Лікі 20 разьдзел

 

 

І прышлі сынове Ізраелявы, уся грамада, на пустыню Цын першага месяца, і прабываў люд у Кадэшу, і памерла там Мірыям, і пахавана там.

 

Приидоша же сынове Ізраилевы и все множество на пустыню Синъ месеца перваго. и осташа людие в Кадисе; и умре ту Мария, сестра Моисеева, и погребоша ю на том месте.

І ня было вады грамадзе, і зьберліся яны супроці Масея а Аарона;

 

И егда людие потребоваху воды, собралися на Моисея и на Аарона,

І сьперачаўся люд із Масеям, і сказаў: «О, калі б сканалі тады й мы, як сканалі браты нашыя перад СПАДАРОМ!

 

а обратившися во сваръ, и рекоша: «Лепей было намъ загинути съ братиею нашею предъ Господемъ!

І нашто вы прывялі грамаду СПАДАРОВУ на гэту пустыню, каб памерці там нам і статку нашаму?

 

Почто изведосте люди Божия во пустыню, хотячи поморити насъ и скот нашъ?

І чаму ўзьвялі нас ізь Ягіпту, каб прывесьці нас на гэта благое месца? гэта ня месца сеяць, ані фіґаў, ані вінных ягадаў, ані гранатовых яблыкаў, ані вады піць?»

 

Чему есте вывели насъ ізъ Египта и вовели в сее место презлое, на немже не может ся сеяти и ниже родятся смокве и ни грозновие вина, и ни овоще яблокъ? К тому ани воды имамы пити».

І прышоў Масей а Аарон ад люду да ўходу будану збору, і палі на віды свае, і зьявілася ім слава СПАДАРОВА.

 

Тогда Моисей и Аарон, оставивъши людей предъ храмомъ, вшедши сами во Храмъ Сведения, падоша на лица своя на земли и возопиша къ Господу, глаголюще: «Господи Боже! Услыши крикъ людей сихъ и отверзи имъ сокровище Твое, кладезь водъ живых, да напивъшися до сытости и престануть от роптанией своихъ». И явися слава Божия над ними,

І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

и рече Господь к Моисею:

«Вазьмі посах і зьбяры збор, ты а Аарон, брат твой, і кажыце скале на ачох іх, і яна дасьць воды свае: і ты вывядзеш ім ваду із скалы, і дасі піць грамадзе, і напоіш статак ейны».

 

«Возми жезлъ Аароновъ и сзовите людей ты и Ааронъ, братъ твой, и молте ко скале пред ними и она выдасть воду. А внегда выведешъ воду от скалы, пити будеть все множество и скоти их».

І ўзяў Масей посах ад віду СПАДАРОВАГА, як Ён расказаў яму.

 

И взялъ естъ Моисей жезлъ, еже былъ предъ лицемъ Божиимъ, якоже повеле ему Господь,

І зьберлі Масей а Аарон грамаду перад скалаю, і ён сказаў ім: «Паслухайце ж, бунтаўнікі, ціж із гэтае скалы імне вывесьці вам ваду?»

 

и созвавъ множество людей ко скале, и рече имъ: «Послушайте, непокоривии и невернии! Еда ли от скалы сее возможемо вамъ вывести воду?»

І падняў Масей руку сваю, і ўдырыў у скалу посахам сваім двойчы, і вышла шмат вады, і піла грамада й статак ейны.

 

И внегда Моисей воздвиже руку и вдари жезлом двожды у скалу, выплынуша воды премноги, тако иже напишеся людие и скотъ их.

І казаў СПАДАР Масею а Аарону: «За тое, што вы не паверылі Імне, каб усьвяціць Мяне на ачох сыноў Ізраелявых, затым не ўвядзіце вы люду гэтага ў зямлю, каторую Я даў яму».

 

Тогда рече Господь Моисееви и Ааронови: «Понеже не веровасте Мне и не посвятисте Мя предъ сыны Ізраилевыми, сего для не воведете людей сих до земли, юже дахъ имъ».

Гэта воды Мерывы, ля каторых сварыліся сынове Ізраелявы із СПАДАРОМ, і Ён усьвяціўся імі.

 

Сия естъ вода Свару и пререкания,a игдеже сваришеся сынове Ізраилевы на Господа и посвященъ естъ в нихъ.

І паслаў Масей паслоў з Кадэшу да караля Едомскага, сказаць: «Гэтак кажа брат твой Ізраель: ты ведаеш усі цяжкасьці, каторыя стрэлі нас.

 

Того часу послалъ Моисей послы от пустыни Кадысъ ко царю Едомлю, глаголя: «Сие повеле поведати тобе братъ твой Ізраиль: Ты знаешъ весь трудъ нашъ, еже имамы,

І зышлі айцове нашы да Ягіпту, і мы жылі ў Ягіпце шмат часу, і Ягіпцяне ліха дзеялі нам і бацьком нашым.

