Да Галятаў 5 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Анатоля Клышкi
Дык стойце ж у свабодзе, дзеля якой Хрыстос вы́зваліў нас, і не аддавайце сябе зноў у ярмо рабства.
Для свабоды Хрыстос вызваліў нас; дык стойце і не паддавайцеся зноў пад ярмо рабства.
Вось, я, Павел, кажу вам: калі вы будзеце абрэ́звацца, то не будзе вам ніякае карысці ад Хрыста.
Вось я, Павел, кажу вам, што калі вы будзеце абрэзвацца, то Хрыстос не прынясе вам ніякай карысці.
Яшчэ све́дчу кожнаму чалавеку, які абрэ́зваецца, што ён павінен вы́канаць увесь закон.
І зноў сведчу кожнаму чалавеку, які абрэзваецца, што ён павінен выканаць увесь закон.
Вы, якія апра́ўдваеце сябе законам, засталíся без Хрыста, адпа́лі ад благадаці,
Вы, што апраўдваеце сябе законам, аддзеленыя ад Хрыста; вы адпалі ад ласкі.
а мы духам з надзеяй чакаем праведнасці ад веры.
Бо мы духам, ад веры, чакаем надзею праведнасці.
Бо ў Хрысце Іісусе не мае сілы ні абрэ́занне, ні неабрэ́занне, а вера, якая дзейнічае праз любоў.
Бо ў Хрысце Ісусе не мае ніякай сілы ні абразанне, ні неабразанне, а вера, якая дзейнічае праз любоў.
Вы беглі добра: хто спыніў вас, каб вы не скараліся ісціне́
Вы добра беглі: хто вас спыніў, каб вы не падпарадкоўваліся праўдзе?
Гэтае ўздзеянне не ад Таго, Хто закліка́е вас.
Гэтае перакананне не ад Таго, Хто кліча вас.
Мала́я закваска ўсё цеста заквашвае.
Малая рошчына заквашвае ўсё цеста.
адносна вас я ўпэўнены ў Госпадзе, што вы не будзеце думаць інакш; а той, хто сее смуту сярод вас, панясе асуджэнне, хто б ён ні быў.
Я ўпэўнены ў вас у Госпадзе, што вы не будзеце думаць нічога іншага, а той, хто трывожыць вас, будзе асуджаны, хто б ён ні быў.
Я ж, браты, калі б усё яшчэ прапаведаваў абрэзанне, то за што б мяне гналі яшчэ́ тады б знікла спакуса крыжа.
А я, браты, калі яшчэ прапаведую абразанне, то за што ж яшчэ мяне гоняць? Тады скасавалася б спакуса крыжа.
Няхай аско́пяць сябе тыя, што сеюць смуту сярод вас!
О, калі б вылегчылі сябе тыя, хто бунтуе вас!
Вы ж да свабоды заклíканы, браты, каб толькі свабода тая не была́ дагаджа́ннем плоці; а вы любоўю служы́це адзін аднаму.
Бо вы да свабоды пакліканы, браты, толькі не ператварайце гэтую свабоду ў падставу для задавальнення цела, а любоўю служыце адзін аднаму.
Бо ўвесь закон у адным выслоўі змяшчаецца: «любі бліжняга твайго, як самога сябе».
Бо ўвесь закон у адным сказе ўкладваецца, — у гэтым: «Любі свайго блізкага, як самога сябе».
Калі ж вы адзін аднаго кусаеце і з’ядаеце, то глядзіце, каб адзін адным не былі вы знíшчаны.
Калі ж вы адзін аднаго кусаеце і з’ядаеце, глядзіце, каб вы не былі знішчаны адзін адным.
Я кажу: жывіце паводле духу, і вы не будзеце выконваць пажа́днасцей плоці;
Але я кажу: жывіце па духу і вы ні ў якім разе не будзеце выконваць пажадлівасці цела.
бо плоць жадае таго, што супраціўнае духу, а дух — тыго, што супраціўнае плоці: яны адно аднаму супрацьстая́ць, каб вы не тое рабілі, чаго хацелі б.
Бо цела хоча супраціўнага духу, а дух — супраціўнага целу; яны адзін аднаму супрацівяцца, каб вы не рабілі тое, што хочаце.
Калі ж вы духам кіруецеся, то вы не пад законам.
Калі ж вас водзіць дух, вы не пад законам.
Учынкі плоці вядомы, вось яны: пралюбадзе́йства, блуд, нечыстата́, разбэ́шчанасць,
А ўчынкі цела вядомыя: гэта — чужаложства, нечысціня, распуста,
ідаласлужэнне, чарадзейства, варожасць, сваркі, за́йздрасць, гнеў, зва́ды, раздоры, спакусы, ерасі,
ідаласлужэнне, чарадзейства, варожасць, сваркі, рэўнасць, гнеў, звады, разлады, ерасі,
нянавісць, забойствы, п’янства, бясчынствы і таму падобнае; папярэджваю вас, як і раней папярэджваў, што тыя, хто робіць так, Царства Божага не ўнаследуюць.
зайздрасць7, п’янства, гулянкі і да таго падобнае, аб чым я кажу вам загадзя, як і казаў раней, што тыя, хто робяць такое, Царства Божага ў спадчыну не атрымаюць.
Плод жа духу: любоў, радасць, мір, доўгацярплівасць, добрасць, міласэрнасць, вера,
Плод жа духа — гэта: любоў, радасць, мір, доўгацярплівасць, міласэрнасць, дабрыня, вера,
лагоднасць, устры́манасць. На такіх няма закону.
лагоднасць, устрыманне; супраць гэтага няма закона.
Тыя ж, якія належаць Хрысту, распялі цела са страсцямі і пажаднасцямі.
Але тыя, што належаць Хрысту Ісусу, укрыжавалі цела з неўтаймаванасцю і пажадлівасцю.
Калі мы жывём духам, то паводле духу і ўчынкі рабіць павінны.
Калі мы жывём духам, то будзем і рабіць паводле духу.
Не будзем ганарыцца сабою, адзін аднаго раздражня́ць, адзін аднаму зайздросціць.
Не будзем славалюбцамі, адзін аднаго дразнячы, адзін аднаму зайздросцячы.
