Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Паколькі (ужо) многія ўзяліся складаць апавяданьне адносна добра вядомых між намі падзей,
Многія ўжо прабавалі ўдакладніць падзеі якія ў нас адбыліся.
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі вачавідцы і служыцелі Слова,
Як пераказалі нам тыя, якія ад пачатку былі вочавідцамі (сьведкамі) і слугамі (вясьціцелямі слова) Эвангеліі.
прыйшло на думку і мне, дасьледаваўшы наноў усё вельмі пільна, апісаць табе па парадку, высокашаноўны Тэахвіле,
Таксама і я старанна разгледзіўшы ўсё ад пачатку, рашыўся апісаць табе, дастойны Тэофілю, па парадку.
каб (ты) даведаўся адносна таго, (у) чым быў настаўлены: у верагоднасьці (гэных) слоў.
Каб ты пераканаўся аб праўдзівасьці павучэньняў, у якіх ты быў узгадаваны.
Быў (жа) у дні Гірада, валадара жыдоўскага, нікаторы сьвятар імем Захар з Авіявай чаргі і жонка ягоная з дачок Агаронавых; і імя ейнае — Альжбета.
У дні Гэрада, караля Юдэі жыў адзін сьвятар на імя Захар з чаргі Абія. Ён меў жонку, на імя Альжбета, з дачок Ааронавых.
Былі ж (яны) абое праведныя перад Богам, жывучы па ўсіх прыказаньнях і пастановах Госпадавых бяззаганна.
Яны абое былі справядлівымі перад Богам беззаганна спаўняючы ўсе прыказаньні і пастановы Госпадавы.
І ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое (яны) былі састарэлымі ў днях сваіх.
Ды ня мелі сына, бо Альжбета няплоднай, а абое былі ўжо ў пажылым веку.
Выпала ж яму служыць у парадку чаргі сваёй перад (Абліччам) Бога.
Калі ён адбываў службу сьвятарскую перад Богам у сваёй чарзе,
Згодна звычаю сьвятароў атрымаў (ён) жэрабя кадзіць, увайшоўшы ў Сьвятыню Госпада;
па жэрабю, як быў звычай у сьвятароў, выпала яму ўвайсьці ў Госпадаву сьвятыню для акаджэньня,
і ўсё мноства народу ў час каджэньня малілася вонках.
а ўвесь натоўп народу ў час акаджэньня маліўся навонкі —
І зьявіўся яму Ангел Госпада, стоячы справа ад кадзільнага ахвярніка.
з'явіўся перад ім Анёл Госпадаў, стоячы па правай старане акаджальнага аўтара,
І сумеўся Захар, убачыўшы, і страх напаў на яго;
дык Захар стрывожыўся відзечы гэта ды вялікі страх паў на яго.
але Ангел сказаў яму: ня бойся, Захар, бо пачута малітва твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Яан.
Тады анёл прамовіў да яго: "Ня бойся, Захар, бо выслухана маленьне тваё, вось жа жана твая Альжбета народзіць табе сына і назавеш яго імем Ян (Ёан).
І будзе табе радасьць і весялосьць, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня ягонага;
Ён будзе табе радасьцю і вясялосьцю ды многія будуць радавацца з яго нараджэньня.
бо (ён) будзе вялікі перад Госпадам; і ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ў чэраве маткі сваёй;
Ён будзе вялікім (важным) на віду Госпада: ня будзе піць віна, ані сіцэры (алькаголю) ды ад улоньня маці напоўнены Духам Сьвятым.
і многіх сыноў Ізраэлявых наверне да Госпада Бога іхнага;
Ён многіх сыноў Ізраеля наверне да Госпада Бога іхняга.
і ён будзе ісьці перад Ім у Духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы ба́цькаў да дзяцей, і няпаслухмяных да мудрасьці праведных, каб падрыхтаваць Госпаду народ гатовы.
Ён упярэдзіць Яго (Госпада) у духу і моцы Гальяша, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а няверучых у мудрасьць справядлівых, каб так прырыхтаваць Госпаду народ дасканалы".
І сказаў Захар Ангелу: па чым пазнаю я гэтае? бо я стары, і жонка мая састарэлая ў днях сваіх.
Затым сказаў Захар Анёлу: "З чаго я магу гэта ведаць? (Чым я магу пераканацца?). Я стары і жана мая ў старасьці".
І, адказваючы, Ангел сказаў яму: я Гаўрыіл, што перад Вачамі Бога стаю, і пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.
