Яна 19 разьдзел

 

 

Дык тады Пілат узяў Ісуса і бічаваў Яго.

 

Тады Пілат узяў Ісуса і бічаваў Яго.

І жаўнеры, сьплёўшы вянок зь цярніны (як карону), узьдзелі Яму на Галаву і апранулі Яму пурпуровы плашч

 

А жаўнеры сплялі вянок зь церня і узлажылі Яму на галаву, і апранулі Яго ў плашч пурпурны,

і казалі: радуйся, Кароль жыдоў! і білі Яго па Абліччу.

 

І падыходзілі да Яго, і казалі: радуйся, Кароль Юдэйскі! І білі Яго па абліччу.

Дык Пілат ізноў выйшаў і кажа ім: вось (я) выводжу Яго да вас, каб (вы) ведалі, што (я) ня знахо́джу ў Ім ніякае віны.

 

Пілат ізноў выйшаў і сказаў ім: вось я выводжу Яго да вас, каб вы ведалі, што я ніякае віны не знаходжу ў Ім.

Тады выйшаў Ісус у цярнёвым вянку (як кароне) і ў пурпуровым плашчу. І кажа ім (Пілат): вось Чалавек!

 

Тады выйшаў Ісус у цярнёвай кароне і ў пурпурным плашчы. І кажа ім Пілат: вось Чалавек!

Як жа ўбачылі Яго архірэі і слугі (іхныя), закрычалі, кажучы: укрыжуй Яго, укрыжуй! Пілат кажа ім: вазьміце Яго вы і ўкрыжуйце, бо я ня знахо́джу ў Ім (ніякае) віны.

 

Як-жа ўбачылі Яго першаархірэі і іхныя слугі, пачалі крычэць, кажучы: укрыжуй Яго, укрыжуй! Пілат кажа ім: вазьмеце Яго і укрыжуйце вы самыя, бо я не знаходжу ў Ім ніякае віны.

Адказалі яму жыды: мы маем Закон, і па Закону нашаму Ён мусіць памерці, бо зрабіў Сябе Сынам Божым.

 

Юдэі адказалі яму: мы маем права, і паводля нашага права, Ён мае памерці, бо учыніў Сябе Сынам Божым.

Як жа Пілат пачуў гэтае слова, (ён) яшчэ больш спужаўся.

 

Пілат пачуўшы гэтае слова, яшчэ болей спужаўся;

І зноў увайшоў у прэторыю і кажа Ісусу: адкуль Ты? Але Ісус ня адказа́ў Яму (нічога).

 

І вярнуўся ізноў у прэторыю і сказаў Ісусу: скуль Ты? Але Ісус не адказаў яму нічога.

Дык Пілат кажа Яму: Ты са мной ня гаво́рыш? Ці ня ве́даеш, што маю ўладу ўкрыжаваць Цябе і маю ўладу звольніць Цябе?

 

Пілат кажа Яму: Ты мне не адказваеш? Ці ня ведаеш Ты, што я магу укрыжаваць Цябе і магу звольніць Цябе?

Ісус адказаў: (ты) ня ме́ў бы ніякае ўлады нада Мною, калі б табе ня было́ дадзена з Вышынí; пагэтаму той, хто выдаў Мяне табе, мае грэх большы.

 

Ісус адказаў яму: ты ня меў-бы ніякае ўлады нада Мною, калі-б табе ня было дадзена з вышыні; дзеля гэтага болей грэху на тым, хто Мяне выдаў табе.

Адгэтуль Пілат шукаў звольніць Яго. Жыды ж крычалі, кажучы: калі звольніш Яго, ты ня прыяцель кесару; кожны, хто робіць сябе́ каралём, супрацьстаіць кесару.

 

З гэтае пары Пілат стараўся звольніць Яго. Юдэі-ж крычэлі, кажучы: калі звольніш Яго, дык ты не зьяўляешся прыяцелем цэсара; кажны, хто выдае сябе за караля, выступае супроць цэсара.

Тады Пілат, пачуўшы гэтае слова, вывеў Ісуса вон і сеў на крэсла судзьдзі, на мейсца, што завецца Літо́стратон, а па жыдоўску Гаўвата.

 

Пачуўшы гэтакае слова, Пілат вывеў Ісуса навонкі і сеў на пасад судовы, што называўся літо́стротос, а па-гэбрэйску габбата.

Была ж параскева (да) Пасхі, і каля шостае гадзіны. І кажа (Пілат) жыдам: вось Кароль ваш!

 

Была-ж тады пятніца перад Пасхаю і гадзіна шостая. І сказаў Пілат Юдэям: вось Кароль ваш!

