Лікі 10 разьдзел

 

 

І казаў Госпад Майсею, гаворачы:

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя:

«Зрабі сабе дзве трубы срэбраныя, чаканеныя, якімі зможаш склікаць сход, калі трэба будзе зняцца з лагера.

 

«Уделай собе две трубы сребрены кованы, да бы ими моглъ струбити и собрати все множество людей, егда имають рушатися полки з места своего.

І калі ты зайграеш на трубах, збярэцца да цябе ўся супольнасць ля дзвярэй палаткі сустрэчы.

 

И внегда затрубиши у трубы, зберуться к тобе вси людие ко дверемъ храмовымъ.

А калі зайграеш толькі ў адну, збяруцца да цябе князі і галовы грамады Ізраэля.

 

Егда единова затрубишъ, сойдутся к тобе князи и воеводы людей.

А калі прагучыць больш працяглы гук, хай здымуцца з лагера першымі тыя, хто знаходзіцца на ўсходнім баку;

 

Естъли же бы пакъ должейшее трубение услышали с неякимъ преломываниемъ, то рушатся з места съ шатры своими найпервей тые, ониже суть от востоку солнеца.

а ў другую чаргу ў час гучання трубы, падобнага да выцця, хай звярнуць палаткі тыя, хто знаходзіцца на поўдні; і хай астатнія робяць такім жа чынам, калі трубы выццём клікаюць у дарогу.

 

И внегда удругое затрубять тым же обычаем, да рушатся со шатры своими, еже суть к полуденной стране. Такоже и иные да вчинять, егда услышать трубы: да рушаются с шатры своими и идуть.

А на збіранне супольнасці хай будзе просты, а не працяглы трубны гук.

 

Естъли ж восхощеши собрати людей посполитыхъ, то да трубять проволокомъ, не преламливаючи.

Хай трубяць у трубы сыны Аарона, святары. І хай будзе гэта вам у пакаленнях вашых законам вечным.

 

Сынове пакъ Ааронови, жерци, трубити будуть сами у трубы, и будеть имъ сее в законъ вечный по народехъ их.

Калі будзеце ісці на вайну ў зямлі вашай супраць ворага, які змагаецца супраць вас, працягла трубіце ў трубы; і гэта будзе ўспамін аб вас перад Госпадам, Богам вашым, каб пазбеглі вы рук ворагаў вашых.

 

Ащели жъ вынидете на войну из земли вашее противу врагомъ вашимъ, ониже воюють на васъ, трубити будете гласне у трубы, и будеть воспоминане о вас пред Господемъ, Богомъ вашимъ, да избавить васъ от руку враговъ вашихъ.

Калі будзеце мець баляванне, і святочныя дні, і маладзікі, пры вашых ахвярах цэласпалення і ахвярах прымірэння трубіце ў трубы, каб яны былі ўспамінам аб Госпадзе для вас. Я — Госпад, Бог ваш!»

 

Будете ли когда имети пирования на дни святочныя и на празники новыхъ месецей, да трубите у трубы во время приношения всих созженией и жертвы мирное вашее, да будеть вамъ воспоминание предъ Господемъ, Богом вашимъ. Азъ Господь, Богъ ваш!»

У другі год, у другі месяц, у дваццаты дзень месяца ўзнялося воблака па-над палаткай сведчання;

 

И бысть лета втораго, месеца другаго, во двадесятый день того же месеца, воздвигся естъ облакъ от Храму Божия

і адправіліся сыны Ізраэля ў дарогу сваю з пустыні Сінай, і спынілася воблака ў пустыні Паран.

 

и рушилися суть сынове Ізраилевы с полки своими от пустыни Синай. И ста облакъ во пустыни Фаранъ.

І зняліся яны з лагера ў першы раз па загадзе Госпада, дадзеным праз Майсея.

 

И двизахуся с полъки своими у первыхъ по повелению Божию, рукою Моисеевою,

Першым узняўся сцяг лагера сыноў Юды па іх дружынах, князем якіх быў Наасон, сын Амінадаба;

 

сынове Іудины с людми своими, ихже князь былъ естъ Наасонъ, сынъ Аминадавовъ;

а князем дружыны пакалення Ісахара быў Натанаэль, сын Суара;

 

во племени пакъ Ізахарове былъ князь Нафанаилъ, сынъ Суаровъ,

а князем дружыны пакалення Забулона быў Эліяб, сын Гэлона.

 

и во племени Зевулонове былъ ест князь Елиавъ, сынъ Гелеиновъ.

І была разабрана скінія, якую неслі па выхадзе сыны Гэрсона і Мэрары.

 

Сложенъ теже естъ и Храмъ Божий, егоже вземши, несли суть сынове Герсонови и Мерарины.

Адправіўся ў дарогу сцяг лагера сыноў Рубэна па сваіх дружынах, а над сваёй дружынай князем быў Элісур, сын Сэдэура.

 

По сихъ идоша сынове Рувимови полки своими, ихже князь былъ естъ Елисуръ, сынъ Седеуровъ;

А над дружынай пакалення сыноў Сімяона князем быў Саламіэль, сын Сурысадая.

