Адкрыцьцё 19 разьдзел

 

 

І пасьля гэтага пачуў я быццам голас вялікі множства народу ў небе, які казаў: Алілуя! Спасе́ньне і хвала́ і чэсьць і сіла Госпаду Богу нашаму:

 

Пасьля таго чуў я голас гучны на небе як быццам многіх натоўпаў, усклікваючых: "Альлелюя, збаўленьне і хвала, і валаданьне належыць Богу нашаму,

бо правільныя і справядлівыя суды́ Яго. Бо засудзіў Ён вялікую распусьніцу, што пага́ніла зямлю блудам сваім, і адплаціў за кроў рабоў Сваіх ад рукі яе́.

 

бо праўдзівыя і справядлівыя суды Ягоныя. Ён бо асудзіў распусьніцу вялікую, якая паганіла зямлю сваёй распустаю і помсьціў кроў слуг сваіх, якою пляміла яна рукі свае".

І паўторна сказалі: Алілуя! І дым яе́ ўзьнімаецца на ве́чныя вякí.

 

І зноў ускрыкнулі: "Дым з яе (распусьніцы-горада) будзе падымацца на векі!"

І ўпалі дваццаць чатыры старыкі й чатыры жывёлы ды пакланіліся Богу, сідзя́чаму на пасадзе, мовячы: Амін! Алілуя!

 

І ўпалі на твар дваццаць чатыры старцы і чатыры жывёлы (істоты) і далі паклон Богу сядзячаму на троне і ўсклікнулі: "Амэн. Алелюя".

І выйшаў з пасаду голас, мовячы: Хвале́це Бога нашага, усе́ рабы́ Яго ды хто баіцца Яго, і малыя і вялікія!

 

А голас, зяходзячы ад трона сказаў: "Слаўце Бога нашага ўсе слугі Ягоныя, каторыя Яго баіцёся, -- малыя і вялікія".

І пачуў я быццам голас вялікае таўпы́ і быццам шум множства водаў і быццам гук грымотаў сільных, мовячы: Алілуя! бо запанаваў Госпад Бог Уседзяржыцель!

 

І пачуў я голас незлічонае грамады, як шум многіх водаў і як гук вялікіх грымотаў, кажучы: "Альлелюя, узяў вось уладу Госпад Бог наш Усемагутны.

Радуймася й весялімася і хвалу Яму давайма: бо прыйшло вясе́льле Ягняці, і прыгатавалася жонка Яго.

 

Радуймася і цешмася, і дайма хвалу Яму, бо надышоў час шлюбу Ягнёнка. Уміленніца Яго прыгатавана.

І дадзена ёй, каб апранулася ў віссон чысты і сьве́тлы;

 

Дадзена ёй прыбрацца ў вісон чысты і ірдзеючы. Бісер бо азначае справядлівасьць сьвятых.

І кажа мне́: Напішы: Шчасьлівыя тыя, што пакліканы на вячэру вясе́льную Ягняці. І кажа мне́: Словы гэтыя ёсьць запраўдныя Божыя.

 

І сказаў ён мне: "Напішы: Шчасьлівыя, пакліканыя на вясельле Ягнёнка". І дабавіў мне: "Гэта сапраўды Божыя словы".

І я ўпаў да ног ягоных, каб пакланіцца яму. І кажа мне́: Глядзі, не рабі гэтага: бо я суслужнік і твой і братоў тваіх, што маюць сьве́дчаньне Ісусавае. Богу пакланіся: бо сьве́дчаньне Ісусавае ёсьць дух прарочы.

 

Я ўпаў яму да ног, каб ушанаваць яго. А ён сказаў мне: "Не рабі гэтага, бо і я спаслужнік твой і брат братоў тваіх, маючых пасьведчаньне Езуса. Багаславі. Пасьведчаньне Езуса — гэта дух прароцтва".

І ўгле́дзіў я не́ба расчы́ненае: і вось конь бе́лы, і коньнік на ім, называны Ве́рным і Праўдзівым, што па праўдзе судзіць і ваюе.

