Мацьвея 14 разьдзел

Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Міцкевіча (Прускага)

 
 

У той час пачуў Ірад-тэтрарх погаласку пра Ісуса
 
У той час Ірад чацьвертаўладнік, дачуўшыся пра славу Ісусаву,

і сказаў сваім слугам: Гэта Іаан Хрысціцель; ён уваскрэшаны з мёртвых, і таму цудатворныя сілы дзейнічаюць у ім.
 
сказаў падуладным сваім: «Гэта Ян Хрысьціцель; ён уваскрос зь мертвых, і таму цуды дзеюцца праз яго».

Бо Ірад, схапіўшы Іаана, звязаў [яго] і пасадзіў у турму з-за Ірадыяды, жонкі свайго брата Філіпа;
 
Бо Ірад схапіў Яна, зьвязаў яго й пасадзіў у вязьніцу за Ірадыяду, жонку Піліпа, брата яго.

бо Іаан казаў яму: Не дазваляецца табе мець яе.
 
Бо Ян гаварыў яму: «Ня можна табе мець яе».

І хацеў Ірад яго забіць, але пабаяўся натоўпу, бо яго лічылі за прарока.
 
І хацеў забіць яго, але баяўся народу, бо яго ўважалі за прарока.

А калі быў Ірадаў дзень нараджэння, Ірадыядзіна дачка танцавала перад гасцямі і спадабалася Іраду;
 
Але ў дзень народзін Ірада дачка Ірадыяды танцавала перад сабранымі й вельмі ўсьцешыла Ірада.

таму ён з клятваю паабяцаў ёй даць, чаго б яна ні папрасіла.
 
І ён, пакляўшыся, абяцаў ёй даць, чаго-б яна ні папрасіла.

А яна, падвучаная сваёю маці: Дай мне, — кажа, — тут на талерцы галаву Іаана Хрысціцеля.
 
Яна-ж, навучаная маткаю сваею, сказала: «Дай мне тут на талерцы галаву Яна Хрысьціцеля».

І засмуціўся цар, ды дзеля клятвы і застольнікаў загадаў даць;
 
І засмуціўся кароль, але з увагі на прысягу й на гасьцей сваіх, загадаў даць ёй.

і, паслаўшы, абезгаловіў Іаана ў турме.
 
І паслаў сьцяць галаву Яна ў вязьніцы.

І прынеслі яго галаву на талерцы і аддалі дзяўчыне; і яна аднесла сваёй маці.
 
І прынясьлі галаву ягоную й далі дзяўчыне, а яна занесла маці сваёй.

Вучні ж яго, падышоўшы, узялі цела і пахавалі яго і, прыйшоўшы, расказалі Ісусу.
 
Вучні-ж ягоныя прышлі і ўзялі цела яго й пахавалі яго ды пайшлі паведамілі Ісуса.

І, пачуўшы, Ісус адплыў адтуль у лодцы ў пустэльнае месца асобна; і, пачуўшы, натоўпы пайшлі ўслед за Ім пешкі з гарадоў.
 
І, пачуўшы гэтае, Ісус адплыў адтуль у чаўне адзінотна ў месца бязьлюднае; народ, дачуўшыся пра гэта, пайшоў за Ім зь местаў пехатою.

І [Ісус], выйшаўшы, убачыў вялікі натоўп і злітаваўся над імі і вылечыў іх хворых.
 
І, зышоўшы на зямлю, Ісус убачыў грамады народу; і зьлітаваўся над імі, і аздаравіў нядужных іхных.

А калі настаў вечар, падышлі да Яго вучні [Яго], кажучы: Пустэльнае гэта месца, і ўжо час позні; адпусці натоўпы, каб пайшлі ў сёлы і купілі сабе яды.
 
Калі-ж настаў вечар, прыступілі да Яго вучні Ягоныя, кажучы: «Месца тут пустыннае, а пара ўжо позьняя; адпусьці народ, каб маглі пайсьці ў аселішчы купіць сабе ежы».

А [Ісус] сказаў ім: Не трэба ім адыходзіць; вы дайце ім есці.
 
Ісус-жа сказаў ім: «Ня трэба ім адыходзіць, вы дайце ім есьці».

А яны кажуць Яму: У нас тут нічога няма, толькі пяць хлябоў і дзве рыбіны.
 
Яны-ж кажуць Яму: «У нас тут толькі пяць хлябоў і дзьве рыбы».

Ён жа сказаў: Нясіце Мне іх сюды.
 
Ён сказаў ім: «Прынясеце Мне іх сюды».

І, загадаўшы натоўпам узлегчы на траве, Ён узяў пяць хлябоў і дзве рыбіны і, паглядзеўшы на неба, дабраславіў і, паламаўшы, даў вучням хлябы, а вучні — натоўпам.
 