 

яко отцеве наши пришли до Египта и живяхомъ тамъ за долъгый часъ, и зневолили насъ Египтяне и отцевъ нашихъ;

І гукалі мы да СПАДАРА, і пачуў Ён голас наш, і паслаў Ангіла, і вывеў нас ізь Ягіпту. І вось, мы ў Кадэшу, месьце канца граніцы твае.

 

и яко вопихом къ Господу Богу и услышалъ насъ, и послалъ ангела Своего, онже выведе нас ізъ Египта. Ныне же есмы в Кадысе, граде, еже естъ на пределехъ твоихъ.

Пройдзем жа перазь зямлю тваю; мы ня пойдзем па палёх а па вінішчах, і ня будзем піць вады із студні; дарогаю каралеўскаю пойдзем, ня зьвернем ані направа, ані налева, пакуль ня пярэйдзем граніцаў тваіх».

 

Сего ради просимо тебе, да проидемъ скрозе землю твою. Не пойдемъ по нивах твоих и ни по виноградехъ твоихъ, и не будемъ пити воды от кладезей твоихъ, но проидемъ путемъ великимъ, не ухиляющеся ни направо и ни налево, донеле же минемъ пределы земли твоея».

І сказаў яму Едом: «Не праходзь перазь мяне, бо я зь мячом выйду на пярэймы табе».

 

К нему же отповеделъ царь Едомль: «Не пойдеши скрозе землю мою, а естъли пойдешъ, то ратию и во зброи стрещу тебе».

І сказалі яму сынове Ізраелявы: «Мы пойдзем гасьцінцам, і калі будзем піць ваду тваю, я а статак мой, дык заплачу; толькі, гэта ж нічога, нагамі сваімі прайду».

 

И въсказаша к нему сынове Ізраилевы: «Путемъ великимъ пойдемъ, а естъли же напиемся воды твоея мы или скотъ нашъ, заплатимъ, что справедливого естъ, не будеть в томъ вамъ никаковы тяготы, толико да скоро идемъ».

Але ён сказаў: «Не перайдзі!» І вышаў Едом напярэймы яму з чысьленым людам і з дужою рукою.

 

Онъ же отвеща имъ: «Не пойдете». И спешъне вышолъ естъ противу имъ со множествомъ великим без числа и с рукою силною

І адмовіўся Едом даць Ізраелю прайсьці пераз граніцы ягоныя, і адхінуўся Ізраель ад яго.

 

и ниже хотелъ допустити, чего просили, абы шли скрозе землю его. Протожъ уклонилися от него сынове Ізраилевы.

І крануліся з Кадэшу, і прышлі сынове Ізраелявы, уся грамада, да гары Гор.

 

И внегда рушилися от Кадиса, положилися с полки своими у горы Оръ, еже естъ на пределехъ Едомских.

І гукаў СПАДАР Масею а Аарону на гары Гор, ля граніцаў зямлі Едомскае, кажучы:

 

Тамо же рече Господь к Моисею, глаголя:

«Хай прылучыцца Аарон да людзёў сваіх, бо ён ня ўвыйдзе ў зямлю, каторую Я даў сыном Ізраелявым, за тое, што вы збунтаваліся супроці слова Майго ля водаў Мерывы.

 

«Да умреть Аарон и приложится к людемъ своимъ, не вниидеть убо во землю, юже дамъ сыномъ Ізраилевым, яко не верова словомъ Моимъ у водъ Противления.b

Вазьмі Аарона а Елеазара, сына ягонага, і ўзьвядзі іх на гару Гор.

 

Поими жъ Аарона и сына его с нимъ и возведи их на гору Оръ.

І здыймі з Аарона адзецьці ягоныя, і адзень у іх Елеазара, сына ягонага, і хай будзе прылучаны Аарон і памрэць там».

 

И внегда звлечешъ отца з ризъ его, облечешъ в ня Елиазара, сына его. Ааронъ пакъ, склонився, умреть ту».

І ўчыніў Масей так, як расказаў СПАДАР. І ўзышлі яны на гару Гор на ачох усяе грамады.

 

И вчинилъ естъ Моисей, якоже повеле ему Господь, и воступили суть на гору Оръ предо всем множеством.

І зьняў Масей з Аарона адзецьці ягоныя, і адзеў у іх Елеазара, сына ягонага. І памер там Аарон на версе гары. І зышлі Масей а Елеазар із гары,

 

И егда звлече Аарона з ризъ его, облече в ня Елиазара, сына его. И егда онъ умеръ на верху горы, ступили суть доловъ Моисей и Елиазаръ.

І абачыла ўся грамада, што Аарон сканаў, і плакалі па Аарону трыццаць дзён увесь дом Ізраеляў.

 

Вси пакъ людие, узревши, яко умре Ааронъ, плакаша его за тридцеть дней по всехъ челедехъ своихъ.