Лікі 31 разьдзел

 

 

І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

«Памсьці помстаю сыноў Ізраелявых Мідзянянам, а потым прылучаны будзеш да люду свайго».

 

І гукаў Масей люду, кажучы: «Узбройце з пасярод сябе людзёў да войска, каб былі яны супроці Мідзянян, зрабіць помсту СПАДАРОВУ над Мідзянянамі;

 

Па тысяча з плямені, па тысяча з плямені ад усіх плямёнаў Ізраелявых пашліце войска».

 

І перадалі з тысячаў Ізраелявых па тысяча з плямені, двананцаць тысячаў узброенага войска.

 

І паслаў іх Масей, па тысяча з плямені, на вайсковую прыгатову, іх а Фінегаса, сына Елеазара, сьвятара, у войска, і сьвятыя судзіны а трубы на трывогу ў руццэ ягонай.

 

І пайшлі паходам на Мідзяна, як расказаў СПАДАР Масею, і забілі кажнага мужчыну.

 

І каралём Мідзянскім зрабілі сьмерць, разам із забітымі іхнымі: Еву а Рэкему а Цуру а Гуру а Рэву, пяцём каралём Мідзянскім, і Валааму Веоронку зрабілі сьмерць мячом.

 

І ўзялі ў палон сынове Ізраелявы жанкі мідзянскія а дзецяняты іхныя, і ўвесь статак іхны, і ўсі стады іхныя, і ўсю маемасьць іхную разглабалі.

 

І ўсі месты іхныя ў дзяржавах іхных, і ўсі замкі іхныя спалілі цяплом.

 

І ўзялі ўсе захопленае і ўвесь здабытак, як ізь людзёў, так і статку.

 

І прывялі да Масея а Елеазара, сьвятара, а да збору сыноў Ізраелявых палоненікаў, і здабытак, і наглабанае да табару на раўніны Моаўскія, каторыя ля Ёрдану, супроці Ерыхону.

 

І вышлі Масей а Елеазар, сьвятар, а ўсі князі збору напярэймы навонкі табару.

 

І ўгневаўся Масей на вайводцаў, на князёў тысячаў а князёў сотняў, каторыя прышлі з войска, з вайны,

 

І сказаў ім Масей: «Вы пакінулі жывую кажную жонку?

 

Вось, яны былі сыном Ізраелявым, на слова Валаама, прычынаю выступу супроці СПАДАРА ў справе Пеора, і было паражэньне ў збору СПАДАРОВЫМ.

 

Дык цяпер зрабіце сьмерць кажнаму мужчыне зь дзецянят, і кажнай жонцы, што пазнала мужа ляжаньням самца, зрабіце сьмерць.

 

А ўсі дзецяняты жаноцкія, каторыя не пазналі ляжаньня самца, пакіньце жывыя сабе.

 

І вы разьляжчася вонках табару на сем дзён; кажны, што забіў чалавека, і кажны, што даткнуўся да забітага, ачысьціцеся на трэйці дзень і на сёмы дзень, вы а палоненікі вашыя.

 

І кажнае адзецьце, і кажную скураную судзіну, і ўсе зробленае з казінае воўны, і ўсе дзярвянае судзьдзе ачысьціце».

 

І сказаў Елеазар сьвятар людзём войска, каторыя йшлі на вайну: «Во ўстава права, каторае расказаў СПАДАР Масею.

 

Адно золата а срэбла, медзь, зялеза, цыну а волава,

 

Кажную рэч, што вытрывае ў цяпле, прапусьціце пераз цяпло, і яна ачысьціцца; а толькі адлучальнаю вадою ачысьціцца ўсе, што ня трывае ў цяпле, дык прапусьціце гэта пераз ваду.

 

І вымыйце адзецьці вашыя на сёмы дзень, і ачысьціцеся, і просьле гэтага ўходзьце ў табар».

 

І сказаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

«Палічы колькасьць узятага палону, ад чалавека аж да статку, ты а Елеазар, сьвятар, а галавы з айцоў збору.

