і дзве рыбіны».
Яны-ж сказалі Яму: "У нас тут няма нічога акрамя пяці хлябоў і дзьвёх рыбаў".
Ён сказаў: «Прынясіце іх Мне сюды».
Ён сказаў: "Прынясеце іх Мне сюды".
І, загадаўшы народу сесці на траву, Ён узяў пяць хлябоў і дзве рыбіны, паглядзеў на неба, благаславіў і, разламаўшы, даў хлеб вучням, а вучні — людзям.
І сказаў народу разьмясьціцца на траве, і ўзяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбыў глянуў на неба, пабагаславіў, і паламаўшы даў хлеб вучням, а вучні народу.
І ўсе елі, і насыціліся, і з кавалкаў, што засталіся, сабралі дванаццаць поўных кашоў.
І елі ўсе і насыціліся і назьбіралі рэшткаў дванаццаць поўных кошыкаў.
А тых, хто еў, было каля пяці тысяч чалавек, не лічачы жанчын і дзяцей.
А еўшых было каля пяці тысяч чалавек апрэча жанчын і дзяцей.
Адразу пасля гэтага Ён загадаў вучням сесці ў човен і плысці ўперад Яго на другі бераг, пакуль Ён адпусціць людзей.
І тады-ж Ісус загадаў сваім вучням увайсьці ў човен і плысьці перш за Яго на другі бок, пакуль Ён адпусьціць народ.
Адпусціўшы народ, Езус падняўся на гару памаліцца асобна. Калі настаў вечар, заставаўся там адзін.
І калі адпусьціў народ, Ён узыйшоў на гару памаліцца на адзіноце. І ўвечары астаўся там адзін.
Тым часам човен ужо адплыў шмат стадыяў ад берага. І кідалі яго хвалі, бо вецер быў супраціўны.
А човен ужо быў пасярод мора і яго кідала хвалямі, бо быў праціўны вецер.
У чацвёртую ж варту ночы Ён пайшоў да іх, ідучы па моры.
У чацьвёртую-ж старожу ўначы прыйшоў да іх Ісус, ідучы па мору.
Калі ж вучні ўбачылі, як Ён ідзе па моры, спалохаліся і казалі: «Гэта прывід». І ад страху закрычалі.
І калі вучні ўгледзелі Яго, як Ён ішоў па моры, спалохаліся і гаварылі : "Гэта здань". І ад страху закрычалі.
Але Ён адразу загаварыў з імі і сказаў: «Будзьце адважнымі, гэта Я; не бойцеся!»
Але Ісус ураз загаварыў з імі і сказаў: "Бадрэцеся, гэта Я, ня бойцеся!"
Пётр сказаў Яму ў адказ: «Пане, калі гэта Ты, загадай мне ісці да Цябе па вадзе».
Пятро сказаў Яму ў адказ: "Госпадзе, калі гэта Ты, дык скажы мне йсьці да Цябе па вадзе".
Ён жа сказаў: «Ідзі!» Выйшаўшы з чоўна, Пётр пачаў ісці па вадзе і падышоў да Езуса.
Ён-жа сказаў: "Ідзі". І выйшаўшы з чаўна, Пятро пайшоў па вадзе, каб падыйсьці да Ісуса.
Але, адчуўшы моцны вецер, спалохаўся і, пачаўшы тануць, закрычаў: «Пане, ратуй мяне!»
Але бачучы моцны вецер, спужаўся і пачаў тапіцца ды закрычаў: "Госпадзе, ратуй мяне!"
Езус адразу ж працягнуў руку, схапіў яго і сказаў: «Малаверны, чаму засумняваўся ты?»
Ісус-жа ўраз прасьцягнуў руку, падтрымаў яго і сказаў яму: "Малаверны! чаму ты засумняваўся?"
Калі яны ўвайшлі ў човен, вецер сціх.
І калі яны ўвайшлі ў човен, ветер заціх.
А тыя, хто быў у чоўне, пакланіліся Яму і сказалі: «Ты сапраўды Сын Божы!»
А быўшыя ў чаўне, падыйшлі, пакланіліся Яму і сказалі: "Сапраўды Ты Сын Божы!"
Пераправіўшыся, яны прыбылі ў зямлю Генэзарэт.
І пераплыўшы, прыйшлі ў зямлю Гэнізарэцкую.
Калі ж людзі той мясцовасці пазналі Езуса, яны разнеслі вестку па ўсёй той ваколіцы. І прыносілі да Яго ўсіх хворых,
Тамтэйшыя людзі, пазнаўшы Яго, паслалі ўва ўсю тую ваколіцу і прынесьлі да Яго ўсіх хворых.
і прасілі Яго, каб хоць дакрануцца да краю плашча Ягонага. І тыя, што дакрануліся, былі аздароўлены.
І прасілі Яго, каб хоць дакрануцца да карыю Ягонае вопраткі, і каторыя дакраналіся, аздаравелі.
