Лікі 15 разьдзел
Лікі
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:
Ирече Господь к Моисею, глаголя:
«Гукай сыном Ізраелявым і скажы ім: як вы ўвыйдзеце ў зямлю вашага асяленьня, каторую Я даю вам,
«Ирци сыномъ Ізраилевым: Егда вниидете до земли жития вашего, юже Азъ дамъ вамъ,
І прыгатуеце аброк агняны СПАДАРУ, усепаленьне, альбо аброк, каб аддзяліць на абятніцу, альбо самахвотны, альбо ў вашы прызначаныя поры, каб зрабіць прыемны пах СПАДАРУ з буйнога альбо драбнога статку;
и принесете Господу всясозжения или жертву мирную, слюбы полняще, или доброволне приносяще дары, или на празники ваше чиняще, воню благовония Богу от волов или от овець приносити будете.
Дык абрачэць тый, што абракае аброк свой СПАДАРУ, на хлебны аброк ценькае мукі дзясятую часьць, рашчыненае на чэцьверці гіна алівы.
Кто бы пакъ от вас приносил жертву победную, требу к тому да принесеть муки пшеничны десястую часть меры ефинъ, покроплены олеемъ, егоже мера будет четвертая часть меры гина;
І віна на ўзьліваньне чэцьверць гіна прыгатуеш на ўсепаленьне альбо на аброк аднаго баранчыка.
и вина дасть тую жъ меру на всесозжение и на жертву победную.
А калі на барана, прыгатуеш на аброк хлебны ценькае мукі дзьве дзясятыя часьці, рашчыненае на аліве трайціны гіна.
И к каждому агнецу или овну да будеть треба придана муки пшеничны две части десятины, покроплены олеемъ, егоже будет третия часть меры гина;
І віна на ўзьліваньне трайціну гіна абракай на прыемны пах СПАДАРУ.
и вина на возлиание да принесуть третию часть тое жъ меры во воню благоухания Господу.
Калі прыгатуеш цялё на ўсепаленьне альбо на аброк, каб аддзялідь на абятніцу, альбо на супакойны аброк СПАДАРУ;
Егда пакъ от воловъ или от овець приносять всясозжения или жертву победную, наполняюще слюбы своя или чиняй жертву мирную,
Тады абракай разам ізь цялём аброк хлебны, ценькае мукі тры дзясятыя, рашчыненае на аліве палавіцы гіна.
то дадуть къ каждому волу три десятые части муки пшеничны, покроплены олеемъ, по полумеры гина;
І віна абракай на ўзьліваньне паў гіна на аброк, прыемны пах СПАДАРУ.
и вина на возлиание тую жъ меру во воню благоухающую Господу.
Гэтак зрабі валу аднаму або барану аднаму а баранчыку з авец альбо козаў.
Тако да учинять
Подле ліку, што зробіце, так і рабіце пры кажным, подле ліку іх.
со всякимъ телцемъ, овъцею, агнецемъ и с козломъ.
Кажны тубылец зробіць гэтак іх, каб абракаць аброк на прыемны пах СПАДАРУ.
Такъ приходъ, яко и ту жилець
А калі будзе жыць меж вас чужаземец, або тый, што пасярод вас у роды вашы, і прыгатуе аброк на прыемны пах СПАДАРУ, то так ён мае рабіць, як вы робіце.
тымъ же обычаемъ будуть приносити требы:
Грамада, устава адна вам і чужаземцу, аселаму ў вас, устава вечная ў роды вашы: як вы, так і чужаземец будзе перад відам СПАДАРА.
законъ единъ будеть и судъ чужоземцу и обывателю земли».
Права адно й устава адна хай будуць вам і чужаземцу, што жывець у вас».
Рече Господь Моисееви, глаголя:
І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:
«Ирци сыномъ Ізраилевым:
«Гукай сыном Ізраелявым і скажы ім: як вы ўвыйдзеце ў зямлю, у каторую Я вяду вас туды,
Егда вниидете до земли, юже Азъ дамъ вамъ,
І як будзеце есьці хлеб тае зямлі, то ўзьнясіце ўзьнесеньне СПАДАРУ.
и ясти будете хлебъ страны тое, отделите начатки от покармовъ ваших:
Пачатак цестаў вашых, закрашаную букатку ўзнасіце на ўзьнесеньне; як узьнесеньне з току, так узьнясіце яе.
якоже от гуменъ первые начатки отделяете,
З пачаткаў цестаў вашых дасьце СПАДАРУ ўзьнесеньне ў роды вашы.
тако и от круп дасте начатки Богу.
А калі б вы абмыліліся, і ня споўнілі ўсіх гэтых расказаньняў, каторыя казаў СПАДАР Масеям,
Ащели же не ведяще что преступите, еже Бог повелелъ и приказалъ вамъ Моисеемъ от того дня,
Усяго, што расказаў вам СПАДАР Масеям, ад тога дня, каторага СПАДАР расказаў вам, і далей у роды вашы;
якоже почал выдавати заповеди, даже до того часу,
Дык, калі зь недагляду збор зрабіў абмылу, то няхай уся грамада прыгатуе адно цялё-бычка на ўсепаленьне, на прыемны пах СПАДАРУ, з хлебным аброкам а ўзьліваньням яго, подле ўставы, і адно казянё на аброк за грэх.
