Да Эфэсянаў 1 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад П. Татарыновіча
Паўла, з волі Божае апостал Ісуса Хрыста, сьвятым а верным у Хрысту Ісусу, каторыя ў Ефесе:
Павал з волі Божае Апостал Езуса Хрыстуса — сьвятым усім у Эфэзе й верным у Езусе Хрыстусе.
Ласка вам а супакой ад Бога, Айца нашага, і Спадара Ісуса Хрыста.
Ласка вам і супакой ад Бога Айца нашага і Усеспадара Езуса Хрыстуса.
Дабраславёны Бог і Айцец Спадара нашага Ісуса Хрыста, Каторы падабраславіў нас кажным духоўным дабраславенствам у нябёсах у Хрысту;
Дабраслаўлёны Бог і Айцец Усеўладара нашага Езуса Хрыстуса, які ўбагаславіў нас усякім духоўным багаслаўленствам нябесным у Хрыстусе;
Як Ён абраў нас у Ім перад закладзінамі сьвету, каб мы былі сьвятыя а бязгрэшныя перад Ім у міласьці,
выбраў бо ў Ім нас перад стварэннем сусьвету, каб сьвятымі быць нам і беззаганнымі перад Ім у любасьці;
Наканаваўшы ўсынавіць нас Сабе перазь Ісуса Хрыста, подле зычлівае волі Свае,
прадназначыўшы нас на усынаўленне Сабе праз Езуса Хрыстуса з ласкавасьці волі свае,
На хвалу славы ласкі Свае, каторай Ён ласку ўчыніў нам у Ўмілаваным,
на славу свае, ласкі якою абдарыў нас у любым сваім Сыне.
У Каторым мы маем адкупленьне крывёй Ягонай, дараваньне выступаў, подле багацьця ласкі Ягонае,
У Ім маем адкупленне ягонай крывёю, адпушчэнне грахоў, па шчодрасьці ласкі ягонай,
Каторай Ён забагаціў нас усёй мудрасьцяй а разуменьням,
якою абдзяліў нас у поўні мудрасьці й развагі;
Аб’явіўшы нам тайну волі Свае подле зычлівасьці Свае, каторую Ён замерыў у Самым Сабе,
адкрыўшы нам тайніцу волі свае, водле свайго дабраўпадобнага задуму ў Ім:
да загады паўнінёю часоў, каб усе нябёснае й земнае задзіночыць пад галавою Хрыстовай;
каб, як настане поўня часаў, абнавіць усё ў Хрыстусе, тое, што ў небе, і тое, што на зямлі.
У Ім, у Каторым і спаў спадак нам, наканаваным подле замеру Таго, Каторы ўсе дзее подле рады волі Свае,
У Ім і мы сталіся лёсам выбранымі, дзеля вялічання хвалы ягонай, прызначаныя да гэтага пастановаю Таго, каторы дзее ўсё водле рады сваей волі:
Каб мы былі да хвалы славы Ягонае, мы, што перш спадзяваліся ў Хрысту;
мы, якія раней ужо спадзяваліся на Хрыстуса.
І ў Каторым і вы, пачуўшы слова праўды, Дабравесьці спасеньня свайго, у Каторага таксама ўверыўшы, запячатаваны абяцаным Сьвятым Духам,
У Ім і вы, пачуўшы слова праўды — эванэлію вашага збаўлення — ды ўверыўшы ў Яго, былі назначаны пячацьцю абяцання, Святога Духа,
Каторы ё задатак спадку нашага на адкупленьне прыдбанае собскасьці да хвалы славы Ягонае.
што ёсьць задаткам нашай спадчыны на вокуп набытку ды на вялікомленне славы ягонай.
Затым і я, пачуўшы празь веру вашу ў Спадара Ісуса а празь міласьць да ўсіх сьвятых,
Дзеля гэтага і я, пачуўшы аб вашай веры ў Езусе Усеўладару ды аб любасьці да ўсіх сьвятых,
Бязупынку дзякую за вас Богу, мянуючы вас у малітвах сваіх,
не перастаю дзякаваць за вас Богу, спамінаючы ў маіх малітвах,
Каб Бог Спадара нашага Ісуса Хрыста, Ацец славы, даў нам духа мудрасьці а аб’яўленьня да супоўнага пазнаньня Яго,
каб Бог Усеўладара нашага Езуса Хрыстуса, Айцец хвалы, даў вам духа мудрасьці ды адкрыцьця на пазнанне Яго,
І асьвяціў сьвятлом вочы сэрца вашага, каб вы пазналі, што за надзея пагуканьня Ягонага, і што за багацьце славы спадку Ягонага ў сьвятых,
і прасьвятліў зрок вашага сэрца, каб вы ведалі да якой надзеі вас паклікае й якое багацьце слаўнае спадчыны ягонай для сьвятых,
І што за нязьмерная вялікасьць сілы Ягонае ў нас, што верым подле дзеяньня магутнасьці сілы Ягонае,
ды як бязьмерная веліч ягонага магуцтва ў нас, веручых праз дзеянне тае магутнае сілы ягонае,
Каторай Ён дзеяў у Хрысту, ускрысіўшы Яго зь мертвых і пасадзіўшы паправе Сябе на нябёсах,
якую зьдзейсьніў Ён у Хрыстусе, ускрасіўшы Яго з умерлых і пасадзіўшы праваруч Сябе ў небе
Над кажнае князства а ўладу а сілу а панаваньне а кажнае імя, менаванае ня толькі ў гэтым веку, але і ў прыйдучым,
вышэй за ўсякае князёўства і ўладу, і сілу, і гаспадараванне, ды ўсякае назовы, якаяб яна ні была, ня толькі ў гэтым вяку, але і ў будучым;
І ўсе паддаў пад ногі Ягоныя, і даў Яго над усе — за галаву царквы,
і ўсё падуладніў (спакарыў) пад стопы ягоныя, а яго самога вывышыў надусё, як Галаву Эклезіі,
Каторая ё цела Ягонае, паўніня ўсе ў вусім Напаўняючага.
што зьяўляецца ягоным целам і поўняю Таго, які ўсё ў-ва ўсіх дапаўняе.
