Лікі 15 разьдзел

 

 

Казаў Госпад Майсею, гаворачы:

 

Ирече Господь к Моисею, глаголя:

«Паведамі сынам Ізраэля і скажы ім: “Калі ўвойдзеце ў зямлю пражывання вашага, якую Я дам вам,

 

«Ирци сыномъ Ізраилевым: Егда вниидете до земли жития вашего, юже Азъ дамъ вамъ,

і будзеце складаць ахвяру Госпаду, цэласпаленні або ахвяру, выконваючы абяцанні, або прыносячы добраахвотна дары, або ў час святкаванняў вашых, выкурваючы прыемны Госпаду пах з валоў ці авечак,

 

и принесете Господу всясозжения или жертву мирную, слюбы полняще, или доброволне приносяще дары, или на празники ваше чиняще, воню благовония Богу от волов или от овець приносити будете.

хай той, хто прыносіць ахвяру, прынясе ў ахвяру з ежы дзесятую частку эфы пшанічнай мукі, запраўленай алеем, што мае колькасць чацвёртай часткі гіна,

 

Кто бы пакъ от вас приносил жертву победную, требу к тому да принесеть муки пшеничны десястую часть меры ефинъ, покроплены олеемъ, егоже мера будет четвертая часть меры гина;

як ахвяру з вадкасці павінен даць разам з ахвярай цэласпалення або з ахвярай прымірэння чацвёртую частку гіна віна на кожнае ягня.

 

и вина дасть тую жъ меру на всесозжение и на жертву победную.

Да бараноў хай будзе ахвяра з дзвюх трэціх эфы пшанічнай мукі, якая хай будзе запраўлена трэцяй часткай гіна алею,

 

И к каждому агнецу или овну да будеть треба придана муки пшеничны две части десятины, покроплены олеемъ, егоже будет третия часть меры гина;

а да паху, прыемнага Госпаду, хай прынясе віна для ўзлівання — трэцюю частку таго ж памеру.

 

и вина на возлиание да принесуть третию часть тое жъ меры во воню благоухания Господу.

Калі складзеце цэласпаленне з бычкоў або ахвяру, каб споўніць абяцанне, або ў ахвяру прымірэння Госпаду,

 

Егда пакъ от воловъ или от овець приносять всясозжения или жертву победную, наполняюще слюбы своя или чиняй жертву мирную,

дай па адным бычку на тры дзесятыя часткі эфы пшанічнай мукі, запраўленай паловай гіна алею,

 

то дадуть къ каждому волу три десятые части муки пшеничны, покроплены олеемъ, по полумеры гина;

і віна для ўчынення ўзліванняў той жа колькасці ў ахвяру дзеля паху, найпрыемнейшага для Госпада.

 

и вина на возлиание тую жъ меру во воню благоухающую Господу.

Так трэба рабіць пры кожнай ахвяры з бычка або барана, або авечак, або коз.

 

Тако да учинять

Паводле ліку ахвяр, якія вы складаеце, так рабіце пры кожнай, паводле ліку іх.

 

со всякимъ телцемъ, овъцею, агнецемъ и с козломъ.

Кожны тутэйшы па тым жа парадку хай прыносіць ахвяру з агню дзеля паху, прыемнага для Госпада.

 

Такъ приходъ, яко и ту жилець

А ўсякі чужаземец, што пражывае ў вас, або які пасяліўся сярод вас у пакаленнях вашых, хай складае ахвяру з агню дзеля паху, прыемнага Госпаду, тым жа чынам, што і вы.

 

тымъ же обычаемъ будуть приносити требы:

Адна пастанова хай будзе для вас і для чужаземцаў ва ўсе пакаленні вашы перад Госпадам.

 

законъ единъ будеть и судъ чужоземцу и обывателю земли».

Адзін закон і адно прыказанне хай будзе як для вас, так і для чужаземцаў, што прабываюць у вас”».

 

Рече Господь Моисееви, глаголя:

Казаў Госпад Майсею, гаворачы:

 

«Ирци сыномъ Ізраилевым:

«Аб’яві сынам Ізраэля і скажы ім: “Калі вы прыйдзеце ў зямлю, якую Я вам дам,

 

Егда вниидете до земли, юже Азъ дамъ вамъ,

і калі будзеце есці хлеб з той зямлі, то аддзяліце перш асаблівы дар Госпаду.

 

и ясти будете хлебъ страны тое, отделите начатки от покармовъ ваших:

Ад першага цеста вашага пірог прынясіце як асаблівы дар з току.

 

якоже от гуменъ первые начатки отделяете,

Будзеце складаць пяршыні цеста як асаблівы дар Госпаду ва ўсе пакаленні вашы.

 

тако и от круп дасте начатки Богу.

Калі праз няведанне вы не споўніце што-небудзь з таго, што перадаў Госпад праз Майсея

 

Ащели же не ведяще что преступите, еже Бог повелелъ и приказалъ вамъ Моисеемъ от того дня,

і загадаў вам праз яго, ад дня, у які Госпад загадаў гэта, і далей да пакаленняў вашых,

 

якоже почал выдавати заповеди, даже до того часу,

калі будзеце вы далёка ад вачэй грамады, хай грамада складзе ў ахвяру цэласпалення цяля са статка дзеля паху, прыемнага Госпаду; і ахвяру на ўзліванні да яго, як патрабуе цырымонія, і казла за грэх.