 

у поколении пакъ Симеонове князь былъ Салямиель, сынъ Суриседаевъ;

А над дружынай пакалення сыноў Гада князем быў Эліясаф, сын Дэуэля.

 

во племени же Гадове былъ князь Елиазаф, сынъ Дуеловъ.a

Рушылі ў дарогу і сыны Кагата, што неслі свяцілішча. Перад тым, як яны прыбылі, скінія была ўжо пастаўлена.

 

За тыми пакъ шло племя Каатово, несуще Святыню Святыхъb и сосуды ея. И тако долго несли суть Храмъ Божий, дондеже пришли суть на место, игдеже имели воздвигнути и.

Быў узняты сцяг лагера сыноў Эфраіма па сваіх дружынах, якіх князем быў Элісама, сын Аміюда.

 

Рушилися теже суть и полки Ефраимовы, в нихже князь былъ естъ Елизама, сынъ Амиудовъ;

А над дружынай пакалення сыноў Манасы князем быў Гамаліэль, сын Падасура;

 

в поколении пакъ Манасиине былъ князь Гамалеилъ, сынъ Фадазуровъ,

а над дружынай пакалення сыноў Бэньяміна князем быў Абідан, сын Гедэона.

 

и во племениc Вениаминове былъ князь Авиданъ, сынъ Гедеоновъ.

Нарэшце быў узняты сцяг лагера сыноў Дана па сваіх дружынах у войску, князем якіх быў Ахіязэр, сын Амісадая.

 

Найпоследы пакъ созаду воздвигнулися полки Дановы, ихже князь былъ естъ Абиезеръ, сынъ Амисадаевъ; 26 во племени же Асерове князь былъ Феиль, сынъ Охрановъ,

А над дружынай пакалення сыноў Асэра князем быў Пэгіэль, сын Акрана;

 

и в поколении Нефталимле был естъ князь Агиранъ, сынъ Генановъ.

а над дружынай пакалення сыноў Нэфталі князем быў Ахіра, сын Энана.

 

Сие суть полки и войска сыновъ Ізраилевыхъ, внегда рушалися и шли.

Гэта — парадак выхаду сыноў Ізраэля па дружынах сваіх, калі яны выходзілі.

 

Тогда рече Моисей Олиаву, сыну Рагуилеву, Мадианитянину, приетелю своему: «Идемо до земли, юже даеть намъ Господь, Богъ нашъ! Пойди с нами, и добре тобе учинимъ, яко добрые речи обещал ест Богъ дати людем Ізраилевымd».

І сказаў Майсей Хабабу, сыну Рагуэля, мадыянца, свайму сваяку: «Адпраўляемся мы ў дарогу да месца, якое мае намер нам даць Госпад; ідзі з намі, і будзе табе добра з намі, бо Госпад абяцаў дабро Ізраэлю».

 

К нему же отвеща Олиавъ: «Не пойду с вами, но навращуся до земли своея, в нейже родился есмъ».

Той адказаў яму: «Не пайду я з табой, але вярнуся ў зямлю сваю, у якой я нарадзіўся».

 

Рече к нему Моисей: «Не оставляй, прошу тебе, насъ, ты убо веси места во пустыни, игде ополчатися имамы. Пойди с нами, и будешъ вожъ нашъ.

І сказаў [Майсей]: «Не пакідай нас, бо ты ведаеш, у якіх месцах пустыні павінны мы ставіць лагер, і будзь нашымі вачамі.

 

И внегда приидеши с нами, что будеть найлепшего от имения, еже Господь Богъ дасть намъ, дадимъ тобе».

А калі пойдзеш з намі, тое, што будзе найлепшае з багаццяў, якія дасць нам Госпад, аддадзім табе».

 

И воздвигшися, людие идоша от горы Божии путемъ три дни. Скриня пакъ Завета Господьня предхожала ихъ за три дни, гледающи места пригожего, игде бы ся полки положити имели.

Дык адправіліся яны ў дарогу на тры дні з гары Госпада; і каўчэг запавету Госпадавага ішоў наперадзе іх на працягу трох дзён, выбіраючы месца для лагера.

 

И облакъ Господень былъ ест над ними во дни.

Таксама воблака Госпадава было над імі ўдзень, калі яны выходзілі.

 

И бысть, внегда рушашеся Скриня Завета Божия з места, глаголаше Моисей: «Востани, Господи, да разсыплются вси врази Твои и побежать от лица Твоего вси ненавидящие Тебе!»

Калі ўздымаўся каўчэг, Майсей казаў: «Паўстань, Госпадзе, і хай рассеюцца непрыяцелі Твае, і хай уцякаюць ад аблічча Твайго тыя, што ненавідзяць Цябе».

 

И егда поставляху Скриню Завета Божия на место, молвиваше паки Моисей: «Навратися, Господи Боже, ко всему множеству людей Ізраилевыхъ!»

А калі ставіўся каўчэг, казаў: «Вярніся, Госпадзе, да шматлікага войска ізраэльскага!»