Лікі 24 разьдзел
Лікі
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
І Валаам абачыў, што люба ў ваччу СПАДАРА дабраславіць Ізраеля, і не пайшоў, як першыя два разы, на сустрэчу з чарамі, але зьвярнуўся відам сваім да пустыні.
Видевъ же Валаамъ, яко любо бе Богу, абы благословил Ізраиля, прото не хотяше по обычаю первому воспрошати волхованием, но обративши лице свое во пустыню.
І ўзьняў Валаам вочы свае, і абачыў Ізраеля, што жыў па плямёнах сваіх, і быў на ім Дух Божы.
И воздвигши очию своихъ, виде людей Ізраилевыхъ, живушихъ в шатрехъ по полкохъ своихъ. И внегда въступилъ в него духъ Божий,
І падняў ён прыпавесьць сваю, і сказаў: «Цьвердзе Валаам Веаронак, і цьвердзе муж із адчыненым вокам,
нача притчу свою и рече: «Глаголеть Валаамъ, сынъ Вехоровъ, глаголеть человек, емуже затмилося око.
Цьвердзе тый, што чуе словы Божыя, каторы бача відзень Усемагучага; валіцца, але адчыненыя вочы ў яго.
Рече послух словесъ Божиихъ, онже виде видение Божие, и откришеся очи его.
Якія пазорныя буданы твае, Якаве, вітальні твае, Ізраелю!
Се коль красны суть домы твоя, Якове, и пребытки твоя, Ізраилю!
Як даліны, пашырыліся яны, як сады ля ракі, як алёйныя дзервы, пасаджаныя СПАДАРОМ, як кедры ля водаў.
Яко роздолия осеняющаяся и яко ограды при рекахъ, яко шатры, еже укрепилъ Господь, и яко кедры подле водъ!
Пальлецца вада зь ведраў ягоных, і насеньне ягонае ў вялікіх водах, і пярэйдзе Аґаґа кароль ягоны, і ўзьвялічыцца каралеўства ягонае.
Изыйдеть человекъ от племеня его и совладееть странами многими, вознесется надъ Агога царь его и розъмножится царство его.
Бог вывеў яго зь Ягіпту, барзьдзіня адзінарога ў яго; зжарэць народы, праціўныя яму, і косьці іхныя пакрыша, і стрэламі сваімі паразіць.
Богъ выведе и изъ Египта, Егоже крепость подобна естъ еднорожцу. Пожреть страны врагъ своихъ и силу ихъ сокрушить, и врата ихъ устрелить стрелами своими.
Нахінуўся, ляжыць як леў і як лявіца, хто падыйме яго? Дабраславячы цябе дабраславены, і праклінаючы цябе пракляты!»
Возлегъ, спалъ естъ, яко левъ, и яко лвица, еяже никто смееть обудити. Благославящеи тебе благословятся и кленущие тебе прокляти будуть!»
І ўзгарэўся гневам Валак на Валаама, і ляснуў ён рукамі, і сказаў Валак Валааму: «Праклінаць маіх варагоў пазваў я цябе, і вось, ты дабраславячы дабраславіш іх ужо трэйчы.
Тогда розгневался естъ Валакъ на Валаама, а сплесънувъ рукама и рече: «Позвалъ есми тебе, да бы злоречилъ врагомъ моимъ, ты пакъ вже утретее благословляеши имъ!
Дык цяпер бяжы сабе на свае месца; казаў я, што ўчшчу цябе, але вось, СПАДАР спабывае цябе сьці».
Навратися жъ воспять на место свое. Умыслилъ есми былъ славне честовати тя, но Богъ избавилъ естъ тебе даровъ тыхъ, еже наготовалъ есмъ тобе».
