1 да Цімафея 5 разьдзел

 

 

Старога не дакара́й, але малі, як бацьку; малодшых, як брато́ў;

 

На старэйшага не сварыся сурова, але ўпрошвай, як бацьку, а маладых, як братоў.

старых жанчын, як матак; малодшых, як сёстраў, з усякаю чыстасьцяй.

 

Старэйшага ўзросту жанчын, — як матак, а маладых, як сёстраў з усёй сьціпласьцю.

Удоваў паважай, тых, што ўдовы запраўды.

 

Удоваў шануй, якія сапраўды ўдовы.

Калі-ж якая ўдава ма́е дзяце́й, ці ўнукаў, дык яны насампе́рш няхай вучацца паважаць уласны дом і ў свой чарод аддзя́чыць бацьком: бо гэта добра і ўгодна перад Богам.

 

Калі ж якая ўдава мае дзяцей або ўнукаў, дык няхай перш навучыцца кіраваць домам сваім ды няхай умее аддаць належнае бацькам, бо гэта зьяўляецца мілым Богу.

Праўдзівая-ж удава і адзінокая спадзяе́цца на Бога і трывае ў малітвах і просьбах уначы і ўдзе́нь,

 

Тая ж, што сапраўды ўдава і адзінокая, няхай мае надзею на Бога, няхай не перастае ўпрошваць Бога і маліцца днём і ноччу.

раскошніца-ж, жывучы, мёртвая.

 

Удава, якая распусна жыве, тая нібы жыве, а яна памёршая.

І гэтае загадвай ім, каб былі беззаганнымі.

 

Бач, наглядай, каб яны былі беззаганнымі.

Калі-ж хто аб сваіх, а асабліва аб хатніх не клапо́ціцца, той адрокся ад ве́ры і горш за няве́рнага.

 

Калі ж хто не апякуецца сваімі, тым больш сваёй сям'ёй, той адрокся веры і горшы за няверуючага.

Удава-ж няхай выбіраецца ня ме́нш, як шасьцідзесяціго́дняя, якая была жонкаю аднаго мужа,

 

У патрэбе выбіраць трэба ўдаву ня менш шасьцідзесяці гадоў, меўшую аднаго толькі мужа,

дазнаная з добрых учынкаў, ці дзяце́й узгадавала, ці прымала падарожных, ці абмывала ногі сьвятым, ці памагала нешчасьлівым, ці рупілася аб кожную добрую справу.

 

правераную на добрых справах, гэта значыць, што добра выгадавала дзяцей, калі яна гасьцінная, калі сьвятым ногі абмывала, калі ў горы пакутуючых пацяшала, калі займалася добрымі справамі.

А маладых удоў ня прымай, бо яны, разласаваўшыся насупраць Хрысту, хочуць замуж;

 

А маладых удоваў абмінай, бо калі іх пачуцьцёвасьць адвяла ад Хрыстуса, дык яны гоняцца выйсьці замуж.

яны падлягаюць асуджэньню, бо адкінулі ране́йшую ве́ру;

 

Асуджаны яны, бо ўтрацілі першую веру.

да таго-ж яны, гуляючы, прывучаюцца хадзіць па дамох; дый ня толькі гуляшчыя, але й баўтлівыя, і цікавыя, і гавораць, чаго ня сьле́д.

 

Высьцерагайся таксама гультаяк, што цягаюцца па хатах, такія ня толькі гультайкі, але і пляткаркі, датошныя і лапочуць, што не належыцца.

Дык хачу, каб маладыя ўдовы йшлі замуж, радзілі дзяце́й, кіравалі домам і не давалі праціўніку ніякае падставы дзеля абмаўляньня:

 

Дык лічу, што лепш, каб малодшыя ўдовы выходзілі замуж, нараджалі дзяцей, мацермі былі і не давалі повадаў да спакусы.

бо некаторыя ўжо зьвярнулі на сьле́д шатана.

 

Бо ўжо некаторыя пайшлі за шатанам.

Калі які ве́рны ці ве́рная ма́е ўдовы, няхай памагае ім і не абцяжа́е Царквы, каб яна памагала запраўдным удовам.

 

Калі які з верных або якая маюць удоваў, дык няхай апякуюцца імі і не абцяжарваюць Касьцёла, каб ён мог успамагаць тым, якія зьяўляюцца сапраўднымі ўдовамі.

Старшыя, якія старшынствуюць добра, варты падвойнае пашаны, асабліва тыя, што працуюць у слове і ў навуцы.

 

прэсьбітары (сьвятары або біскупы), духоўнікі, якія добра кіруюць, варты падвойнага гонару, асабліва тыя, што займаюцца павучэньнем:

Бо Пісаньне кажа: не закелза́й вала, які малоціць, і: работнік варты нагароды свае́й (Другазаконьне 25:4; Мацьвея 10:10).

 

Вось жа кажа Пісаньне: "Не завязвай морды валу, які малоціць", і "Работнік варты заплаты сваёй".

Абвінава́чаньне на старшага ня йначай прымай, як пры двох ці трох сьве́дках.

 

Не прымай абвіненьняў проціў духоўнікаў, хіба ў прысутнасьці ня менш двух сьведак.

Тых, што граша́ць, дакара́й перад усімі, каб і іншыя страх ме́лі.

 

Грэшніка павучай перад усімі, каб іншыя баяліся.

Перад Богам і Госпадам Ісусам Хрыстом і выбранымі Ангеламі заклінаю цябе́ захаваць гэтае, не асуджаючы напе́рад, нічога ня робячы водле ўнады.

 

Заклінаю цябе перад Богам і Езусам Хрыстусам, і выбранымі Анёламі, захавай гэта без прадузятасьці, не хістаючыся ў той ці іншы бок.

Рук хутка ні на кога не ўскладай і ня будзь супольнікам у чужых грахох; хавай сябе́ чыстым.

 

Не кладзі пасьпешліва рук на нікога, каб ня стаць табе саўдзельнікам чужых грахоў.

Дый ня пі адну ваду, але ўжывай крыху віна дзеля жывата твайго і частых тваіх недамаганьняў.

 

З гэтай пары ня пі вады, але патроху ўжывай віна, з увагі на твой страўнік, дзеля частых яго захворваньняў.

Грахі ў іншых людзе́й яўныя, і напе́радзе вядуць на асуджэньне, а за іншымі ідуць сьле́дам.

 

Грахі некаторых людзей вядомыя перад судом, іншых жа толькі пасьля раскрываюцца.

Гэтак сама і добрыя ўчынкі напе́рад яўныя; а калі інакш, схавацца ня могуць.

 

Падобна і добрыя ўчынкі бываюць яўнымі, а калі яны скрыты, дык усё роўна скрыцца не змогуць.