Лікі 31 разьдзел
Лікі
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:
Рече Господь Моисееви, глаголя:
«Памсьці помстаю сыноў Ізраелявых Мідзянянам, а потым прылучаны будзеш да люду свайго».
«Помсти первей кривду сынов Ізраилевыхъ над Мадыамляны и по томъ приложишися к людемъ твоимъ».
І гукаў Масей люду, кажучы: «Узбройце з пасярод сябе людзёў да войска, каб былі яны супроці Мідзянян, зрабіць помсту СПАДАРОВУ над Мідзянянамі;
Тогда скоро Моисей повелел людемъ, глаголя: «Выберите ис себе мужей збройныхъ к бою, ониже бы могли учинить месть Господьню надъ Мадыамляны:
Па тысяча з плямені, па тысяча з плямені ад усіх плямёнаў Ізраелявых пашліце войска».
тысещу мужей выдайте от каждого поколения Ізраилева и тии да идуть на брань».
І перадалі з тысячаў Ізраелявых па тысяча з плямені, двананцаць тысячаў узброенага войска.
И выдали суть от каждого поколения по тысещи, то ест дванадесеть тысещей мужевъ ізбранныхъ и приправленыхъ к бою,
І паслаў іх Масей, па тысяча з плямені, на вайсковую прыгатову, іх а Фінегаса, сына Елеазара, сьвятара, у войска, і сьвятыя судзіны а трубы на трывогу ў руццэ ягонай.
ихже послалъ естъ Моисей съ Финеисом, сыномъ Елиазара-жерца; сосуды же святые и трубы к трубению далъ в руце его.
І пайшлі паходам на Мідзяна, як расказаў СПАДАР Масею, і забілі кажнага мужчыну.
Егда пакъ бишеся з Мадыамляны и премогоша ихъ, побиша все поглавие мужеска полу
І каралём Мідзянскім зрабілі сьмерць, разам із забітымі іхнымі: Еву а Рэкему а Цуру а Гуру а Рэву, пяцём каралём Мідзянскім, і Валааму Веоронку зрабілі сьмерць мячом.
и царя ихъ, и пяти князей ихъ — Ревея, Рецена, Сура, Ура и Рева; Валаама теже, сына Веорова, убили суть оружиемъ.
І ўзялі ў палон сынове Ізраелявы жанкі мідзянскія а дзецяняты іхныя, і ўвесь статак іхны, і ўсі стады іхныя, і ўсю маемасьць іхную разглабалі.
И поимали женъ ихъ и детей и весь скотъ и сосуды их побрали,
І ўсі месты іхныя ў дзяржавах іхных, і ўсі замкі іхныя спалілі цяплом.
вси пакъ грады ихъ и села сказиша и попалиша огнем.
І ўзялі ўсе захопленае і ўвесь здабытак, як ізь людзёў, так і статку.
И вземши користь, вси речи, люди и скот
І прывялі да Масея а Елеазара, сьвятара, а да збору сыноў Ізраелявых палоненікаў, і здабытак, і наглабанае да табару на раўніны Моаўскія, каторыя ля Ёрдану, супроці Ерыхону.
привели к Моисею и ко Елиазару-жеръцу и ко всему множеству сыновъ Ізраилевыхъ. Инии теже сосуды несли суть в полки, еже стоаху на ровнинахъ Моавских, надъ Іорданемъ, противу Ерихону.
І вышлі Масей а Елеазар, сьвятар, а ўсі князі збору напярэймы навонкі табару.
Изыдоша противу имъ Моисей и Елиазаръ-жрець и вси старейшины людей вонъ с полков.
І ўгневаўся Масей на вайводцаў, на князёў тысячаў а князёў сотняў, каторыя прышлі з войска, з вайны,
Тогда розгневался естъ Моисей на князей и на воеводы, и на сотники, и на строителе брани, еже идоша з войны,
І сказаў ім Масей: «Вы пакінулі жывую кажную жонку?
и рече к нимъ: «Почто живисте жены Мадыамъские?
Вось, яны былі сыном Ізраелявым, на слова Валаама, прычынаю выступу супроці СПАДАРА ў справе Пеора, і было паражэньне ў збору СПАДАРОВЫМ.
Яко тии суть, еже прелстиша людей Ізраилевыхъ, по словеси Валаамову, и воведоша васъ у грехъ и во идолопоклонение кумира Фегора, и того деля погибе немало от людей Ізраилевыхъ.
Дык цяпер зрабіце сьмерць кажнаму мужчыне зь дзецянят, і кажнай жонцы, што пазнала мужа ляжаньням самца, зрабіце сьмерць.
