Лікі 30 разьдзел

 

 

І сказаў Масей сыном Ізраелявым подле ўсяго, што расказаў СПАДАР Масею.

 

Поведа же Моисей сыномъ Ізраилевымъ вся слова, еже повеле ему Господь.

І гукаў Масей галавам плямёнаў сыноў Ізраелявых, кажучы: «Во слова, што расказаў СПАДАР:

 

И глаголалъ естъ ко княземъ поколеней сыновъ Ізраилевыхъ: «Сие слово, еже повеле вам молвити Господь.

Калі мужчына абяцае абятніцу СПАДАРУ, альбо прысягне прысягаю ўзяць зарок на душу сваю, то ня мае збудзеніць слова свайго; подле ўсяго, што вышла з вуснаў ягоных, няхай зробе.

 

Естъли же бы кто от мужей слюбилъ Господу или обрек ся под присягою, то не изрушит слова своего и ни изменит, но все, еже слюбил, да наполнит.

І калі жонка абяцае абятніцу СПАДАРУ, і зарокам зарачэцца ў доме айца свайго ў дзявоцтве сваім;

 

Естъли же девица слюбить Богу и заприсяжеть, сущи в доме отца своего и во младости своея,

І пачуе ацец абятніцу ейную й зарок ейны, каторым яна заракла душу сваю, і прамоўча ёй айцец ейны, то збудуцца ўсі абятніцы ейныя і ўсі зарокі, каторымі яна заракла душу сваю, збудуцца.

 

аще увесть отець слюб ея и присягу, еюже завязала душу свою, и замолчить, повинна будеть дева та наполнити слюбъ свой, еже слюбила и заприсягла.

А калі забароне ёй ацец ейны таго дня, каторага пачуў, то ўсі абятніцы ейныя й зарокі, каторымі яна заракла душу сваю, ня збудуцца, і СПАДАР даруе ёй, бо забараніў ёй ацец ейны.

 

Пакли же бы отець, услышав слюбъ или присягу ея, и скоро супротивился тому, тогда и слюбъ, и присега ее зрушена будеть и не будет повинна къ наполнению слюбу своего, понеже отець ея супротивился ест тому.

І калі яна замужка, а на ёй абятніца ейная альбо шпаркое слова вуснаў ейных, каторым яна зарок узяла на душу сваю,

 

Естъли же бы пакъ девица заручена мужу и нечто слюбила Богу и присягою потвердила,

І пачуе муж ейны, і прамоўча ёй таго дня, каторага ён чуў, то збудуцца абятніцы ейныя й зарокі ейныя, каторымі яна заракла душу сваю, збудуцца.

 

а мужъ ея то слышал а скоро в той же день не бранил ея, то повинна будеть наполнити все, еже слюбила и заприсягла Богу.

А калі муж ейны таго дня, каторага пачуў, забароне ёй, дык узруша абятніцу ейную, каторая на ёй, і шпаркое слова вуснаў ейных, каторым яна заракла душу сваю, і СПАДАР даруе ёй.

 

Пакли же мужъ услышавъ и скоро отмолвялъ, и не хотелъ призволити ей к тому, то не будет повинна наполнити слюбу и присягу, еюже завязала душу свою, и зрушить и отпустить ей Господь Богъ.

Абятніца ж удавы а разьведзенай, чым заракла душу сваю, збудзецца.

 

Вдова пак и жена пущеница, елико же аще слюбуеть Богу, все да исполнить.

І калі ў доме мужа свайго зрабіла абятніцу, і заракла зарокам душу сваю з прысягаю,

 

Жена, сущи в доме мужа своего, внегда бы слюбила и обрекла ся в нечемъa Богу,

І муж ейны чуў, І прамоўчыў ёй праз тое, і не забараніў ёй, то збудуцца ўсі абятніцы, і кажны зарок, каторым яна заракла душу сваю, збудзецца.

 

а мужъ ея то слышал и не бранил бы ей, да наполнить еже слюбила естъ.

Каліж муж ейны чыста ўзрушыў іх таго дня, каторага чуў, то ўсе, што вышла з вуснаў ейных што да абятніцаў ейных, і зарок душы яе ня збудзецца; муж ейны ўзрушыў іх, і СПАДАР даруе ёй.

 

Пакли же, скоро услышавъ, запретить ей а не призволить к тому, не будеть повинна выполнити слюбу своего, понеже мужъ не призволилъ, и Господь отпустить ей.

Кажную абятніцу й кажнае з прысягаю абавязаньне, дзеля марэньня душы, муж ейны можа пацьвердзіць і муж ейны можа ўзрушыць.

 

Естъли бы жена слюбила и заприсягла, яко хощеть постом или иными терпениами смирити душу свою, на воли то будеть мужа ея, имат ли учинити чили ни.

І калі чыста прамоўчыў муж ейны ёй дзень у дзень, то ён пацьвердзіў усі абятніцы ейныя або ўсі зарокі ейныя, каторыя на ёй, ён пацьвердзіў іх, бо ён прамоўчыў ёй у дзень, як чуў гэта.

 

Ащели же мужъ сие слышавъ и молчал а занедбал даже до другого дня, тогда еже слюбила да исполнит, понеже мужъ ея, егда слышал от нея, не забранял ей.

Калі ж чыста адхінуў іх, просьле тога як пачуў, то ён панясець на сабе бяспраўе яе».

 

Естъли же пак по том дни, в онже ест слышал, будеть забраняти, понесеть сам грехъ ея».

Гэта ўставы, каторыя расказаў СПАДАР Масею меж мужа й жонкі ягонае, меж айца й дачкі ягонае ў дзявоцтве, у доме айца ейнага.

 

Сий ест закон, еже установил Господь Моисеемъ межи мужем и женою и межи отцемъ и дщерою во юности ея в доме отцеве.