Лікі 9 разьдзел

 

 

І гукаў СПАДАР Масею на пустыні па выхадзе іх ізь зямлі Ягіпецкае, першага месяца, кажучы:

 

Глагола Господь Моисееви во пустыни Синайстей, лета втораго вышедшимъ имъ из Египта, месеца перваго, глаголя:

«І ўчыняць сынове Ізраелявы Пасху ў прызначанай пары яе.

 

«Да празнують Пасху во время свое сынове Ізраилевы

Чатырнанцатага дня гэтага месяца адвячоркам зрабіце яе ў прызначанай ёй пары; подле ўсіх уставаў а ўсіх судоў зрабіце яе».

 

во четыренадесятый день месеца сего, на вечеръ, по всему посвященому обычаю и по закону ея».

І казаў Масей сыном Ізраелявым, каб рабілі Пасху.

 

И повеле Моисей сыномъ Ізраилевымъ, да бы учинили Пасху.

І рабілі яны Пасху першага месяца, чатырнанцатага дня месяца адвячоркам, на пустыні Сынайскай; подле ўсёга тога, як расказаў СПАДАР Масею, так учынілі сынове Ізраелявы.

 

Они же и вчинили суть во время свое, четыренадесятого дня месеца того же, к вечеру, у горы Синай: по всему, якоже повеле Господь Моисееви, тако и вделали суть сынове Ізраилевы.

І былі людзі, што былі нячыстыя ад душы мертвага чалавека, і не маглі рабіць Пасхі таго дня; і дабліжыліся яны да Масея а да Аарона таго дня,

 

Се убо некие мужи, осквернившеися надъ человеком мертвым, ониже не можаху в той день учинити Пасхи, сего ради приступили ко Моисею и ко Аарону,

І сказалі тыя людзі яму: «Мы нячыстыя ад душы мертвага чалавека; чаму паменшыць нас, каб мы не абраклі аброк СПАДАРУ ў прызначанай пары сярод сыноў Ізраелявых?»

 

глаголюще имъ: «Нечисти есмо, понеже доткнухомся тела мерътваго человека, и тако прелщены суще, не можем празновати Пасхи и приносити даровъ своихъ во время сее со сынми Ізраилевыми».

І сказаў ім Масей: «Пастойце, і я паслухаю, што раскажа праз вас СПАДАР».

 

Отвеща имъ Моисей: «Подождите, да воспрошу Господа Бога о васъ».

І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

И рече Господь к Моисею:

«Гукай сыном Ізраелявым, кажучы: калі хто будзе нячысты ад дакраненьня да душы мертвага, альбо далёкая дарога вам, або родам вашым, дык і ён зробе Пасху СПАДАРУ.

 

«Ирци сыномъ Ізраилевымъ: Человекъ, онже осквернится от мертваго или бы игде заехалъ далече на путь от людей вашихъ, той да празнуеть Пасху Господьню другаго месеца,

Другога месяца чатырнанцатага дня адвячоркам няхай робяць яе, і з праснакамі а гаркімі травамі няхай ядуць яе.

 

четыренадесятого дня того же месеца, на вечер. Со хлебы пресными и с рерюхою польною ести будуть агнеца Пасхи

І хай не пакідаюць ад яе да раньня, і косьці яе ня ломяць; подле ўсіх уставаў Пасхі хай зробяць яе.

 

и не оставять от него ничего даже до утра, и кости не изламлуть от него, и по обычаю Пасхи да вчинять.

А людзіна, каторая чыстая і ў дарозе ня была, і перастане рабіць Пасху, дык выгубіцца душа тая зь люду свайго, бо яна не абракла аброку СПАДАРУ ў прызначаную пару; панясець на сабе грэх людзіна тая.

 

Ащели же кто будеть чистъ и нигде на путь не от[ъ]едеть, а не ясть Пасхи Господьни, да загинеть человекъ той от людей Моих, яко дару Господу не принесе во время свое; сам понесет грех свой.

