Да Габрэяў 5 разьдзел

 

 

Таму што кожны першасвятар, з людзей вы́браны, дзеля людзей ставіцца на служэнне Богу, каб прыносіць дары і ахвяры за грахі,

 

Бо ўсякі Архісьвятар з людзей бярэцца і для людзей устанаўляецца ў тых справах, якія адносяцца да Бога, каб складаў дары і ахвяры за грахі.

бу́дучы здольны спагада́ць тым, хто ў няве́данні і ўве́дзены ў зман, бо і сам ахоплены не́маччу,

 

Ён можа спаўбалець з тымі, што грашаць з няведаньня або абману, бо ён і сам адчувае кволасьць.

і таму ён павінен як за народ, так і за сябе прыносіць ахвяры за грахі.

 

І таму павінен нейкім чынам як за народ, так і за сябе самога складаць ахвяры за грахі.

І ніхто сам сабе не надае́ гэтай годнасці, толькі пакліканы Богам, як і Аарон.

 

Ніхто сам сабе ня возьме гэтай дастойнасьці, але пакліканы Богам, як Аарон.

Так і Хрыстос не Сам Сябе праславіў, стаўшы першасвятаром, а Той, Хто сказаў Яму: «Ты Сын Мой, Я сёння нарадзіў Цябе»;

 

Так і Хрыстус ня сам сябе ўславіў дастойнасьцю стацца архісьвятаром, але той, які сказаў Яму: "Ты сын мой, я сёньня нарадзіў цябе".

як і ў іншым месцы кажа: «Ты святар навек па чыну Мелхіседэкаву».

 

Як падобна ў іншым месцы Ён кажа: "Ты — сьвятар на век на ўзор Мелхізедэка".

Ён у дні Свайго цялеснага жыцця ўзнёс малітвы і прашэ́нні з ускліка́ннем моцным і са слязьмі Таму, Хто мог збавіць Яго ад смерці, і пачуты быў за глыбокую пашану да Бога;

 

Ён у дні жыцьця цела свайго моцным голасам і са сьлязамі паручаў малітвы і маленьні свае Таму, каторы мог захаваць Яго ад сьмерці, і выслуханы быў дзеля сваёй богаадданасьці.

хоць і Сын Ён, аднак праз пакуты навучы́ўся паслушэ́нству

 

І вось, хоць быў Сынам Божым, навучыўся з таго, што перацярпеў, паслухмянасьці і

і, будучы дасканалым, стаў для ўсіх паслухмя́ных Яму прычынаю спасення вечнага,

 

завяршыўшы муку сьмерцю, стаўся ўсім слухаючым Яго прычынай збаўленьня вечнага,

назва́ны ад Бога Першасвятаром па чыну Мелхіседэкаву.

 

названы Богам — Архісьвятар на спосаб Мелхіседэка.

Пра гэта мы многае маем сказаць, але цяжка растлума́чыць, бо вы сталі няздо́льнымі слухаць.

 

Пра Яго многа нам трэба было б гаварыць, але цяжка выясьніць гэта, бо сталіся вы непадатнымі слухаць.

І хоць пара́ ўжо вам самім быць настаўнікамі, але вас зноў трэба вучы́ць першаасно́вам вучэння Божага, і вам зноў патрэ́бна малако, а не цвёрдая ежа.

 

Адносна часу, дык вы павінны б быць настаўнікамі, а вось вы зноў патрабуеце, каб хто вас вучыў асноўным праўдам слоў Божых, ды вы ж такія, што вам малако належыцца, а не цяжкая страва.

Бо кожны, каго кормяць малаком, той недасве́дчаны ў слове праўды, таму што гэта дзіця;

 

Кожны з вас малакаед, не сьведам навукі справядлівасьці, бо ён сысун.

а цвёрдая ежа — для дасканалых, у якіх пачуцці вопытам прыву́чаны адрозніваць дабро і зло.

 

Для дарослых жа цяжкая страва, бо яны праз ужываньне маюць прызвычаены арганізм, каб разабрацца што добрае, а што благое.