І сказаў Валаам Валаку: «Ці не таксама паслом тваім, каторых ты паслаў да мяне, гукаў я кажучы:
Отвеща Валаамъ к Валакови: «Еда ли не рекохъ посломъ твоимъ, ихже посылалъ еси ко мне, глаголя:
"Калі б даваў імне Валак поўны свой дом срэбла а золата, не магу пераступіць слова СПАДАРОВАГА, каб зрабіць добрае альбо ліхое ад сэрца свайго: што скажа СПАДАР, тое й буду гукаць".
абы ми далъ Валакъ полонъ домъ свой злата и сребра, не возмогу пременити словесъ Господа, Бога моего, да быхъ что злого или доброго промолвилъ от серца своего, но все, еже повелить ми Господь Богъ, тое глаголати буду?
Дык, вось, я йду да люду свайго; хадзі, я накажу табе, што зробе люд гэты люду твайму апошніх дзён».
Ныне же отшедъ к людемъ моимъ, советъ дамъ тобе, что имають учинити людие твои людемъ симъ во последняя».
І ўзьняў прыпавесьць сваю, і сказаў: «Цьвердзе Валаам Веаронак, і цьвердзе муж із адчыненым вокам,
Потомъ опять начавъ притчу свою и рече: «Глаголеть Валаамъ, сынъ Веоровъ, глаголеть человекъ, егоже око затмилося естъ.
Цьвердзе тый, што чуе словы Божыя, ведае веду Навышняга, каторы мае відзень Усемагучага; валіцца, але адчыненыя вочы ягоныя.
Рече послухачь словесъ Божиихъ, он же от научения Превышнего знаеть и з видения Вседержителя видить, он же егда падеть, отоврены имать очи.
Бачу Яго, але не цяпер яшчэ; гляджу на Яго, але ня зблізку. Узыходзе зорка зь Якава, і паўстаець посах із Ізраеля, і паломе вуглы Моававы, і зьнішча ўсіх сыноў Сыфовых.
Узрю его, но не нине; поглежу на него, но не зблизка. Восияеть звезда от Якова и повстанеть жезлъ от Ізраиля и побиеть князей Моавскихъ, и пленить всехъ сыновъ Сефовых.
І будзе Едом дзяржаваю, і Сэір будзе дзяржаваю варагоў сваіх, а Ізраель будзе дзеяць адважна.
И будеть Ідумея область его, достоание Сеирово достанется врагомъ его, люди же Ізраилевы мужне собе чинити будуть.
І апануе паходзячы зь Якава, і выгубе астачы зь места».
И востанеть князъ от Якова, онже сказить останки градовъ».
І абачыў ён Амаліка, і ўзьняў прыпавесьць сваю, і сказаў: «Першы з народаў Амалік, але наапошку навекі загіне».
И егда узрел Амалеха, начавъ притчу свою и рече: «Початокъ погановъ Амалехъ, егоже останци скажены будуть».
І абачыў ён Кенян, і ўзьняў прыпавесьць сваю, і сказаў: «Моцная сяліба твая, і зьвіў ты гняздо свае на скале.
Узревъ теже и Кинея, нача притчу свою и рече: «Крепко естъ селение твое, но бы пакъ на скале имелъ гнездо свое
Але ты Кеней будзеш на спустошаньне, пакуль Асур павядзець цябе ў палон».
и самъ былъ от роду Кинеева, яко не возможеши долго стояти, понеже Асуръ возметь тя».
І ўзьняў прыпавесьць сваю, і сказаў: «Гора, хто застанецца жывы, як навядзець гэта Бог!
И паки начавъ притчу свою и рече: «Внегда сотворить сие речи Господь,
І прыйдуць караблі з Кітыму, і будуць мучыць Асура, і будуць мучыць Евера, але й самы навекі загінуць».
приплавятся от Италии въ кораблехъ и пленять Асурянъ, и погубять людей Еврейскихъ, а потомъ и сами загинуть».
І ўстаў Валаам, і пайшоў, і зьвярнуўся на свае месца; таксама Валак пайшоў сваёй дарогаю.
И востав, Валаамъ от[ъ]иде на место свое. Валакъ теже возвратился тымъ путемъ, имже былъ пришолъ.
