3 Яна 1 разьдзел

 

 

Старшы — любоваму Ґаю, каторага я люблю запраўды.

 

Старшы — дарагому Гаю, каторага папраўдзе люблю.

Умілаваны! зычу, каб у вусім ты добра меўся і здаровы быў, таксама як душа твая добра маецца.

 

Наймілейшы! Малюся, каб табе здаровілася ды шчасьціла ва ўсім, як шчасьціць душы тваёй.

Бо я вельма ўсьцешыўся, як прышлі браты й пасьветчылі праўду тваю, як ты жывеш у праўдзе.

 

Я вельмі быў рад, калі прыйшлі браты й засьветчылі тваю вернасьць, як ты ходзіш у праўдзе.

Імне няма большае радасьці, як чуць, што дзеці мае жывуць у праўдзе.

 

Для мяне няма большай радасьці, як пачуць, што дзеці мае жыцвуць у праўдзе.

Умілаваны! верна робіш тым, што чыніш братом і падарожным,

 

Верна паступаеш, мілы мой, што робіш для братоў і-то падарожных,

Каторыя сьветчаць перад царквою празь міласьць тваю. Ты добра зробіш, калі адпусьціш іх, як годна ў Богу,

 

якія аб тваёй любасьці засьветчылі перад Эклезіяй; ты добра зробіш, калі адправіш іх як трэба, па-Божаму;

Бо дзеля Імені Ягонага яны пайшлі, ня ўзяўшы нічога ад паган.

 

ў імя бо Ягона яны пайшлі, ня прыймаючы нічога ад паганаў.

Дык мы маем гасьцінна прыймаць таковых, каб быць супрацаўнямі праўды.

 

Мы тады павінны гэткіх прыймаць, каб стацца суудзейнікамі праўды.

Я пісаў штось царкве, але Дыётрэф, каторы любе быць першым у іх, ня прыймае нас.

 

Я пісаў Эклезіі, але Дыотрэф, што любіць старшыняваць між імі, ня прыймае нас.

Затым, калі я прыйду, я прыпомню ўчынкі ягоныя, каторыя ён чыне, гукаючы на нас благія словы, і, ня маючы гэтага досыць, і сам ня прыймае братоў, і тых, што хацелі б, узьдзержуе й выганяе з царквы.

 

Таму вось, як калісь прыеду, дык дам яму напамін за учынкі, якія робіць ён, ачарняючы нас благімі славамі; ды якбы шчэ не здавольваючыся гэтым, і сам ня прыймае братвы, і забараняе жадаючым прыймаць ды адстараняе ад Эклезіі.

Умілаваны! не пераймай благога, але добрае. Хто робе дабро, тый з Бога; хто робе ліха, тый ня бачыў Бога.

 

Найдаражэйшы! Не патурай благому, але таму, што ёсьць добрае. Хто дабро творыць, той з Бога ёсьць; ліхадзей-жа ня відзеў Бога.

Празь Зьмітру пасьветчана ўсімі і самою праўдаю; сьветчым таксама й мы, і вы ведаеце, што сьветчаньне наша праўдзіва.

 

Змітру даюць пасьветчанне ўсе, навет і сама праўда, ды й мы такжа сьветчым, а тыж ведаеш — пасьветчанне нашае праўдзівае.

Шмат я меў пісаць, але не хачу пісаць да цябе чэрняю й пяром,

 

Шмат я меў табе пісаць, але ня хочу пяром і чарнілам;

А спадзяюся ўборзьдзе бачыць цябе, і будзем мужаваць вуснамі да вуснаў.

 

бо спадзяюся, што хутка ўбачымся і з вусн у вусны пагутарым.

Супакой табе; паздаровай прыяцеляў, паздаровай прыяцеляў наймя.

 

Спакой табе! Здаровяць цябе сябры. Паздароў паіменна прыяцелеў.