 

и запомнело бы все множество людей учинити, то да приведуть телца от стада на всесозжение во воню благоухающую Господу, к тому жертву сухую со возлианиемъ ея, якоже обычай естъ, и козла за грехъ.

Хай святар ачысціць усю супольнасць сыноў Ізраэля, і хай будзе ім адпушчана, бо яны зграшылі не добраахвотна, і ўсё ж прыносячы ахвяру агню для Госпада за сябе, і за грэх, і за памылку сваю.

 

И помолится жрець за все множество людей Ізраилевых, и отпустится имъ грехъ той, яко з нехотения согрешили суть. Потомъ пакъ да возмуть фемианъ и кадять имъ предъ Господемъ за себе и за грехъ свой, и за неведание,

І хай адпушчана будзе ўсёй супольнасці сыноў Ізраэля, і чужаземцам, што пражываюць сярод іх, бо была гэта віна ўсяго народа па няведанні.

 

и отпущенъ будеть всемъ людем Ізраилевымъ и гостем, еже суть посреди ихъ, понеже грехъ естъ всехъ людей неведения.

Бо калі адна душа грашыць па няведанні, то хай прынясе аднагадовую казу за грэх свой.

 

Естъли же человекъ единъ самъ согрешить не ведяй, то да принесеть козу летошнюю за грехъ свой,

І святар хай ачысціць яе за тое, што па няведанні зграшыла перад Госпадам; і ён ачысціць яе, і хай будзе адпушчана ёй.

 

и помолится о немъ жрець, яко не ведяй согрешилъ ест предъ Господемъ, и умолить ему милость, и отпущенъ будеть грехъ его.

Хай будзе адзін закон для ўсіх, як для тутэйшых, так і для чужаземцаў, для тых, хто зграшыў па няведанні.

 

Тако домашнему, яко и приходу единаково будеть приказание и обычай, внегда согрешат не ведяще.

А душа, якая ўчыніла што-небудзь свядома, ці то тутэйшы, ці то чужаземец, бо была бунтаром супраць Госпада, будзе вынішчана душа тая з народа свайго.

 

Человекъ пакъ естъли же согрешит гордостию а ведяй о заповеди Божией — буди то домашний или приходъ, иже спротивится Господу Богу, — да загинеть от людей своихъ,

Бо яна пагрэбавала словам Госпада і парушыла прыказанне Яго; таму будзе яна знішчана і панясе адказнасць за грэх свой”».

 

словомъ убо Господьнимъ погорделъ и заповеди Его не послушалъ. Сего для погибнеть и понесеть грехъ свой».

І здарылася, калі сыны Ізраэля прабывалі ў пустыні і напаткалі чалавека, што збіраў дровы ў дзень суботы,

 

И сталося естъ, егда быша сынове Ізраилевы во пустыни, знашли человека, збирающего трески в день суботный,

яны прывялі яго да Майсея і Аарона і да ўсёй грамады,

 

и привели его к Моисею и ко Аарону, и ко всему множеству людей.

якія ўзялі яго пад варту, не ведаючы, што з ім павінны зрабіць.

 

Они же всадиша и до темнице, не ведяще что имають учинити ему.

І Госпад сказаў Майсею: «Гэты чалавек павінен памерці; хай уся грамада ўкамянуе яго па-за лагерам».

 

И рече Господь Моисееви: «Смертию да умреть человекъ той, камениемъ да убиють его все множество людей вне полковъ».

І калі яны вывелі яго па-за лагер, укаменавалі яго, як загадаў Госпад, і памёр ён.

 

И внегда выведоша его вонъ с полков и камением убиша, и умре по словеси Господьню.

І зноў кажа Госпад Майсею:

 

И рече Господь Моисееви, глаголя:

«Аб’яві сынам Ізраэля і скажы ім, каб зрабілі сабе махры па краях шатаў сваіх, укладваючы ў іх стужкі фіялетавыя.

 

«Ирци сыномъ Ізраилевымъ, да поделають собе подолки, на четырех странах ризъ пришивши тканицеa синие,

Калі іх убачыце, прыгадаеце ўсе прыказанні Госпада і споўніце іх, і не ідзіце за думкамі вашымі і вачамі, якія аддаюцца распусце праз розныя рэчы,

 

на нихже егда погледять, да воспомянуть на вси приказания Божия. И да не обращаются воследъ похотей своихъ, и очи ихъ да не соблужають во многихъ и разноличных речах,

але, памятаючы ўсе Мае прыказанні, спаўняйце іх, і будзеце святымі перад Богам вашым.

 

но более да воспоминають на заповеди Божия и полнять е, да будуть святи Господу, Богу своему.

Я — Госпад, Бог ваш, Які вывеў вас з зямлі Егіпецкай, каб быць Богам вашым. Я — Госпад, Бог ваш!»

 

Азъ убо Господь, Бог вашъ, изведый васъ з земли Египетское, абыхъ былъ Богомъ вашимъ».