Мацьвея 9 разьдзел

 

 

Увайшоўшы ў човен, Ён пераправіўся на другі бераг і прыйшоў у свой горад.

 

І ўвайшоў у човен, Ён пераплыў назад і прыйшоў у сваё места.

Прынеслі да Яго паралізаванага, пакладзенага на ложы. Убачыўшы іхнюю веру, Езус сказаў паралізаванаму: «Будзь адважным, сыне, адпускаюцца твае грахі».

 

І вось прынесьлі да Яго спараліжаванага, які ляжаў на пасьцелі. І бачучы іхнюю веру, Ісус сказаў спараліжаванаму: "Мацуйся, дзіця! адпушчаюцца табе твае грахі".

Тады некаторыя кніжнікі сказалі самі сабе: «Ён блюзнерыць».

 

І вось некаторыя з кніжнікаў сказалі самі ў сабе: "Ён блюзьніць".

А Езус, ведаючы іхнія думкі, сказаў: «Навошта задумваеце зло ў сэрцах вашых?

 

Ісус-жа, бачучы іхныя думкі, сказаў: "Навошта думаеце благое ў вашых сэрцах?"

Бо што лягчэй? Сказаць: “Адпускаюцца твае грахі” ці сказаць: “Устань і хадзі”?

 

Бо што лепш сказаць: адпушчаюцца табе грахі, ці сказаць: Устань і хадзі?

Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі». Тады сказаў паралізаванаму: «Устань, вазьмі ложа сваё і ідзі дадому».

 

Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпушчаць грахі (тады кажа спараліжаванаму) "Устань, вазьмі твой ложак ды йдзе ў твой дом".

Той устаў і пайшоў дадому.

 

І ўстаў, узяў свой ложак ды пайшоў у свой дом.

А людзі, убачыўшы гэта, спалохаліся і праславілі Бога, які даў такую ўладу людзям.

 

Народ-жа, бачучы гэтае, дзівіўся і славіў Бога, даўшы гэткую ўладу людзям.

Калі Езус адыходзіў адтуль, убачыў чалавека, які сядзеў на мытні, якога звалі Мацвей, і сказаў яму: «Ідзі за Мною». Той устаў і пайшоў за Ім.

 

І калі Ісус прайходзіў адтуль, убачыў чалавека іменем Матэя, які сядзеў на мытніцы, і кажа яму: "Ідзі за Мною". І ўстаўшы ён пайшоў за Ім.

Калі Езус быў за сталом у доме, многія мытнікі і грэшнікі прыйшлі і занялі месца за сталом з Ім і вучнямі Ягонымі.

 

І сталася, як Ён быў пры стале ў доме, дык вось многа мытнікаў і грэшнікаў прыйшлі і ўзьляглі пры стале з Ісусам і ягонымі вучнямі.

Убачыўшы гэта, фарысеі казалі вучням Яго: «Чаму Настаўнік ваш есць з мытнікамі і грэшнікамі?»

 

І ўбачыўшы тое, фарысэі сказалі Ягоным вучням: "Чаму ваш Настаўнік есьць з мытнікамі і грэшнікамі?"

Ён жа, пачуўшы гэта, сказаў ім: «Не здаровым патрэбны лекар, а хворым.

 

Ісус-жа пачуўшы гэтае, сказаў ім: "Не здаровым патрэбен лекар, а хворым.

Пайдзіце, навучыцеся, што значыць: “міласэрнасці хачу, а не ахвяры”, бо Я прыйшоў заклікаць не праведнікаў, а грэшнікаў».

 

Ідзеце і навучэцеся, што значыць: міласэрнасьці хачу, а не ахвяры. Бо Я прыйшоў клікаць не праведнікаў, але грэшнікаў.

Вучні Янавы прыйшлі да Яго і сказалі: «Чаму мы і фарысеі посцім шмат, а Твае вучні не посцяць?»

 

Тады прыйходзяць да Яго Янавы вучні і кажуць: "Чаму мы і фарысэі шмат посьцім, а Твае вучні ня посьцяць?"

А Езус сказаў ім: «Ці могуць быць у жалобе госці на вяселлі, пакуль з імі жаніх? Але прыйдуць дні, калі будзе забраны ад іх жаніх, і тады будуць пасціць.

 

І сказаў ім Ісус: "Ці-ж могуць сумаваць вясельныя госьці, пакуль малады з імі? Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх маладога і тады будуць пасьціць.

Ніхто не прышывае латы з нябеленага палатна да старой вопраткі, бо прышытае рве вопратку, і дзіра робіцца яшчэ горшай.

 

І ніхто ня прыкладае лапіны з няваленага сукна да старое вопраткі, бо лапіна зьбяжыцца і адарвецца і будзе яшчэ горшая дзірка.

Не ўліваюць таксама маладое віно ў старыя мяхі. Інакш разрываюцца мяхі, і віно выліваецца, і мяхі прападаюць. Але маладое віно ўліваюць у новыя мяхі, тады захоўваецца і тое, і другое».

 

І ня ўліваюць маладога віна ў старыя мяхі, бо разрываюцца мяхі і віно выцякае, і мяхі гінуць; але маладое віно ўліваюць у новыя мяхі і захоўваецца тое і другое".

Калі гаварыў з імі, падышоў да Яго адзін кіраўнік і, пакланіўшыся Яму, сказаў: «Дачка мая толькі што памерла; але прыйдзі, ускладзі на яе руку сваю, і яна будзе жыць».