Але яны закрычалі: вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго! Пілат кажа ім: укрыжаваць Караля вашага? Архірэі адказалі: ня ма́ем (мы) караля, акрамя кесара.

 

Але яны закрычэлі: вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго! Пілат кажа ім: маю-ж я укрыжаваць вашага Караля? Першаархірэі адказалі: няма у нас Караля, адно цэсар.

Дык тады (ён) аддаў Яго ім, каб быў укрыжаваны. І ўзялí Ісуса і павялі.

 

Тады ён выдаў ім Яго на ўкрыжаваньне. І ўзялі Ісуса і павялі.

І, нясучы крыж Свой, Ён выйшаў на мейсца, што завецца (мейсца) Чэрапу, што пажыдоўску называецца Галгота,

 

І, нясучы крыж Свой, Ён выйшаў на Месца Чэрапу, па-гэбрэйску Гольгота,

дзе Яго ўкрыжавалі і зь Ім двух іншых абапал Яго, а ў сярэдзіне Ісуса.

 

Дзе яны ўкрыжавалі Яго і двух іншых абапал Яго, а Ісуса ў сярэдзіне.

Пілат жа напісаў і надпіс і паставіў на крыжу. Было ж напісана: Ісус Назарэй, Кароль жыдоў.

 

Пілат-жа напісаў і напіс і ўмясцовіў на крыжу. Напісана было: Ісус Назарэй Кароль Юдэйскі.

І гэты надпіс чыталі шматлікія з жыдоў, бо блізка (ад) места было тое мейсца, дзе быў укрыжаваны Ісус, дый напісана было пажыдоўску, (і) пагрэцку, (і) парымску.

 

Гэты напіс чыталі шматлікія з Юдэяў, бо месца, дзе быў укрыжаваны Ісус, было надалёка ад места, дый напісана было па-гэбрэйску, па-рымску і па-грэцку.

Дык казалі архірэі жыдоўскія Пілату: ня пішы: Кароль жыдоў, але што Ён сказаў: Я ёсьць Кароль жыдоў.

 

Першаархірэі-ж юдэйскія сказалі Пілату: ня пішы; Кароль Юдэйскі, але, што Ён казаў: Я Кароль Юдэйскі.

Пілат адказаў: што (я) напісаў, (тое) напісаў.

 

Пілат адказаў: што я напісаў, тое напісаў.

Жаўнеры ж, як укрыжавалі Ісуса, узялі вопратку Ягоную і зрабілі чатыры часткі — кожнаму жаўнеру частка, дый хітон; быў жа хітон ня шыты, (але) увесь вытканы ад верху.

 

Жаўнеры-ж укрыжаваўшы Ісуса, узялі вопратку Ягоную і разьдзялі на чатыры часткі — кажнаму жаўнеру частка, дый хітон; хітон-жа быў ня шыты, але увесь вытканы ад верху,

Дык сказалі адзін аднаму: ня бу́дзем разьдзіраць яго, але кінем жэрабя на яго: чый будзе; каб споўнілася (сказанае) ў Пісаньні, што гаворыць: падзялілі вопратку Маю між сабою і аб рызе Маёй жэрабя кідалі. Вось так учынілі гэтае жаўнеры (Пс. 22:19).

 

І сказалі яны адзін аднаму: ня будзем разьдзіраць яго але кінем жэрабя: чый ён будзе, каб збылося сказанае у Пісаньні: Падзяллі адзежу Маю між сабою і адносна вопраткі Мае жэрабя кідалі. Гэтак і ўчынілі жаўнеры.

Стаялі ж ля крыжа Ісусавага маці Ягоная і сястра маткі Ягонай, Марыля Кляо́пава, і Марыля Магдаліна.

 

Стаялі-ж ля крыжа Ісусавага маці Ягоная і сястра маці Ягонае, Марыя Кляопава, і Марыя Магдалена.

Ісус жа, угледзіўшы матку (Сваю) і вучня, (што) стаіць побач, якога Ён любіў, кажа матцы Сваёй: жанчына! вось сын твой.

 

Ісус-жа, убачыўшы маці Сваю і блізка стоячага вучня, каторага любіў, кажа маці Сваей: жанчына, вось сын твой.

Пасьля кажа вучню: вось маці твая. І з таго часу вучань гэты ўзяў яе да сябе.

 

Пасьля кажа вучню: вось маці твая. І з гэтае пары вучань гэты ўзяў яе да сябе.

Пасьля таго Ісус, ведаючы, што ўжо ўсё збылося, каб споўнілася Пісаньне, кажа: піць хачу!

 

Пасьля гэтага, Ісус, ведаючы, што ўжо ўсё збылося, кажа: смагну.