 

І падзялі папалам здабытак памеж вояў, што хадзілі на вайну, і ўсім зборам.

 

І аддзялі дань СПАДАРУ ад вояў, што пайшлі на вайну, па аднэй душы зь пяцьсот, зь людзёў а з буйнога статку а з аслоў а з драбнога статку.

 

І з палавіцы іхнае вазьмі, і аддай Елеазару, сьвятару, на ўзьнесеньне СПАДАРУ.

 

І з палавіцы сыноў Ізраелявых вазьмі адну дзель ізь пяцьдзясят, зь людзёў, з буйнога статку, з аслоў а з драбнога статку з усялякае статчыны, і аддай Левітам, паручэньне вітальні СПАДАРОВАЕ дзяржачым».

 

І зрабіў Масей а Елеазар сьвятар, як расказаў СПАДАР Масею.

 

І было здабытку, засталага ад заглабанага, каторы разглабаў люд войска: драбнога статку шасьцьсот семдзясят пяць тысячаў,

 

І буйнога статку семдзясят дзьве тысячы,

 

І аслоў шасьцьдзясят адна тысяча,

 

А душ людзкіх із жанок, каторыя ня зналі ляжаньня самца, усіх душаў трыццаць дзьве тысячы.

 

І была палавіца, дзель тых, што хадзілі на вайну, подле разьліку была: драбнога статку трыста трыццаць сем тысячаў пяцьсот;

 

І дань СПАДАРУ з драбнога статку шасьцьсот семдзясят пяць;

 

А буйнога статку трыццаць шэсьць тысячаў, і дань ізь іх СПАДАРУ семдзясят два;

 

І аслоў трыццаць тысячаў пяцьсот, і дань ізь іх СПАДАРУ шасьцьдзясят адзін;

 

І душаў людзкіх шаснанцаць тысячаў, і дань ізь іх СПАДАРУ трыццаць дзьве душы.

 

І аддаў Масей дань, узьнесеньне СПАДАРУ, Елеазару сьвятару, як расказаў СПАДАР Масею.

 

І з палавіцы сыном Ізраелявым, каторую аддзяліў Масей ад людзёў ваюючых,

 

Была палавіца збору: драбнога статку трыста трыццаць сем тысячаў пяцьсот,

 

Буйнога статку трыццаць шэсьць тысячаў,

 

Аслоў трыццаць тысячаў пяцьсот,

 

І душаў людзкіх шаснанцаць тысячаў.

 

Узяў Масей з палавіцы сыноў Ізраелявых адну дзель ізь пяцьдзясят із чалавека а статчыны, і аддаў гэта Левітам, паручэньне вітальні СПАДАРОВАЕ дзяржачым, як расказаў СПАДАР Масею.

 

І дабліжыліся да Масея вайводцы над тысячмі войска, князі тысячаў а князі сотняў,

 

І сказалі Масею: «Слугі твае палічылі лік ваенных людзёў, каторыя мы мелі пад загадам сваім, і ня было нестаючага ні воднага.

 

І мы прынесьлі дар СПАДАРУ, кажны, каторы знайшоў із залатых рэчаў, ланцужкі, бружлеты, жуковіны, завушніцы а прывескі, на ласкіўчыненьне душам нашым у СПАДАРА».

 

І ўзяў Масей а Елеазар сьвятар золата ў іх, кажную судзіну мастацкую.

 

І было ўсяго золата ўзьнесеньня, каторае ўзьнесьлі СПАДАРУ, шаснанцаць тысячаў сямсот пяцьдзясят сыкляў, ад князёў тысячаў і ад князёў сотняў.

 

Людзі вайсковыя глабалі кажны сабе.

 

І ўзяў Масей а Елеазар сьвятар золата ад князёў тысячаў а сотняў, і прынесьлі яго да будану збору, на памятку сыноў Ізраелявых перад СПАДАРОМ.