Выслоўяў Саламонавых 4 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча
Слухайце, сынове, навуку айцову, слухайце ўважліва, каб пазнаць розум;
Бо добрую навуку даю вам. Не пакідайце права майго;
Бо я быў сын айца свайго, кунежны адзіны ў маці сваёй;
І ён вучыў мяне, і казаў імне: «Няхай сэрца твае дзяржыць моцна словы мае; дзяржы расказаньні мае й жыві;
Прыдбавай мудрасьць, прыдбавай кемнасьць; не забывайся а не адхінайся ад слоў вуснаў маіх.
Не пакідай яе, і яна будзе бараніць цябе; любі яе, і яна будзе сьцерагчы цябе.
Галоўна мудрасьць: прыдбай мудрасьць і за ўсю сваю маемасьць прыдбай кемнасьць;
Вывыш яе, і яна цябе падыйме; яна ўславе цябе, калі ты абыймеш яе;
Яна дасьць на галаву тваю вянок зычлівасьці, падаруе цябе каронаю харашыні».
Слухай, сыну мой, і прыймі словы мае, і памножацца гады жыцьця твайго.
У дарозе мудрасьці я вучыў цябе, вёў цябе па простых сьцежках.
Як ты пойдзеш, сіг твой ня будзе зьдзержаваны, і як пабяжыш, не спатыкнешся.
Моцна дзяржыся навукі, ня кволь, сьцеражы яе; бо яна жыцьцё твае.
На сьцежку нягодных ня ўходзь і ня ступай на дарогу благіх;
Сьцеражыся яе, абмінай яе, адхініся ад яе й абміні;
Бо яны не заснуць, пакуль ня зробяць ліха, і спабудуцца сну, калі ня прычыняць спатыкненьня;
Бо яны ядуць хлеб нягоднасьці і п’юць віно ўсілства.
А сьцежка справядлівых, як сьвятліня сьвітаньня, зьзяе ясьней а ясьней аж да супоўнага дня.
Дарога нягодных, як глыбокая цямнота: яны на ведаюць, аб што спатыкнуцца.
Сыну мой! уважай на словы мае, да казаняў маіх нахіні вуха свае.
Няхай яны не адступаюць ад аччу тваіх; дзяржы іх у сэрцу сваім;
Бо яны — жыцьцё таму, хто знайшоў іх, і ўсяму целу ягонаму ўздараўленьне.
Над усе сьцеражонае сьцеражы сэрца свае, бо зь яго жаролы жыцьця.
Адвярні ад сябе ашукны рот і крутадушныя вусны здаль ад сябе.
Вочы твае хай глядзяць проста, і векі твае проста перад табою.
Разваж добра сьцежку ног сваіх, і ўсі дарогі твае ўладзяцца.
Не адхінайся ані направа, ані налева; адвярні нагу сваю ад ліха.