У адказ сказаў яму анёл: "Я Габрыель, каторы стаю перад Богам і пасланы Ім, сказаць табе і аб'явіць табе гэту радасную вестку.
І вось, будзеш (ты) маўчаць, і ня здолееш гаварыць да таго дня, калі гэтае збудзецца, за тое, што (ты) ня паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час.
На знак станешся нямым ды не будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта збудзецца (здзейсьнецца), а таму, што ты не паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час".
І чакаў народ Захара і дзівіўся, што ён марудзіць у Сьвятыні.
А народ чакаў Захара і дзівіліся, што ён так доўга прабывае ў сьвятыні.
Выйшаўшы ж, ён ня мог гаварыць да іх, і (яны) пазналі, што (ён) бачыў у Сьвятыні зьяву; і ён даваў знакі ім і заставаўся нямым.
Выйшаўшы ён ня мог да іх гаварыць. Дык дагадаліся, што ён меў візію ў сьвятыні. А ён даваў ім знакі і застаўся нямым.
І сталася, як скончыліся дні служэньня ягонага, прыйшоў (ён) у дом свой.
Калі кончыліся дні службы ягонай, ён вярнуўся ў дом свой.
Пасьля ж гэтых дзён зачала́ Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, ка́жучы:
Па нейкім часе жана яго Альжбета нарадзіла (мела) дзіця і праз пяць месяцаў скрывалася, кажучы:
так учыніў мне Госпад у дні, у якія Ён глянуў (на мяне, каб) зьняць зь мяне ганьбу між людзьмі.
"Гэта Госпад учыніў мне ў дні, у якія ўзглянуў на мяне, каб зьняць маё паніжэньне (ганьбу) на віду ў людзей".
У шосты ж месяц пасланы быў Ангел Гаўрыіл ад Бога ў места Галілейскае, якога назва Назарэт,
Затым у шосты месяц быў пасланы Богам анёл Габрыель у горад у Галілеі, званы Назарэт,
да дзевы, заручанай з мужам, імя якому Язэп, з дому Давідавага; а імя дзевы — Марыля.
да Дзевы, заручанай (маючай мужа) мужу, які меў імя Юзэф (Язэп), з дому (роду) Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
І, увайшоўшы да яе, Ангел сказаў: радуйся, ласкай (Божай) абдараваная! Госпад з табою; багаслаўлена ты між жанок.
Явіўшыся да яе анёл прывітаў: "Вітай, поўная ласкі, Госпад з табою".
Яна ж, убачыўшы (яго), была зьбянтэжана ад слова ягонага і разважала, што гэта (за) прывітаньне магло бы быць?
А яна ж стрывожылася дзеля прывітаньня ягонага ды думала сабе, што гэта за прывітаньне?"
І сказаў ёй Ангел: ня бойся, Марыля; бо (ты) знайшла Багадаць у Бога.
Ён выясьніў ёй: "Ня бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось зачнеш у чэраве і народзіш Сына і дасі Яму Імя: Ісус.
Вось жа пачнеш ва ўлоньні і народзіш сына, і дасі яму імя Езус.
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага будзе названы, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага,
Ён будзе вялікім (магутным) і Сынам Узвышняга будзе названы. І дасьць Яму Госпад Бог сталіцу Давіда, бацькі Ягонага. Ён будзе валадарыць над домам Якуба вечна.
і будзе гаспадарыць над домам Якубавым давеку, і Гаспадарству Ягонаму ня будзе канца.
Валадарству Ягонаму ня будзе канца".
Марыля ж сказала Ангелу: як гэта будзе, калі (я) ня ведаю мужа?
Марыя ж сказала (спытала) анёлу: "Як жа гэта можа стацца, калі я мужа ня знаю?"
І, адказваючы, Ангел сказаў ёй: Дух Сьвяты найдзе́ на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе: вось чаму і нараджаемы Сьвяты будзе названы Сынам Бога.
У адказ анёл сказаў ёй: "Дух Сьвяты сыйдзе на цябе і могаць Узвышняга асяніць Цябе. Таму, што з Цябе народзіцца сьвятым, Сынам Божым будзе названы.
І вось, Альжбета, сваячка твая, і яна зачала́ сына ў старасьці сваёй, і гэта (ужо) ёй ёсьць шосты месяц, той, (якую) называюць няплоднай.
Ды Твая сваячка Альжбета і яна пачала дзіця ў сваёй старасьці і ўжо шосты месяц у той, каторую завуць бязплоднай.
