Выслоўяў Саламонавых 9 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча
Мудрасьць збудавала сабе дом, высекла сем слупоў ягоных,
закалола ахвяру, разбавіла віно сваё і прыгатавала ў сябе гасьціну;
паслала слуг сваіх клікаць з вышыняў горада:
«хто неразумны, хай прыйдзе сюды!» А недавумкам сказала:
«ідзеце, ежце мой хлеб, і пеце віно, мною разбаўленае;
адкіньце дурноту, і будзем жыць і хадзіць дарогай разважлівасьці».
Не павучай блюзьнера, бо ганьбу сабе нажывеш, і хто асьцерагае бязбожніка — пляміць сябе.
Не асьцерагай блюзьнера, каб ён не зьненавідзеў цябе; асьцерагай мудрага, і ён палюбіць цябе;
дай настаўленьне мудраму, і ён яшчэ больш умудрыцца; навучы праўдалюбца, і ён памножыць веды.
Пачатак мудрасьці — страх Гасподні, і спазнаньне Сьвятога — розум;
бо мною памножацца дні твае і дадасца табе гадоў жыцьця.
Сыне мой! калі ты змудрыў, мудры для сябе; і калі ўзбуяў, дык адзін і пацерпіш.
Жанчына бяз розуму — крыклівая, дурніца — ні ў чым не абазнаная,
сядае каля дзьвярэй дома свайго на крэсьле, на гарадскіх вышынях,
каб клікаць тых, хто дарогаю ідзе, хто проста сваёю дарогай ідзе:
«хто дурны, заварочвай сюды!», а неразумным кажа яна:
«вада крадзеная салодкая, і ўтоены хлеб смачны».
Але ня ведае ён, што мёртвыя там, у глыбіні апраметнай запрошаны ёю.