Тады сказаў народу супачыць на траве; і ўзяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбы, узглянуў на неба, дабрасловіў і, паламаўшы, даў вучням хлябы, а вучні — народу.

І ўсе елі і наеліся; а з пазасталых кавалкаў назбіралі дванаццаць поўных кошыкаў.
 
І елі ўсе да задаволеньня, і назьбіралі астачы дванаццаць карабоў поўных.

А тых, што елі, было каля пяці тысяч мужчын, апроч жанчын і дзяцей.
 
А ела-ж блізу пяці тысяч мужчын, апрача жанчын і дзяцей.

І Ён39 адразу змусіў [Сваіх] вучняў увайсці ў лодку і плысці раней за Яго на другі бок, пакуль Ён адпусціць натоўпы.
 
Зараз-жа воліў Ісус вучням Сваім увайсьці ў човен і плысьці перш за Яго на другі бок, пакуль Ён адпусьціць народ.

І, адпусціўшы натоўпы, Ён узышоў на гару асобна памаліцца. І, калі звечарэла, Ён быў там адзін.
 
І адпусьціўшы народ, узыйшоў на гару памаліцца на самоце, і да позьняга вечара аставаўся там адзін.

А лодка ўжо была на многія стадыі ад берага40, і яе біла хвалямі, бо вецер быў сустрэчны.
 
А човен быў ужо сярод мора, падбіваны хвалямі, бо вецер быў супраціўны.

А ў чацвёртую ж варту ночы Ён прыйшоў41 да іх, ідучы па моры.
 
У чацьвертую старожу ночы, Ісус пайшоў да іх, ідучы па моры.

І вучні, убачыўшы Яго, што Ён ідзе па моры, зжахнуліся, кажучы: Гэта здань! — І са страху закрычалі.
 
Вучні-ж Ягоныя, убачыўшы пешага на моры, спалохаліся й гаварылі: «Гэта здань». І ад страху закрычалі.

Але [Ісус] адразу загаварыў з імі, кажучы: Адважней, гэта Я; не бойцеся.
 
Але Ісус ураз-жа адазваўся да іх, кажучы: «Бадзёрцеся, гэта Я, ня бойцеся».

У адказ жа Яму Пётр сказаў: Госпадзе, калі гэта Ты, загадай, каб я прыйшоў да Цябе па вадзе.
 
Тады Пётра сказаў Яму ў адказ: «Госпадзе, калі гэта Ты, загадай мне прыйсьці да Цябе па вадзе».

І Ён сказаў: Прыйдзі. — І Пётр, сышоўшы з лодкі, пайшоў па вадзе і падышоў42 да Ісуса.
 
Ён-жа сказаў: «Прыйдзі!» І выйшаўшы з чоўна, Пётра пайшоў па вадзе, каб падыйсьці да Ісуса.

Але, бачачы [моцны] вецер, спалохаўся і, пачаўшы тапіцца, закрычаў, кажучы: Госпадзе, ратуй мяне!
 
Але, гледзячы на моцны вецер, спужаўся й стаў тапіцца ды загаласіў, кажучы: «Госпадзе! Уратуй мяне».

І Ісус адразу працягнуў руку, падхапіў яго і кажа яму: Малавер, чаму засумняваўся?
 
Ісус ураз-жа працягнуў руку, падтрымаў яго й кажа яму: «Малаверны! Чаму-ж ты сумляваўся?»

І, калі падняліся43 ў лодку, вецер суняўся.
 
І калі яны ўвайшлі ў човен, вецер сьціх.

А тыя, што былі ў лодцы, [падышлі], упалі перад Ім, кажучы: Сапраўды Ты Сын Божы.
 
А ўсе, што былі ў чаўне, падыйшлі й пакланіліся Яму ды сказалі: «Запраўды, Ты — Сын Божы!»

І яны, пераправіўшыся, прыбылі ў зямлю Генісарэцкую.
 
І, пераплыўшы, прыйшлі ў зямлю Гэнісарэцкую.

І, пазнаўшы Яго, людзі тае мясцовасці паслалі вестку ва ўсю тую ваколіцу; і даставілі да Яго ўсіх хворых,
 
Людзі-ж тэй мясцовасьці, пазнаўшы Яго, разьнясьлі вестку па цэлай ваколіцы, і прывялі да Яго ўсіх хворых.

і яны прасілі Яго, каб толькі дакрануцца да краю Яго вопраткі; і ўсе, што дакрануліся, выздаравелі.
 
І прасілі Яго каб толькі дакрануцца да краю адзеньня Ягонага; і каторыя дакраналіся — выздараўлялі.