Бо ў Бога ніводнае слова ня застанецца бяссільным.
У Бога няма нічога немагчымага.
І сказала Марыля: вось (я) — слуга Госпада; няхай станецца мне па слову твайму. І адыйшоў ад яе Ангел.
Марыя ж сказала: "Вось жа я служанка Госпадава, хай мне станецца паводле Твайго слова". І анёл удаліўся ад Яе.
Устаўшы ж Марыля ў тыя дні борзда пайшла ў горную краіну, у места Юдзіна,
У тыя дні Марыя сабраўшыся направілася з посьпехам у гарыстую мясцовасьць у горад Юды.
і ўвайшла ў дом Захара і прывітала Альжбету.
І калі ўвайшла ў дом Захара і прывітала Альжбету.
І сталася, як Альжбета ўчула прывітаньне Марылі, устрапянулася дзіцятка ў чэраве яе, і напоўнілася Альжбета Духам Сьвятым,
А калі Альжбета пачула прывітаньне Марыі, парухалася дзіцята ў ейным улоньні і Дух Сьвяты сыйшоў, напоўніў Альжбету
і закрычала моцным голасам і сказала: багасла́ўлена ты між жанок, і багасла́ўлены Плод чэрава твайго.
ды загаманіла яна моцным голасам, кажучы: "Багаслаўлены плод улоньня Твайго.
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
А скуль жа мне гэта ласка, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, устрапянулася вясёла дзіцятка ў чэраве маім.
Бо як толькі загучэў голас прывітаньня твайго (у вушах маіх), зварухнулася з радасьцю дзіцятка ў маім улоньні.
І шчасьліва паверыўшая, бо збудзецца сказанае ёй ад Госпада.
Багаслаўлена (праслаўлена, шчасьлівая) Ты, бо ўверыла, што споўніцца тое, што паведаміў табе Госпад".
І сказала Марыля: вяліча́е душа мая Госпада;
А Марыя сказала: "Хай славіць душа мая Госпада.
і ўзрадаваўся дух мой у Богу Збавіцелю маім,
І ўзрадаваўся дух мой у Богу Збаўцы маім.
што глянуў (Ён) на пакорлівасьць рабыні Ягонай, бо вось адгэтуль шчасьліваю называць будуць мяне ўсе роды,
Бо ўзглянуў Ён на паніжэньне служанкі сваёй. Бо адсюль багаслаўленай (шчасьлівай) называць будуць усе народы.
бо вялікае ўчыніў мне Ду́жы; і сьвятое Імя Ягонае;
Бо даканаў мне вялікія рэчы Той, Хто магутны ды чыё імя сьвятое.
і міласэрнасьць Ягоная ў роды радоў для тых, што баяцца Яго.
А міласэрдзе Ягонае з пакаленьня (роду) ў пакаленьне тым, што баяцца Яго.
(Ён) учыніў сілу Рукою Сваёю; расьсеяў напышаных думкай сэрца іхнага;
Выявіў магуту пляча свайго. Разагнаў пыхлівых у намерах іхніх сэрцаў.
скінуў моцных з пасадаў і ўзьнёс пакорлівых,
Спіхнуў сілачоў з трону, а ўзвысіў пакорных.
галодных насыціў дабром, а багатыроў адправіў ні з чым;
Галодных насыціў багацьцем, а багацеяў адправіў з нічым.
падтрымаў Ізраэля, служку Ягонага, успомніў пра літасьць,
Прытуліў (узяў) у апеку Ізраеля, слугу Свайго, помнячы на міласэрдзе Сваё.
як сказаў да ба́цькаў нашых, да Абрагама і насеньня ягонага давеку.
Як прадсказаў бацькам нашым: Абрагаму і нашчадкам ягоным на век.
Прабыла-ж Марыля зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, а затым вярнулася ў свой дом.
А Альжбеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
А Альжбеце настаў час радзіць і яна нарадзіла сына.
І пачулі суседзі ды сваякі ейныя, што Госпад явіў вялікую літасьць Ягоную над ёй і радаваліся зь ёю.
Яе суседзі і сваякі пачуўшы, што Госпад аказаў ёй Сваё вялікае міласэрдзе, радаваліся разам з ёю.
І сталася: у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіця, і хацелі назваць яго па імені бацькі ягонага, Захарам.
У восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлапчука ды назваць яго імем бацькі ягонага — Захарам.
І, адказаўшы, маці ягоная сказала: не, але названы будзе Яанам.