Сего ради погубите весь мужескъ полъ, от мала и до велика, и жены, еже суть познали мужевъ, подавите;
А ўсі дзецяняты жаноцкія, каторыя не пазналі ляжаньня самца, пакіньце жывыя сабе.
девице толико соблюдите собе.
І вы разьляжчася вонках табару на сем дзён; кажны, што забіў чалавека, і кажны, што даткнуўся да забітага, ачысьціцеся на трэйці дзень і на сёмы дзень, вы а палоненікі вашыя.
И пребудте вне полъковъ за седмъ дней. Кто бы от васъ забилъ человека или доткнулся убитого, да очистится в день третий и в день седмы.
І кажнае адзецьце, і кажную скураную судзіну, і ўсе зробленае з казінае воўны, і ўсе дзярвянае судзьдзе ачысьціце».
И все, еже набрали есте — ризы, сосуды, коже, шерсть козию и иные користи — да будуть очищены».
І сказаў Елеазар сьвятар людзём войска, каторыя йшлі на вайну: «Во ўстава права, каторае расказаў СПАДАР Масею.
Елиазаръ пакъ жрець сице глаголалъ к мужемъ тымъ, еже ходиша на войну: «Сия естъ заповедь закона, еже приказалъ Господь Богъ Моисееви:
Адно золата а срэбла, медзь, зялеза, цыну а волава,
злато, сребро, медь, железо, оловъ и свинець,
Кажную рэч, што вытрывае ў цяпле, прапусьціце пераз цяпло, і яна ачысьціцца; а толькі адлучальнаю вадою ачысьціцца ўсе, што ня трывае ў цяпле, дык прапусьціце гэта пераз ваду.
и все, еже может ся препалити огнемъ, очистится. Вси пакъ иные речи, еже не могуть проити скрозе огонь, тые водою очищения да очистятсяю
І вымыйце адзецьці вашыя на сёмы дзень, і ачысьціцеся, і просьле гэтага ўходзьце ў табар».
И сперете ризы ваша въ день седмый, и тако суще, очищены вниидете во полки».
І сказаў СПАДАР Масею, кажучы:
И рече Господь Моисееви:
«Палічы колькасьць узятага палону, ад чалавека аж да статку, ты а Елеазар, сьвятар, а галавы з айцоў збору.
«Возми число с користей, еже плениша и набраша сынове Ізраилевы, от человека и до скоту ты и Елиазаръ-жрець, и князи людей,
І падзялі папалам здабытак памеж вояў, што хадзілі на вайну, і ўсім зборам.
и розделите поровну пленъ тымъ, иже воевали сут и ходили к бою, и всему иному множеству.
І аддзялі дань СПАДАРУ ад вояў, што пайшлі на вайну, па аднэй душы зь пяцьсот, зь людзёў а з буйнога статку а з аслоў а з драбнога статку.
И возмеши часть Господу Богу от тыхъ, еже воеваша и ходиша к бою, едину душу от пятисотъ — тако от людей, яко и от скоту, от воловъ, от ословъ и от овець, —
І з палавіцы іхнае вазьмі, і аддай Елеазару, сьвятару, на ўзьнесеньне СПАДАРУ.
и даси е Елиазару-жерцу, яко начала Господьня суть.
І з палавіцы сыноў Ізраелявых вазьмі адну дзель ізь пяцьдзясят, зь людзёў, з буйнога статку, з аслоў а з драбнога статку з усялякае статчыны, і аддай Левітам, паручэньне вітальні СПАДАРОВАЕ дзяржачым».
От половины пакъ иное сыновъ Ізраилевых по тому же возмеши пятьдесятое поглавие людей, воловъ, ословъ и овець и всего скоту и даси е леувиемъ, еже стрегуть стражбы во Храме Божиемъ».
І зрабіў Масей а Елеазар сьвятар, як расказаў СПАДАР Масею.
И учинили суть Моисей и Елиазаръ, якоже повеле Господь.
І было здабытку, засталага ад заглабанага, каторы разглабаў люд войска: драбнога статку шасьцьсот семдзясят пяць тысячаў,
Было пакъ естъ полону, еже набраша воины, овець шестьсотъ тысещей седмъдесят тысещей и пять тысещей;
І буйнога статку семдзясят дзьве тысячы,
воловъ было седмъдесят тысещей и две тысещи,
І аслоў шасьцьдзясят адна тысяча,
ословъ пакъ шестьдесятъ тысещей и тысеща;
А душ людзкіх із жанок, каторыя ня зналі ляжаньня самца, усіх душаў трыццаць дзьве тысячы.