 

Калі Ён гутарыў з імі гэта, падыйшоў да яго нейкі начальнік і, пакланіўшыся Яму, сказаў: "Мая дачка толькі што памерла, але прыйдзі, узлажы на яе Тваю руку і ажыве".

Тады Езус падняўся і разам са сваімі вучнямі пайшоў за ім.

 

І ўстаўшы Ісус са Сваімі вучнямі, пайшоў за ім.

І вось, жанчына, якая дванаццаць гадоў цярпела на крывацёк, падышла ззаду і дакранулася да краю Ягонага плашча,

 

І вось жанчына, якая дванаццаць гадоў хварэла на крывацечу, падыйшоўшы з-заду, дакранулася да краю Ягонае вопраткі,

бо казала сабе: «Калі толькі дакрануся да Ягонага плашча, выздаравею».

 

бо казала сама сабе; як толькі дакрануся да Ягонае вопраткі, аздаравею.

А Езус павярнуўся і, убачыўшы яе, сказаў: «Будзь адважнай, дачка, вера твая ўратавала цябе». З таго часу жанчына выздаравела.

 

Ісус-жа, аглянуўшыся і ўгледзеўшы яе, сказаў: "Бадрыся дачка, вера твая выратавала цябе". І аздаравела жанчына ад тае гадзіны.

Калі Езус увайшоў у дом кіраўніка, Ён убачыў жалейнікаў і ўзрушаны натоўп

 

І калі Ісус прыйшоў у дом начальніка і ўгледзеў жалейнікаў і ўзварушаную грамаду

і сказаў: «Выйдзіце, бо дзяўчынка не памерла, а спіць». І насміхаліся з Яго.

 

сказаў ім: "Адыйдзеце, бо дзяўчынка не памерла, але сьпіць". І насьміхаліся з Яго.

А калі натоўп вывелі, Ён увайшоў, узяў дзяўчынку за руку, і яна ўстала.

 

Калі-ж выправілі людзей, Ён увайшоў, узяў яе за руку і дзяўчынка ўстала.

Тады разышлася пра гэта пагалоска па ўсёй гэтай зямлі.

 

І разыйшлася чутка аб гэтым па ўсёй той зямлі.

Калі Езус адыходзіў адтуль, ішлі за Ім двое сляпых, якія крычалі: «Змілуйся над намі, Сыне Давіда!»

 

Калі Ісус ішоў адтуль, за Ім ішло двох сьляпых і клікалі Яго, кажучы: "Зьлітуйся над намі, Ісусе, сыне Давідаў!"

Калі ж Ён прыйшоў у дом, сляпыя падышлі да Яго, а Езус сказаў ім: «Ці верыце, што Я магу зрабіць гэта?» Яны адказалі Яму: «Так, Пане».

 

Калі-ж Ён прыйшоў у дом, прыступіліся да Яго сьляпыя. І кажа ім Ісус: "Ці вы верыце, што Я магу вам гэтае зрабіць?" Яны адказалі Яму: "Так Госпадзе".

Тады Ён дакрануўся да іхніх вачэй і сказаў: «Няхай станецца вам паводле веры вашай».

 

Тады Ён дакрануўся да іхных вачэй і сказаў: "Няхай станецца вам паводля вашае веры".

І адкрыліся іхнія вочы. Але Езус строга наказаў ім: «Глядзіце, каб ніхто не даведаўся».

 

І расчыніліся іхныя вочы; і забараніў ім Ісус, кажучы: "Глядзеце, каб ніхто ня ведаў".

Аднак яны, калі выйшлі, абвясцілі пра гэта па ўсёй той зямлі.

 

А яны выйшаўшы абвясьцілі аб Ім на ўсёй той зямлі.

Калі ж тыя выходзілі, прывялі да Езуса нямога чалавека, апанаванага злым духам.

 

Калі-ж тыя выходзілі, дык прывялі да Яго нямога чалавека, апанванага нячыстым.

І калі злы дух быў выгнаны, нямы пачаў гаварыць, а людзі казалі са здзіўленнем: «Ніколі не было такога ў Ізраэлі!»

 

І калі д’ябал быў выгнаны, нямы загаварыў, і народ дзівіўся, кажучы: "Ніколі не здаралася такое ў Ізраілю".

А фарысеі казалі: «Князем злых духаў Ён выганяе злых духаў».

 

А фарысэі казалі: "Ён іменем князя нячыстых выганяе злых духаў".

І хадзіў Езус па ўсіх гарадах і паселішчах, навучаючы ў іхніх сінагогах, абвяшчаючы Евангелле Валадарства і вылечваючы ўсялякую хваробу і ўсялякую немач.

 

І прайходзіў Ісус па ўсіх местах і вёсках, навучаючы ў школах і абвяшчаючы Эвангельле Валадарства і аздараўляючы ўсякую хворасьць і немач у людзей.

Убачыўшы натоўпы людзей, Ён змілаваўся над імі, бо яны былі знясіленыя і пакінутыя, як авечкі без пастыра.

 

Гледзячы на грамады, Ён пашкадаваў іх, бо былі змучанымі і прыгнобленымі, быццам авечкі, якія ня маюць пастуха.

Тады Ён сказаў вучням сваім: «Жніво сапраўды вялікае, ды работнікаў мала;

 

Тады кажа сваім вучням: "Жніва многа, а работнікаў мала.

таму прасіце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на жніво сваё».

 

Дык прасеце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на сваё жніва".