Адкрыцьцё 6 разьдзел

 

 

І я ўбачыў, як Ягняк зьняў адну з пячаткаў, і (я) пачуў адну з чатырох жывёлаў, гаворачы быццам голасам грому: Ідзі і глядзі.

 

І пасля ўбачыў я, як Ягня зламала першую з сямі пячатак, і пачуў, як адна з чатырох жывёлін сказала быццам гукам грымоты: «Прыйдзі [і глядзі]!»

І я глянуў, і вось, конь белы, і коньнік на ім, які меў лук, і даны быў яму вянок; і выйшаў ён перамагаючы і каб перамагчы.

 

І ўбачыў я: і вось, белы конь; і той, што сядзеў на ім, трымаў лук, і дадзены яму вянец, і выйшаў ён як пераможца, каб перамагаць.

І, калі (Ён) зьняў другую пячатку, я пачуў другую жывёлу, гаворачы: Ідзі і глядзі.

 

І калі адкрыў Ён другую пячатку, пачуў я другую жывёліну, што казала: «Прыйдзі [і глядзі]!»

І выйшаў іншы конь, руды; і коньніку на ім дана было яму ўзяць супакой ізь зямлі, і каб адзін аднаго забівалі, і даны быў яму меч вялікі.

 

І выйшаў тады іншы конь, руды; і таму, што сядзеў на ім, дадзена, каб спыніў супакой на зямлі, каб людзі адны другіх забівалі, і дадзены яму вялікі меч.

І калі (Ён) зьняў трэйцюю пячатку, я пачуў трэйцюю жывёлу, гаворачы: Ідзі і глядзі. І я глянуў, і вось конь вараны, і коньнік на ім ма́ючы вагу́ ў руцэ сваёй.

 

І калі адкрыў Ён трэцюю пячатку, пачуў я трэцюю жывёліну, што казала: «Прыйдзі [і глядзі]!» І ўбачыў я: і вось, конь вараны; і той, што сядзеў на ім, трымаў вагу ў руцэ сваёй.

І я пачуў голас пасярод чатырох жывёлаў, гаворачы: хінікс пшаніцы за дынар, і тры хíніксы ячме́ню за дынар; а аліўкавага алею і віна ня марнуй.

 

І пачуў я быццам голас паміж тых чатырох жывёлін, што казаў: «Хінікс пшаніцы за дынар, і тры хініксы ячменю за дынар; і не марнуй віна і алею».

І калі (Ён) зьняў чацьвёртую пячатку, я пачуў голас чацьвёртай жывёлы, гаворачы: Ідзі і глядзі.

 

І калі адкрыў Ён чацвёртую пячатку, пачуў я голас чацвёртай жывёліны, што казаў: «Прыйдзі [і глядзі]!»

І я глянуў, і вось конь бле́ды, і коньнік на ім, імя якому сьмерць; і пекла ішло разам зь ім; і дана ім улада над чацьвёртай (часткай) зямлі забіваць мечам і голадам, і сьмерцяй, і дзікімі зьвярамі зямлі.

 

І ўбачыў я: і вось, конь папялісты, і вершніку, які сядзеў на ім, было імя смерць, і пекла ішло следам за ім, і дадзена яму ўлада на чацвёртай частцы зямлі забіваць мечам, голадам, і смерцю, і звярамі зямлі.

І калі (Ён) зьняў пятую пячатку, я ўбачыў пад ахвярнікам душы забітых за Слова Бога і за сьведчаньне, якое яны мелі.

 

І калі адкрыў Ён пятую пячатку, убачыў я пад ахвярнікам душы тых, якія былі пазабіваны за слова Божае і за сведчанне, якое яны мелі.

І яны крычалі моцным голасам, кажучы: дакуль, Валадару, Сьвяты і Праўдзівы, ня судзіш і ня спаганяеш за кроў нашую з тых, што жывуць на зямлі?

 

І гаманілі яны гучным голасам, кажучы: «Госпадзе, святы і справядлівы, як доўга будзеш марудзіць з судом і помстай за нашу кроў над жыхарамі зямлі?»

І даны былі кожнаму вопраткі бе́лыя, і было ска́зана ім, каб супакоіліся яшчэ на малы час, пакуль (лік іх) ня дапоўняць і іхныя суслужнікі і браты іхныя, якія маюць быць забітымі, як і яны.

 

І кожнаму з іх была дадзена белая вопратка, і сказана было ім, каб пачакалі яшчэ кароткі час, пакуль не дапоўніцца лік супрацоўнікаў іх і братоў, якія маюць памерці падобна, як і яны.

І я глянуў як (Ён) зьняў пячатку шостую, і вось стаўся вялікі землятрус, і сонца сталася чорным, як валасяніца, і месяц стаўся, як кроў.

 

І калі Ён адкрыў шостую пячатку, убачыў я, як зрабіўся жудасны землятрус, і сонца стала чорнае, як мех валасяны, і месяц быццам заліўся крывёю,

І зоры нябесныя ўпалі на зямлю, як смакоўніца скіда́е нясьпелыя смоквы свае, тре́сеная моцным ветрам.

 

і зоркі нябесныя паспадалі на зямлю так, як фігавае дрэва скідае свае недаспелыя плады, калі ім страсяне вялікі вецер,

І неба зьвілося, як скрутак, які скручваецца; і ўсякая гара і востраў былі зру́шаны са сваіх мейсцаў.

 

і неба знікла, як быццам звілося ў скрутак, і ўсе горы і астравы зрушыліся са сваіх месцаў.

І валадары зямлі і магнаты, і багацеі, і тысячнікі, і асілкі, і ўсякі раб, і кожны вольны схаваліся ў пячоры і між скалаў гор,

 

І цары зямлі, і магнаты, і тысячнікі, і багацеі, і асілкі, і кожны нявольнік і вольны пахаваліся ў пячорах і горных скалах

і кажуць горам і скалам: упадзеце на нас і схавайце нас ад Аблічча Сядзячага на Пасадзе і ад гневу Ягняка́.

 

і кажуць гарам і скалам: «Валіцеся на нас і схавайце нас ад аблічча Таго, Які сядзіць на пасадзе, і ад гневу Ягняці,

Таму што прыйшоў вялікі Дзень гневу Ягонага. І хто можа выстаяць?

 

бо надышоў вялікі дзень гневу Яго, і хто зможа вытрымаць?»