Мацьвея 23 разьдзел

 

 

Тады Езус прамовіў да натоўпу і сваіх вучняў:

 

Тады прамовіў Ісус да народу і да Сваіх вучняў,

«Пасад Майсея занялі кніжнікі і фарысеі.

 

кажучы: На Майсеявым пасадзе паселі кніжнікі і фарысэі.

Таму ўсё, што скажуць вам, рабіце і захоўвайце, але не паступайце паводле ўчынкаў іхніх. Бо яны гавораць і не робяць.

 

Дык усё, што скажуць вам, дзяржыцеся і рабеце, але не рабеце паводля іхных учынкаў, бо яны гавораць і ня робаць.

Яны звязваюць цяжкія і непасільныя ношы і ўскладаюць на плечы людзей, а самі не хочуць і пальцам крануць іх.

 

Бо вяжуць цяжкія і непасільныя цяжары і ўскладаюць на плечы людзям, а самі ня хочуць і пальцам крануць іх.

Усе ж учынкі свае робяць яны дзеля таго, каб паказацца людзям. Яны пашыраюць філактэрыі свае і павялічваюць махры.

 

Усе-ж свае ўчынкі яны робяць так, каб іх бачылі людзі; пашыраюць свае філяктэры і пабольшваюць кутасы.

Любяць першыя месцы на гасцінах і першыя лавы ў сінагогах,

 

Любяць першыя мейсцы на банкетах і першыя лаўкі ў бажніцах,

і прывітанні на рынках, і каб людзі называлі іх “раббі”.

 

і вітаньні на рынку, і каб людзі называлі іх: настаўнік!

Вы ж не дазваляйце называць сябе раббі, бо адзін у вас Настаўнік, а ўсе вы — браты.

 

А вы не называйцеся настаўнікамі, бо ў вас адзін Настаўнік, а вы ўсе браты.

І айцом вашым не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Айцец Нябесны.

 

І айцом сябе не называйце нікога на зямлі, бо ў вас адзін Айцец, Каторы ёсьць у небе.

Не дазваляйце таксама называць сябе правадырамі, бо адзін у вас Правадыр — Хрыстус.

 

І не называйцеся вычонымі настаўнікамі, бо ў вас адзін Вучыцель — Хрыстос.

Большы з вас няхай будзе для вас слугою.

 

Большы ў вас няхай будзе вашым слугою.

Бо той, хто ўзвышае сябе, будзе прыніжаны, а той, хто прыніжае сябе, будзе ўзвышаны.

 

Бо хто ўзвышае сябе, той будзе паніжаны, а хто сябе паніжае, той будзе павышаны.

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі! Бо самі не ўваходзіце і, калі ўваходзяць іншыя, не пускаеце іх.

 

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што абыходзіце мора і сушу, каб прыдбаць хоць аднаго новага верніка. Калі ж гэта здараецца, робіце яго сынам геены, удвая горшым, чым вы самі!

 

Гора вам, сляпыя павадыры, якія кажаце: “Калі хто клянецца святыняй, то нічога; але калі хто клянецца золатам святыні, то абавязаны”.

 

Неразумныя і сляпыя! Што большае: золата ці святыня, якая асвячае золата?

 

І зноў: “Калі хто клянецца ахвярнікам, то нічога; а калі клянецца дарам, што на ім, то абавязаны”.

 

Сляпыя! Што большае? Дар ці ахвярнік, які асвячае дар?

 

Таму той, хто клянецца ахвярнікам, клянецца і ім, і ўсім, што на ім.

 

І той, хто клянецца святыняю, клянецца і ёю, і тым, хто жыве ў ёй.

 

А хто клянецца небам, клянецца тронам Божым і тым, хто сядзіць на ім.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што даяце дзесяціну з мяты, анісу і кмену, але абмінаеце тое, што важнейшае ў Законе: правасуддзе, міласэрнасць і веру! Гэта трэба было рабіць і таго не абмінаць.

 

Сляпыя павадыры, якія адцэджваеце камара, а праглынаеце вярблюда.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што звонку ачышчаеце кубак і місу, а ўнутры яны поўныя драпежнасці і нястрыманасці!

 

Сляпы фарысей, спачатку ачысці кубак унутры, каб ён стаў чыстым і звонку.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, бо вы падобныя да пабеленых пахавальняў, якія звонку здаюцца прыгожымі, але ўнутры поўныя касцей нябожчыкаў і ўсялякай нячыстасці!

 

Так і вы звонку здаяцеся людзям справядлівымі, але ўнутры поўныя крывадушша і беззаконня.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што ўзносіце грабніцы прарокам і ўпрыгожваеце магілы праведнікаў,

 

кажучы: “Калі б мы жылі ў дні айцоў нашых, то не былі б саўдзельнікамі ў праліцці крыві прарокаў”!

 

Так вы сведчыце супраць саміх сябе, што вы сыны тых, хто забіваў прарокаў.

 

Дапоўніце ж меру сваіх айцоў.

 

Вужы, пакаленне змяінае, як вы пазбегнеце прысуду да геены?

 

Таму Я пасылаю да вас прарокаў, мудрацоў і кніжнікаў. Адных з іх вы пазабіваеце і ўкрыжуеце, а другіх будзеце бічаваць у сінагогах сваіх і будзеце гнаць з горада ў горад.

 

Так упадзе на вас уся праведная кроў, пралітая на зямлі, ад крыві справядлівага Абэля аж да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі паміж святыняй і ахвярнікам.

 

Сапраўды кажу вам: усё гэта ўпадзе на гэтае пакаленне.

 

Ерузалем, Ерузалем, ты забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе. Колькі разоў Я хацеў сабраць дзяцей тваіх, як птушка збірае пад крыламі птушанят сваіх, але вы не захацелі!

 

Вось, застаецца вам дом ваш пусты!

 

Бо кажу вам: адгэтуль не ўбачыце Мяне, пакуль не ўсклікнеце: “Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у імя Пана!”»