 

І ўбачыў я адкрытае неба, і вось з'явіўся белы конь. На ім сядзеў коньнік на імя Верны і Праўдзівы. Ён спаганяе справядлівасьць і змагаецца.

А вочы ў яго быццам полымя агністае, і на галаве́ ў яго многа дыадэмаў. Ме́ў імя́ напісанае, якога ніхто ня ве́даў, апрача Самога.

 

Вочы яго, як полымя агністае, а на галаве ў яго шмат каронаў. Імя Яго выпісана, але ніхто Яго ня ведае, апрача Яго самога.

І быў апранены ў шату акрываўленую. І імя Ягонае называецца: Слова Божае.

 

Адзеты Ён у вопратку спырсканую крывёй, а завецца імя Яго Божае Слова.

І йшлі за ім войскі нябе́сныя на бе́лых канёх, апра́неныя ў віссон бе́лы і чысты.

 

А войска яго, знаходзіцца ў небе, адзета ў бісер чысты і белы, і на белых конях ідзе за ім.

І з вуснаў Ягоных выходзе ме́ч востры, каб ім пабіць паганаў. І Сам пасе́ць іх па́ліцай зяле́знай. І Сам топча ступу́ віна ярасьці і гне́ву Бога Ўседзяржыцеля.

 

З вуснаў яго выходзіць меч двухбаковавостры для караньня народаў. І ён будзе валодаць над імі жалезным жазлом і сам стопча прэс віна гневу Бога Усемагутнага.

І ма́е на вопратцы і на сьцягне Сваім напісанае імя: Цар цароў і Госпад валадароў.

 

А на плашчы і на клубе яго напісанна імя: Валадар над валадарамі, Госпад над валодаючымі.

І ўгле́дзіў я аднаго Ангела, стоячы на сонцы. І крыкнуў ён вялікім голасам, прамаўляючы да ўсяго птаства, што лётала пасярод не́ба: Хадзе́це, зьбірайцеся на вячэру Вялікага Бога,

 

І ўбачыў аднаго анёла ў сонцы, і закрычаў ён вялікім голасам да ўсіх птушак, якія ляталі праз сярэдзіну неба: "Хадзіце і сабярыцеся на вялікую вячэру Божую!

каб е́сьці це́лы цароў і це́лы тысячнікаў, і це́лы дужы́х, і це́лы кане́й ды коньнікаў на іх, і це́лы ўсіх — вольных і рабоў, малых і вялікіх.

 

каб падалі целы каралёў і целы правадыроў і целы мужных, і целы коней і ездакоў, целы ўсіх вольных і нявольнікаў, малых і вялікіх".

І ўгле́дзіў я зьве́ра і цароў зямных і войскі іх, сабраныя дзеля вайны з Сідзя́чым на канí ды з войскам Ягоным.

 

І пабачыў я таксама бестыю і каралёў зямлі побач з войскам іхнім, падрыхтаваным да бітвы з тым, што сядзеў на кані, і з Ягоным войскам.

І быў схоплены зьве́р і з ім прарок фальшывы, што знакі рабіў перад ім, якімі баламуціў тых, што прынялі кляймо́ зьве́ра і пакланяліся абразу́ ягонаму. Абодвух жыўцом кінулі ў возера вагністае, пала́ючае се́ркаю.

 

І схоплена была бестыя, а з ёй і фальшывы прарок, які чыніў цуды-дзівы перад ёю. Дзівамі тымі ёй зводзіў людзей, што атрымалі знак бестыі і што пакланіліся перад яе вобразам. Абое яны былі кінуты ў возера агністае, палаючае серкай.

І рэшта пазабіва́на мячом Сідзя́чага на кані, што выходзіў з вуснаў Ягоных. І ўсё птаства насыцілася це́ламі іхнімі.

 

А іншыя пагінулі ад мяча коньнікі, ад мяча двухбаковавострага, што выходзіў з вуснаў Ягоных. І ўсе птушкі нажыраваліся на іх целам.