Выслоўяў Саламонавых 18 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча
Дурыцца сваявол, у ўсе разумнае ўрываецца.
Неразумны ня хоча розуму, але каб выказаць, розум свой.
Як прыходзе нягоднік, прыходзе таксама грэбаваньне і зь няславаю сорам.
Глыбокія воды слова вуснаў людзкіх, цякучы цурэй — жарало мудрасьці.
Ня добра мець бачнасьць на асобу нягоднага, каб адхінуць справядлівага на судзе.
Вусны неразумнага прыводзяць да жалобы, і рот ягоны выклікае біцьцё.
Рот дурнога — загубеньне яму, і вусны ягоныя — пасадка душы ягонай.
Словы агуканьніка — як ласонікі, і яны зыходзяць да нутра жывата.
Таксама нярупатлівы да работы свае — брат раськідона.
Імя СПАДАРОВА — моцная вежа: уцякае да яе справядлівы, і ён бясьпечны.
Багацьце багатырова — моцнае месца ягонае, і як высокая сьцяна ў ваччу ягоным.
Перад патрышчаньням сэрца людзіны пыхатае, і перад славаю — пакора.
Хто адказуе ўперад, чымся пачуе, дурнота а сорам таму.
Дух людзіны жывіць яе ў няўздоленьню, але маркотны дух хто можа перажыць?
Сэрца цямлівага прыдбаець веду, і вуха мудрых шукае веды.
Падарак чалавека даець яму прастору і прыводзе яго да вялікіх людзёў.
Справядлівы першы ў сваёй справе, але прыходзе прыяцель ягоны й скумае яго.
Жэрабя суймае вады й дзеле памеж дужых.
Уражаны брат, як моцнае места, і вады, як завалы замку.
З пладоў вуснаў людзіны насыціцца жывот ейны: прыбыткам вуснаў сваіх ён насыціцца.
Сьмерць і жыцьцё ў моцы языка, і любячыя яго паспытаюцца з пладоў яго.
Хто знашоў жонку, тый знашоў дабро й адзяржаў зычлівасьць СПАДАРОВУ.
З маленьням гукае бедны, а багаты адказуе гарэзьліва.
Людзіна, што мае прыяцеляў, мае абходзіцца прыязьліва; бывае прыяцель бліжшы за брата.
