1 да Цімафея 6 разьдзел

 

 

Рабы́, што пад ярмом, павінны лічыць паноў сваіх годнымі ўсякае пашаны, каб ня было ганьбаваньня на імя Божае і на навуку.

 

Нявольнікі, якія знаходзяцца пад уладаю, няхай лічаць сваіх паноў дастойнымі ўсякай павагі, каб імя Божае і навука не падпалі зьнявазе.

Тыя-ж, што ве́рных маюць за паноў, няхай ня будуць нядбалымі, бо яны — браты; але тым бале́й няхай паслугуюць ім, што яны ве́рныя і ўмілаваныя, прымаючы дабро. Гэтага навучай і заклікай.

 

Якія маюць паноў веруючых, няхай іх не зьневажаюць, хоць яны і братамі зьяўляюцца, але няхай служаць ім, бо яны веруючыя і ўмілаваныя і спрыяюць ім. Вучы гэтаму і панукай!

Калі-ж хто навучае інакш і ня йдзе́ за здаровымі словамі Госпада нашага Ісуса Хрыста і за навукай аб багабойнасьці,

 

Калі хто вучыць інакш і не прытрымліваецца здаровых слоў Госпада нашага Езуса Хрыстуса і Ягонай навукі,

той загардзе́ў, нічога ня ве́даючы, але хворы на змаганьне і спрэчкі, ад чаго бывае зайздрасьць, сварка, лаянкі, благія падазрэньні,

 

той ганарлівец, ігнарант, нічога не разумее, але мае схільнасьць спрачацца ў справах і кідаць словамі, з якіх паўстаюць ненавісьць,звадкі, блюзьнерствы, ліхія падазрэньні,

пустыя гутаркі між людзьмі папсаванага розуму, што згубілі праўду і думаюць, быццам багабойнасьць служыць дзеля прыбытку. Ухіляйся ад гэтакіх.

 

пустыя спрэчкі між людзьмі тупых галоў, пазбаўленых праўды і думаючых, што набожнасьць можа быць крыніцай узбагачэньня.

Вялікі-ж набытак быць багабойным і здаволеным.

 

Але вялікім набыткам зьяўляецца набожнасьць і заспакаеньне сябе на малым.

Бо мы нічога ня прыне́сьлі на сьве́т; дык ясна, што й нічога вы́нясьці ня можам.

 

Нічога бо мы не прынесьлі на гэты сьвет, і нічога, як вядома, ня вынесем.

Маючы-ж ежу і вопратку, будзем здаволены гэтым.

 

Маючы ж ежу і ў ва што апрануцца, будзьма гэтым задаволены.

Тыя-ж, што жадаюць узбага́чвацца, па́даюць у спакушэньне і ў се́ці, і ў многія неразумныя і шкадлівыя пажаданьні, што топяць людзе́й у зьніштажэньні й загубе;

 

А вось тыя, што хочуць стаць багатымі, трапляюць у спакусу і ў д'ябальскую пятлю ды ў многія бескарысныя похаці, а то і шкодныя, якія топяць людзей у бяздоньні загубы.

бо корань усяго благога ёсьць срэбралюбства, аддаўшыся якому некаторыя ўхіліліся ад ве́ры і самі сябе́ аддалі на многія мукі.

 

Коранем бо ўсякіх няшчасьцяў зьяўляецца сквапнасьць, за якой гонячыся, некаторыя адпалі ад веры і мучацца вялікімі пакутамі.

Ты-ж, чалаве́ча Божы, уцякай ад гэтага, але пасьпява́й у праўдзе, багабойнасьці, ве́ры, любві, цярплівасьці, ціхасьці;

 

А ты, чалавеча Божы, высьцерагайся гэтага. Шукай справядлівасьці, набожнасьці, веры, міласьці, цярплівасьці, ласкавасьці.

змагайся добрым змаганьнем ве́ры, дзяржыся за жыцьцё ве́чнае, да якога ты і пакліканы, дый ты вызнаў добрае вызна́ньне перад многімі сьве́дкамі.

 

Ваюй добрым змаганьнем за веру, здабудзь жыцьцё вечнае, да якога ты пакліканы і дзеля якога ты высказаўся добрым пасьведчаньнем перад шматлікімі сьведкамі.

Перад Богам, усё ажыўляючым, і перад Хрыстом Ісусам, Які засьве́дчыў перад Понцкім Пілатам добрае вызнаньне, загадываю табе́

 

Прыказваю табе перад Богам, які ажыўляе ўсё, у прысутнасьці Езуса Хрыстуса, які даў добрае пасьведчаньне і доказ пры Понцкім Пілаце,

захаваць гэту запаведзь чыстай, беззаганнай, аж да зьяўле́ньня Госпада нашага Ісуса Хрыста,

 

споўні загад беззаганна і няўхільна аж да прыходу Госпада нашага Езуса Хрыстуса,

якое ў свой час адкрые шчасьлівы й адзіны магутны Цар Цароў і Госпад гаспадароў,

 

Яго выявіць у свой час Праслаўлены і адзіна Магутны Валадар валадароў і Госпад валодаючых,

адзіны, што ма́е несьмяротнасьць, жыве́ ў сьвятле́ недаступным, якога ніхто із людзе́й ня бачыў і бачыць ня можа. Яму чэсьць і дзяржава ве́чная. Амін.

 

Які сам адзін мае несьмяротнасьць і жыве ў сьветласьці недаступнай, Якога ніхто з людзей ня бачыў і відзець ня можа, Яму чэсьць і валоданьне вечнае. Аман.

Багатым у гэтым ве́ку загадывай, каб яны ня думалі шмат аб сабе́, ані спадзяваліся на багацьце няпэўнае, але на Бога Жывога, што дае́ нам усё шчодра дзеля ўслады;

 

Багачам гэтага сьвету загадвай, каб лішне высока пра сябе нея думалі і не пакладалі надзеі на нястойкім багацьці, але спадзяваліся на Бога жывога, які шчодра дае нам усё патрэбнае для жыцьця.

каб яны рабілі дабро, багаце́лі добрымі ўчынкамі, былі шчодрыя, дзяліліся,

 

Каб як найбольш рабілі дабра, багацелі добрымі ўчынкамі, былі шчодрымі, дзяліліся з іншымі,

зьбіраючы сабе́, як скарб, добры грунт дзеля будучыны, каб дастаць жыцьцё ве́чнае.

 

сабіралі сабе багацьце-фундамент на будачае, на атрыманьне жыцьця вечнага.

О, Цімахве́ю, захоўвай пераданае табе́, ухіляючыся ад паганага пустаслоўя і перакорлівасьці фальшывага знаньня,

 

О, Цімафею, беражы дэпазыт веры, абмінай навінкі пустаслоўя і супярэчлівых асноў уяўнай навукі, прыхільнікі якой страцілі веру. Ласка з табою. Аман.

пахваляючыся якім, некаторыя ўхіліліся ад ве́ры. Ласка з табою. Амін.