І калі будзе жыць у вас чужаземец, і ён будзе рабіць Пасху СПАДАРУ: подле права Пасхі й подле ўставы яе гэтак ён мае рабіць яе. Адно права хай будзе ў вас і чужаземцу й тубылцу зямлі».

 

Приходъ и гость естъли же жити будеть межи вами, той да есть агнеца Пасхи по обычаю и по набоженству своему. Единаковый будет законъ Пасхи у васъ тако гостю, яко и тубылцу».

Таго дня, як выстаўлена была вітальня, булак пакрыў вітальню будану сьветчаньня, і зь вечара была над вітальняю быццам зьява агню аж да раньня.

 

Тогда в день, в оньже воздвигоша Храмъ Божий, прикрилъ и облакъ и от вечера даже до утра была ест надъ храмомъ яко зоря огненая.

Гэтак было й заўсёды: булак пакрываў яе і выгляд агню ночы.

 

И тако естъ бывало всегда, иже во дни прикривал и облакъ, а в нощи яко зоря огненая.

І як падымаўся булак ад будану, то просьле тога сынове Ізраелявы краталіся ў дарогу; і на месцу, ідзе прабываў булак, там разьлягаліся табарам сынове Ізраелявы.

 

И внегда воздвизашеся облакъ, онже храниваше храмъ, тогда двизахуся сынове Ізраилевы з места своего, и на коемъ месте станяше облакъ, на том же месте и они ополчахуся и розбиаху шатры своя.

За расказаньням СПАДАРА краталіся сынове Ізраелявы ў дарогу, і за расказаньням СПАДАРА разьлягаліся ўсі дні. Як булак прабываў над вітальняю, яны былі разьлёгшыся табарам.

 

Повелением бо Господьним рушахуся з места, и повелениемъ Его поставляху храмъ Божий: по вся часы, поколе стоаше облак надъ храмомъ, пребыху на том же месте.

І калі булак трываў над вітальняю шмат дзён, то й сынове Ізраелявы дзяржалі паручэньне СПАДАРУ й не падарожжавалі.

 

Бы пакъ пригодилося, иже за длугый часъ облакъ стоаше надъ храмом, были сынове Ізраилевы под сторожею Божию и никуде не отхожаху с того места.

І бывала, як булак быў над вітальняю лічаныя дні: за расказаньням СПАДАРОВЫМ разьлягаліся, і за расказаньням СПАДАРОВЫМ краталіся.

 

Колико дней стоиваше облакъ надъ храмомъ, на повеление Божие розбиваху шатры своя и на повеление Его складываху е.

І бывала, калі булак быў зь вечара да раньня, і падняўся булак нараніцы, якга крануліся; або ўдзень, або ночы, і як падыймаўся булак, і яны тады краталіся.

 

Был ли естъ когда облакъ надъ храмомъ от вечера даже до утра и на свитании воздвизашеся от него, то скоро за ним идоша.

Або, калі два дні, або месяц, або колькі дзён заставаўся булак над вітальняю, каб прабываць над ёю, то сынове Ізраелявы заставаліся разьлёгшыся табарам і ня краталіся; а як падыймаўся, тады крануліся.

 

Пакли же за два дни или за единъ месець, или должее пребываше облакъ надъ храмомъ, оставаху сынове Ізраилевы на томъ месте и нигде не рушахуся с полки своими. И скоро облакъ двизашеся з места, подвизахуся и полки за нимъ.

За расказаньням СПАДАРОВЫМ разьлягаліся, і за расказаньням СПАДАРОВЫМ краталіся: дзяржалі паручэньне СПАДАРОВА за расказаньням СПАДАРА Масеям.

 

Словомъ Божиимъ ополчахуся и словомъ Его рушахуся с места и хожаху, быша бо подъ стражею Божиею повелением Господьнимъ, рукою Моисеевою.