1 да Цімафея 5 разьдзел

 

 

Старога ня дакарай, але ўпрошвай, як бацьку; маладзейшых — як братоў;

 

На старэйшага не сварыся сурова, але ўпрошвай, як бацьку, а маладых, як братоў.

старых жанчын — як матак, маладзейшых жанчын — як сясьцёр, з усёй чысьцінёю,

 

Старэйшага ўзросту жанчын, — як матак, а маладых, як сёстраў з усёй сьціпласьцю.

Удоваў шануй — сапраўдных удоваў.

 

Удоваў шануй, якія сапраўды ўдовы.

А калі якая ўдава мае дзяцей альбо ўнукаў, дык хай яны найперш вучацца шанаваць свой дом і аддаваць належнае бацькам; бо гэта добра і даспадобы перад Богам.

 

Калі ж якая ўдава мае дзяцей або ўнукаў, дык няхай перш навучыцца кіраваць домам сваім ды няхай умее аддаць належнае бацькам, бо гэта зьяўляецца мілым Богу.

Тая ж, што сапраўды ўдава і застаецца адзінокая, яна спадзяецца на Бога і трывае ў маленьнях і малітвах уначы і ўдзень;

 

Тая ж, што сапраўды ўдава і адзінокая, няхай мае надзею на Бога, няхай не перастае ўпрошваць Бога і маліцца днём і ноччу.

а тая, што паводзіцца няўстрымна, будучы жывой, (ужо) памерла.

 

Удава, якая распусна жыве, тая нібы жыве, а яна памёршая.

І гэтае ім загадвай, каб яны былі бяззаганнымі.

 

Бач, наглядай, каб яны былі беззаганнымі.

Калі ж хто пра сваіх, і асабліва пра хатніх, ня рупіцца, той выракся веры і горшы за нявернага.

 

Калі ж хто не апякуецца сваімі, тым больш сваёй сям'ёй, той адрокся веры і горшы за няверуючага.

Удава мусіць быць выбіраемай (па ўзросту) ня менш, як шасьцідзясяцігадовая, якая была жонкай аднаго мужа,

 

У патрэбе выбіраць трэба ўдаву ня менш шасьцідзесяці гадоў, меўшую аднаго толькі мужа,

якая засьведчана добрымі ўчынкамі, калі выхава́ла дзяцей, калі была гасьціннай для падарожных, калі абмывала ногі сьвятым, калі дапамагала абяздоленым, калі рупілася пра кожную добрую справу.

 

правераную на добрых справах, гэта значыць, што добра выгадавала дзяцей, калі яна гасьцінная, калі сьвятым ногі абмывала, калі ў горы пакутуючых пацяшала, калі займалася добрымі справамі.

Маладым жа ўдовам адмаўляй, бо яны, маючы юрлівыя пачуцьці, ставяцца да Хрыста хванабэрліва і жадаюць шлюбу,

 

А маладых удоваў абмінай, бо калі іх пачуцьцёвасьць адвяла ад Хрыстуса, дык яны гоняцца выйсьці замуж.

падлягаючы асуджэньню, бо яны адкінулі ранейшую веру.

 

Асуджаны яны, бо ўтрацілі першую веру.

І ў той жа час яны прызвычайваюцца гультайнічаць, ходзячы ад дому да дому; і ня толькі прызвычайваюцца гультайнічаць, але яны і пляткаркі і цікаўныя і гавораць чаго ня сьлед.

 

Высьцерагайся таксама гультаяк, што цягаюцца па хатах, такія ня толькі гультайкі, але і пляткаркі, датошныя і лапочуць, што не належыцца.

Таму я хачу, каб маладыя (удовы) выходзілі замуж, нараджалі дзяцей, займаліся хатняй гаспадаркай і ня давалі праціўніку ніякай падставы дзеля абмаўленьня.

 

Дык лічу, што лепш, каб малодшыя ўдовы выходзілі замуж, нараджалі дзяцей, мацермі былі і не давалі повадаў да спакусы.

Бо нікаторыя ўжо збочылі ўсьлед за шатанам.

 

Бо ўжо некаторыя пайшлі за шатанам.

Калі ж які вернік альбо верніца мае ўдоваў, хай дапамагае ім і ня абцяжарвае царкву, каб яна дапамагала сапраўдным удовам.

 

Калі які з верных або якая маюць удоваў, дык няхай апякуюцца імі і не абцяжарваюць Касьцёла, каб ён мог успамагаць тым, якія зьяўляюцца сапраўднымі ўдовамі.

Прасьвітары якія служаць годна вартыя падвойнай пашаны, асабліва ж тыя, што працуюць у слове і ў навуцы.

 

прэсьбітары (сьвятары або біскупы), духоўнікі, якія добра кіруюць, варты падвойнага гонару, асабліва тыя, што займаюцца павучэньнем:

Бо Пісаньне кажа: «ня надзявай намордніка валу, які малоціць»; і: «работнік варты платы сваёй».

 

Вось жа кажа Пісаньне: "Не завязвай морды валу, які малоціць", і "Работнік варты заплаты сваёй".

Абвінавачаньне на прасьвітара прымай ня іначай, як пры двух альбо трох сьведках.

 

Не прымай абвіненьняў проціў духоўнікаў, хіба ў прысутнасьці ня менш двух сьведак.

А тых, што саграшаюць, дакарай перад усімі, каб і астатнія страх мелі.

 

Грэшніка павучай перад усімі, каб іншыя баяліся.

Заклінаю цябе перад Богам і Госпадам Ісусам Хрыстом і выбранымі Ангеламі, каб ты гэта захаваў бяз прадузятасьці, нічога ня робячы па суду за́гадзя.

 

Заклінаю цябе перад Богам і Езусам Хрыстусам, і выбранымі Анёламі, захавай гэта без прадузятасьці, не хістаючыся ў той ці іншы бок.

Рук пасьпешліва ні на кога ня ўскладай і ня будзь удзельнікам у чужых грахах; захоўвай сябе чыстым.

 

Не кладзі пасьпешліва рук на нікога, каб ня стаць табе саўдзельнікам чужых грахоў.

Наперад больш ня пі адну ваду, але спажывай патроху і віно дзеля страўніка твайго і частых тваіх немачаў.

 

З гэтай пары ня пі вады, але патроху ўжывай віна, з увагі на твой страўнік, дзеля частых яго захворваньняў.

Грахі нікаторых людзей вачавідныя і вядуць прама пад суд; а ў нікаторых ідуць сьледам.

 

Грахі некаторых людзей вядомыя перад судом, іншых жа толькі пасьля раскрываюцца.

Таксама і добрыя ўчынкі вачавідныя; а калі ня вачавідныя, то ўсяроўна схаванымі быць ня могуць.

 

Падобна і добрыя ўчынкі бываюць яўнымі, а калі яны скрыты, дык усё роўна скрыцца не змогуць.