Але запутаная яго адказалі: "Ніякім чынам, але будзе названы Янам (Ёаннам)".
І сказалі ёй: нікога няма ў радні тваёй, хто завецца імем гэтым.
Сказалі ёй: "У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем".
І пыталіся знакамі ў бацькі ягонага, як бы (ён) хацеў назваць яго.
Ды знакамі ў бацькі яго, як ён захацеў бы назваць.
І, папрасіўшы дошчачку, (ён) напісаў, загадваючы: Яан ёсьць імя ягонае. І зьдзівіліся ўсе.
А ён тады запатрабаваў табліцы і напісаў словамі: "Імя яго Ян". Дык зьдзівіліся ўсе.
У той жа час расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і (ён) стаў гаварыць, багаслаўляючы Бога.
А ў гэты момант у яго разчыніліся вусны ды язык яго і стаў гаварыць, славячы Бога.
І напаў страх на ўсіх жыву́чых вакол іх; і па ўсёй горнай краіне Юдэйскай расказавалі (пра) усе гэтыя падзеі.
Дык паў страх на ўсіх іхніх суседзяў ды па ўсіх гарыстых мясцовасьцях Юдэі разнеслася вестка пра гэта здарэньня.
І ўсе, хто пачуў, склалі (гэта) у сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе дзіця гэтае?» І Рука Госпада была зь ім.
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі гэта ў сэрцы сваім, кажучы: "Кім жа, думаеш, будзе гэта дзіцянё?" Бо рука Госпадава была з ім.
І Захар, бацька ягоны, быў напоўнены Духам Сьвятым і прарочыў, кажучы:
Бацька яго Захар, напоўнены Духам Сьвятым праракаваў у гэтыя словы:
«Багаславен Госпад Бог Ізраэляў таму, што наведаў і ўчыніў збаўленьне народу Ягонаму.
"Багаслаўлены (Праслаўлены) Госпад Бог Ізраеля, бо наведаў і адкупіў народ свой.
І ўзьняў Рог збаўленьня нам у доме Давідавым, слугі Ягонага,
Ён узбудзіў (узгадаваў) нам у родзе (доме) Давіда, слугу свайго рог (магутнага збаўцу) збаўленьня.
як абвясьціў праз вусны былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх,
Як прадсказаў гэта вуснамі сьвятых Прарокаў сваіх, якія жылі ў даўнасьці"
збаўленьне ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх нянавідзячых нас;
ратунак (збаўленьне) ад ворагаў нашых, ды з рук тых, што ненавідзяць нас,
учыніць літасьць ба́цькам нашым і ўспомніць Запавет Свой сьвяты,
каб аказаць міласэрдзе бацькам нашым, помнячы на сьвятое Прымірэньне сваё,
прысягу, якой прысягаўся Абрагаму, ба́цьку нашаму:
і на прысягу, якую склаў Абрагаму, бацьку нашаму,
даць нам бяз страху, збавіўшы ад рукі ворагаў нашых, служыць Яму
што дасць нам жыць без страху, каб асвабоджаны з рук непрыяцеляў, служылі Яму ўсё жыцьцё
у сьвятасьці і праведнасьці перад Ім усе дні жыцьця нашага.
ў сьвятасьці і справядлівасьці перад Ім.
І ты, дзіця, прарокам Найвышэйшага названы будзеш; бо (ты) будзеш ісьці перад Абліччам Госпада, (каб) падрыхтаваць шляхі Яму;
І ты, юнача, названы будзеш Прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад воблікам Госпада, правячы дарогі Ягоныя,
даць веданьне збаўленьня народу Ягонаму ў дараваньні грахоў іхных
каб даць народу Ягонаму навуку збаўленьня для адпушчаньня грахоў іхніх,
па прычыне сардэчнай літасьці Бога нашага, у каторай адведаў нас Усход з вышынí,
праз міласьцівасьць бязмежную Бога нашага, Каторы наведаў нас, сыходзячы з неба (высотаў),
(каб) прасьвяціць тых, што сядзяць у цемры і цяню сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу міру».
асьвяціць тых (стацца сьвятлом, праўдай), што ў поцемках, ды што чэзнуць у цемры сьмерці, каб накіраваць ногі нашыя на шлях супакою (міру)".
А дзіця даро́сьлела і ўмацоўвалася духам, і было ў пустэльнях аж да дня зьяўленьня свайго Ізраэлю.
А юнак рос і мужнеў у духу ды прабываў у пустыні аж да дня свайго паяўленьня ў Ізраелю.