и запомнело бы все множество людей учинити, то да приведуть телца от стада на всесозжение во воню благоухающую Господу, к тому жертву сухую со возлианиемъ ея, якоже обычай естъ, и козла за грехъ.
І дастане ласкіўчыненьне сьвятар усяму збору сыноў Ізраелявых, і будзе даравана ім; бо гэта была абмыла, і яны прынесьлі дар свой на аброк агняны СПАДАРУ, і аброк за грэх свой перад СПАДАРОМ, за сваю абмылу.
И помолится жрець за все множество людей Ізраилевых, и отпустится имъ грехъ той, яко з нехотения согрешили суть. Потомъ пакъ да возмуть фемианъ и кадять имъ предъ Господемъ за себе и за грехъ свой, и за неведание,
І будзе даравана ўсяму збору сыноў Ізраелявых і чужаземцу, што жывець пасярод іх, бо ўвесь люд учышў гэта нясьведама.
и отпущенъ будеть всемъ людем Ізраилевымъ и гостем, еже суть посреди ихъ, понеже грехъ естъ всехъ людей неведения.
І калі душа якая ізгрэша абмыльна, то няхай абрачэць казу аднагоднюю на аброк за грэх.
Естъли же человекъ единъ самъ согрешить не ведяй, то да принесеть козу летошнюю за грехъ свой,
І адзяржыць ласкіўчыненьне сьвятар душы, што зрабіла нясьведама грэх перад СПАДАРОМ, і будзе мець ласкіўчыненьне ёй, і даравана будзе ёй.
и помолится о немъ жрець, яко не ведяй согрешилъ ест предъ Господемъ, и умолить ему милость, и отпущенъ будеть грехъ его.
Тубылцу із сыноў Ізраелявых і чужаземцу, што жывець пасярод вас, адно права будзе вам, хто зробе што нясьведама.
Тако домашнему, яко и приходу единаково будеть приказание и обычай, внегда согрешат не ведяще.
А каторая душа з тубылцаў або з чужаземцаў згане СПАДАРА, учыніўшы гэта сьведама, дык выгубіцца душа тая з пасярод люду свайго;
Человекъ пакъ естъли же согрешит гордостию а ведяй о заповеди Божией — буди то домашний или приходъ, иже спротивится Господу Богу, — да загинеть от людей своихъ,
Бо словам СПАДАРОВЫМ ён пагрэбаваў і расказаньне Ягонае ўзрушыў: чыста выгубіцца душа тая; бяспраўе ейнае на ёй».
словомъ убо Господьнимъ погорделъ и заповеди Его не послушалъ. Сего для погибнеть и понесеть грехъ свой».
І былі сынове Ізраелявы на пустыні, і знайшлі чалавека, што зьбіраў дровы ў дзень сыботні.
И сталося естъ, егда быша сынове Ізраилевы во пустыни, знашли человека, збирающего трески в день суботный,
І тыя, што засьпелі яго зьбіраючага дровы, дабліжылі яго да Масея а Аарона а да ўсёга збору.
и привели его к Моисею и ко Аарону, и ко всему множеству людей.
І пасадзілі яго пад старожу, бо ня было яшчэ зьясьнена, што маюць ізь ім зрабіць.
Они же всадиша и до темнице, не ведяще что имають учинити ему.
І сказаў СПАДАР Масею, кажучы: «Хай сьмерцю памрэць гэты, хай укамянуе яго ўвесь збор вонках табару».
И рече Господь Моисееви: «Смертию да умреть человекъ той, камениемъ да убиють его все множество людей вне полковъ».
І вывеў яго ўвесь збор вонкі з табару, і ўкаменавалі яго, і ён памер, як расказаў СПАДАР Масею.
И внегда выведоша его вонъ с полков и камением убиша, и умре по словеси Господьню.
І сказаў СПАДАР Масею, кажучы:
И рече Господь Моисееви, глаголя:
«Гукай сыном Ізраелявым і скажы ім, каб яны рабілі сабе кутасы на краёх адзецьцяў сваіх у роды свае, і ў канцы кутасоў хай ушываюць сінюю нітку.
«Ирци сыномъ Ізраилевымъ, да поделають собе подолки, на четырех странах ризъ пришивши тканицеa синие,
І будуць яны вам да кутасоў, і абачыце іх, і прыпомніце сабе ўсі расказаньні СПАДАРОВЫ, і будзеце паўніць іх, і ня будзеце сачыць за сэрцамі вашымі а за ачыма вашымі, што вы бязулствуеце за імі,
на нихже егда погледять, да воспомянуть на вси приказания Божия. И да не обращаются воследъ похотей своихъ, и очи ихъ да не соблужають во многихъ и разноличных речах,
Каб вы помнелі й паўнілі ўсі расказаньні Мае й былі сьвятыя Богу свайму».
но более да воспоминають на заповеди Божия и полнять е, да будуть святи Господу, Богу своему.
Я СПАДАР, Бог ваш, каторы вывеў вас ізь зямлі Ягіпецкае, каб быць вашым Богам: Я СПАДАР, Бог ваш.
Азъ убо Господь, Бог вашъ, изведый васъ з земли Египетское, абыхъ былъ Богомъ вашимъ».