девиць тежъ, ониже не знаяху мужев, было естъ тридесеть тысещей и две тысещи.
І была палавіца, дзель тых, што хадзілі на вайну, подле разьліку была: драбнога статку трыста трыццаць сем тысячаў пяцьсот;
И дано ест половина овець тымъ, еже ходиша на войну, — триста тридесеть и седмъ тысещей и пятьсотъ,
І дань СПАДАРУ з драбнога статку шасьцьсот семдзясят пяць;
от нихже отделили суть овець во вчастие Господу шестьсотъ седмъдесятъ и пять.
А буйнога статку трыццаць шэсьць тысячаў, і дань ізь іх СПАДАРУ семдзясят два;
З волов же тридцети и пяти тысещей отдали суть часть Богу — седмъдесятъ и два волы.
І аслоў трыццаць тысячаў пяцьсот, і дань ізь іх СПАДАРУ шасьцьдзясят адзін;
З ословъ пакъ, ихже было тридцеть тысещей и пятьсотъ, дали часть Богу — 60 ословъ и единаго.
І душаў людзкіх шаснанцаць тысячаў, і дань ізь іх СПАДАРУ трыццаць дзьве душы.
Девиць же было естъ шестьнадесеть тысещей, и от нихъ досталася часть Господу тридесеть и две.
І аддаў Масей дань, узьнесеньне СПАДАРУ, Елеазару сьвятару, як расказаў СПАДАР Масею.
И далъ ест Моисей вси тые начатки Божие в числе Елиазару-жерцу, якоже повеле ему Господь.
І з палавіцы сыном Ізраелявым, каторую аддзяліў Масей ад людзёў ваюючых,
А то было от половины сыновъ Ізраилевых, ходивших на войну.
Была палавіца збору: драбнога статку трыста трыццаць сем тысячаў пяцьсот,
От другое пакъ половины тое жъ користи, еже досталася была всему множеству, то естъ от трехсот тысещей 30 тысещей и пятисотъ овець
Буйнога статку трыццаць шэсьць тысячаў,
и от тридцети и шести тысещей воловъ,
Аслоў трыццаць тысячаў пяцьсот,
и от тридцети тысещей и пятисот ословъ,
І душаў людзкіх шаснанцаць тысячаў.
и от шестинадесети тысещей девиць
Узяў Масей з палавіцы сыноў Ізраелявых адну дзель ізь пяцьдзясят із чалавека а статчыны, і аддаў гэта Левітам, паручэньне вітальні СПАДАРОВАЕ дзяржачым, як расказаў СПАДАР Масею.
взял Моисей пятьдесятое поглавие и далъ ест леувиемъ, стрегущим во Храме Божиемъ.
І дабліжыліся да Масея вайводцы над тысячмі войска, князі тысячаў а князі сотняў,
Тогда приступили суть к Моисееви княжата войска и воеводы техъ, еже быша на брани,
І сказалі Масею: «Слугі твае палічылі лік ваенных людзёў, каторыя мы мелі пад загадам сваім, і ня было нестаючага ні воднага.
и рекли: «Мы, раби твои, сочли есмо людей тыхъ, еже быша с нами на войне, и знашли есмо, ано ни единъ от нашихъ не загинулъ.
І мы прынесьлі дар СПАДАРУ, кажны, каторы знайшоў із залатых рэчаў, ланцужкі, бружлеты, жуковіны, завушніцы а прывескі, на ласкіўчыненьне душам нашым у СПАДАРА».
Сего ради приносимо дары Господу с користей наших, каждый от насъ, елико же досталъ ест злата, обручи, перстени, гривны, защепки, серязи и иные приправы златые, да помолитеся о насъ Богу».
І ўзяў Масей а Елеазар сьвятар золата ў іх, кажную судзіну мастацкую.
И взяли сут Моисей и Елиазаръ-жрець от нихъ все злато разноличнаго дела —
І было ўсяго золата ўзьнесеньня, каторае ўзьнесьлі СПАДАРУ, шаснанцаць тысячаў сямсот пяцьдзясят сыкляў, ад князёў тысячаў і ад князёў сотняў.
и тое все посполу важило шестьнадесет тысещей седмъсотъ и пятдесятъ сыклевъ злата, от князей и от воевод
Людзі вайсковыя глабалі кажны сабе.
единый кажный убо что собе с користей узялъ, то ему было, — 54 и вземши, внесоша во Храм Господень на памет сынов Ізраилевых пред Богом.
І ўзяў Масей а Елеазар сьвятар золата ад князёў тысячаў а сотняў, і прынесьлі яго да будану збору, на памятку сыноў Ізраелявых перад СПАДАРОМ.
