Выслоўяў Саламонавых 17 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча
Лепш кавалак чэрствага хлеба і зь ім мір, чым дом, поўны заколатага быдла, з разладам.
Разумны раб валадарыць над шалапутным сынам і між братамі падзеліць спадчыну.
Плавільня — на срэбра, і гарніла — пад золата, а сэрцы выпрабоўвае Гасподзь.
Ліхадзей слухае вусны беззаконных, ілгун слухаецца вуснаў беззаконных.
Хто ганіць убогага, той ганіць Госпада ягонага; хто радуецца няшчасьцю, той не застаецца без пакараньня.
Вянок старых — сыны сыноў, і словы дзяцей — бацькі іхнія.
Ня прыстоіць неразумнаму важная прамова, тым болей знакамітаму — вусны ілжывыя.
Хабар — каштоўны камень у вачах таго, хто валодае ім; куды ні зьвернецца ён, яму шчасьціць.
Хто прыкрывае правіну — шукае любові; а хто зноў нагадвае пра яе, той праганяе сябра.
На разумнага мацней дзее вымова, чым на неразумнага сто ўдараў.
Злосьнік шукае толькі зла; таму жорсткі анёл будзе пасланы супраць яго.
Лепей сустрэць чалавеку мядзьведзіху зьбязьдзетненую, чым неразумнага ў дрымоце ягонай.
Хто за дабро плаціць злом, ад дома таго не адыдзецца зло.
Пачатак свары — як прарыў вады; пакінь свару раней, чым разгарыцца яна.
Хто апраўдвае бязбожніка і вінаваціць праведнага — абодва агідныя Госпаду.
Навошта скарб у руках у неразумнага? Каб набыць мудрасьць, у яго няма розуму.
Сябар любіць ва ўсякі час і, як брат, явіцца ў няшчасьці.
Чалавек малога розуму дае руку і паручаецца за блізкага свайго.
Хто любіць свары, любіць грэх; і хто высока ўзносіць вароты свае, той шукае падзеньня.
Падступнае сэрца ня знойдзе дабра, і падступны язык упадае ў бяду.
Калі нарадзіў хто немысьля — сабе на гора, і бацька немысьля не парадуецца.
Вясёлае сэрца ацаляе, а пануры дух сушыць косьці.
Бязбожны вымае гасьцінец з-за пазухі, каб скрывіць шляхі правасудзьдзя.
Мудрасьць — перад абліччам у разумнага, а вочы неразумнага — на канцы зямлі.
Неразумны сын — прыкрасьць бацьку свайму і крыўда маці сваёй.
Нядобра і вінаваціць невінаватага, і біць вяльможу за праўду.
Разумны і ўстрымлівы ў словах сваіх, і разумны мае халодную кроў.
І неразумны, калі маўчыць, можа здацца мудрым, і разважлівым, калі замыкае вусны свае.