Тут стаяла судзіна, поўная воцату. Яны ж, набраўшы воцату губкай і ўзьдзеўшы (яе) на (сьцяблíну) гізопу, паднялі да Вуснаў Ягоных.

 

Тут стаяла судзіна, поўная воцату. Жаўнеры, напоўніўшы воцатам губку і ўзьдзеўшы яе на гіссопавую трысьціну, узьнялі да вуснаў Ягоных.

Як жа Ісус узяў воцату, Ён сказаў: Збылося! і, нахіліўшы галаву, аддаў Дух.

 

Ісус-жа, паспытаўшы воцату, сказаў: збылося! І, пахліўшы галаву, аддаў дух.

А як была параскева, дык жыды, каб ня пакíнуць целаў на крыжу ў суботу, — бо той дзень суботні быў вялікі, — папрасілі Пілата, каб перабіць у іх галёнкі і зьняць (іх).

 

Затым, што тады была пятніца, дык Юдэі каб не пакінуць целаў на крыжох у сыботу, — бо дзень тае сыботы быў вялікі, — праслі Пілата, каб перабіць іхныя галені і зьняць іх.

Дык прыйшлі жаўнеры і ў першага перабілі галёнкі, і ў другога, укрыжаванага зь Ім.

 

Тады прыйшлі жаўнеры і ў першага перабілі галені, і ў другога ўкрыжаванага зь Ім.

Прыйшоўшы ж да Ісуса, як убачылі, што Ён ужо памёр, ня перабíлі ў Яго Галёнак;

 

Але, калі яны падыйшлі да Ісуса і ўбачылі, што Ён памер ужо, не перабівалі ў Яго галеняў:

але адзін із жаўнераў дзідаю прабіў Яму Бок, і ўраз жа выцякла Кроў і Вада.

 

Але адзін з жаўнераў прабіў дзідаю Яму бок, і зараз-жа пацякла кроў і вада.

І той, хто бачыў, пасьведчыў, і сьвядо́цтва ягонае — праўдзівае; і ён ведае, што кажа праўду, каб вы паверылі.

 

І той, хто бачыў гэта, пасьведчыў, і сьвядоцтва ягонае праўдзвае; і ён ведае, што кажа праўду, каб вы паверылі.

Бо гэтае сталася, каб збылося Пісаньне: Костка Ягоная ня бу́дзе пераломлена (Вых. 12:46).

 

Бо гэта сталася, каб збылося Пісаньне: Косьць Ягоная няхай ня скрышыцца.

Дый ізноў другое (мейсца) Пісаньне гаворыць: будуць глядзець на Таго, Каго прабілі (Захар. 12:10).

 

Гэтаксама і на іншым месцы кажа Пісаньне: Яны будуць узірацца на Таго, Каго пранізалі.

І пасьля гэтага Язэп, што з Арыматэі, будучы вучнем Ісуса, але тайным з-за страху перад жыдамі, папрасіў Пілата, каб узяць Цела Ісусава; і Пілат дазволіў. Дык (ён) прыйшоў і ўзяў Цела Ісусава.

 

Пасьля гэтага Язэп з Арыматэі, вучань Ісуса, але пакрыёмы з прычыны страху перед Юдэямі, прасіў Пілата зьняць цела Ісуса; і Пілат дазволіў. Ён пайшоў і зьняў цела Ісуса.

Прыйшоў таксама й Мікадым, — што прыходзіў раней да Ісуса ўначы, — нясучы мешанíну са сьмірны і алёэ хунтаў каля ста.

 

Прыйшоў гэтаксама і Нікадэм, той, што раней прыходзіў да Ісуса ноччу, і прынёс сумесь са сьмірны і алёю каля ста літраў.

Тады ўзялі яны Цела Ісусава і абярнулі Яго ў ільняныя палотны з пахнідламі, як ёсьць звычай хаваць у жыдоў.

 

Тады ўзялі яны цела Ісуса і абярнулі Яго ў палотны з араматамі, як звычайна хаваюць Юдуэі.

Быў жа сад на тым мейсцы, дзе Ён быў укрыжаваны, і ў тым садзе новая магіла, у якой яшчэ ніхто ня быў паложаны.

 

На тым месцы, дзе Ён быў укрыжаваны, быў сад, і ў садзе новая магіла, у якой яшчэ ніхто ня быў пахованы.

Пагэтаму тутака, па прычыне (дня) жыдоўскай параскевы, палажылі Ісуса, бо магіла была блізка.

 

Тутака, з прычыны Юдэйскага Дня Падрыхтовы, дый магіла была блізка, палажылі цела Ісуса.