Лікі 10 разьдзел

 

 

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя:

«Зрабі сабе дзьве трубы срэбныя, кутыя, і будуць яны склікаць усю грамаду, каб рыхтаваць табар [у дарогу].

 

«Уделай собе две трубы сребрены кованы, да бы ими моглъ струбити и собрати все множество людей, егда имають рушатися полки з места своего.

І затрубяць [у трубы], і зьбярэцца да цябе ўся грамада да ўваходу ў Намёт Спатканьня.

 

И внегда затрубиши у трубы, зберуться к тобе вси людие ко дверемъ храмовымъ.

А калі ў адну затрубяць, зьбяруцца да цябе князі і начальнікі дружынаў Ізраіля.

 

Егда единова затрубишъ, сойдутся к тобе князи и воеводы людей.

Калі затрубіш працягла, выйдзе [ў дарогу] табар, які з усходняга боку.

 

Естъли же бы пакъ должейшее трубение услышали с неякимъ преломываниемъ, то рушатся з места съ шатры своими найпервей тые, ониже суть от востоку солнеца.

Калі другі раз працягла затрубіш, выйдзе [ў дарогу] табар, які з паўднёвага боку. Знакам на вырушаньне табару будзе працяглае трубеньне.

 

И внегда удругое затрубять тым же обычаем, да рушатся со шатры своими, еже суть к полуденной стране. Такоже и иные да вчинять, егда услышать трубы: да рушаются с шатры своими и идуть.

На зьбіраньне царквы затрубіце, але не працягла.

 

Естъли ж восхощеши собрати людей посполитыхъ, то да трубять проволокомъ, не преламливаючи.

Трубіць у трубы будуць сыны Аарона, сьвятары. Будзе гэта вам і нашчадкам вашым пастанова вечная.

 

Сынове пакъ Ааронови, жерци, трубити будуть сами у трубы, и будеть имъ сее в законъ вечный по народехъ их.

Калі будзеш ісьці на вайну ў зямлі вашай супраць ворага, які наступае на вас, будзеце трубіць у трубы. Гэта будзе кліч ваш перад абліччам ГОСПАДА, Бога вашага, і Ён збавіць вас ад ворагаў вашых.

 

Ащели жъ вынидете на войну из земли вашее противу врагомъ вашимъ, ониже воюють на васъ, трубити будете гласне у трубы, и будеть воспоминане о вас пред Господемъ, Богомъ вашимъ, да избавить васъ от руку враговъ вашихъ.

У дзень радасьці вашай, у сьвяты і ў маладзікі, пры вашых цэласпаленьнях і ахвярах мірных, будзеце трубіць у трубы; і яны будуць нагадваньнем перад абліччам Бога вашага пра вас. Я — ГОСПАД, Бог ваш!»

 

Будете ли когда имети пирования на дни святочныя и на празники новыхъ месецей, да трубите у трубы во время приношения всих созженией и жертвы мирное вашее, да будеть вамъ воспоминание предъ Господемъ, Богом вашимъ. Азъ Господь, Богъ ваш!»

І сталася ў другі год, у другі месяц, у дваццаты [дзень] месяца, паднялося воблака з-над Сялібы Сьведчаньня.

 

И бысть лета втораго, месеца другаго, во двадесятый день того же месеца, воздвигся естъ облакъ от Храму Божия

І вырушылі сыны Ізраіля ў дарогу сваю з пустыні Сынай, і спынілася воблака ў пустыні Паран.

 

и рушилися суть сынове Ізраилевы с полки своими от пустыни Синай. И ста облакъ во пустыни Фаранъ.

Першы раз паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, [дадзенага] праз Майсея, вырушылі ў дарогу.

 

И двизахуся с полъки своими у первыхъ по повелению Божию, рукою Моисеевою,

Першым вырушыў сьцяг табару сыноў Юды з дружынамі сваімі, а над дружынамі ягонымі [быў] Нахшон, сын Амінадава.

 

сынове Іудины с людми своими, ихже князь былъ естъ Наасонъ, сынъ Аминадавовъ;

А над дружынамі пакаленьня сыноў Ісахара [быў] Натанаэль, сын Цуара.

 

во племени пакъ Ізахарове былъ князь Нафанаилъ, сынъ Суаровъ,

А над дружынамі пакаленьня сыноў Завулёна [быў] Эліяў, сын Хэлёна.

 

и во племени Зевулонове былъ ест князь Елиавъ, сынъ Гелеиновъ.

І разабралі Сялібу, і вырушылі сыны Гершона і сыны Мэрары, несучы Сялібу.

 

Сложенъ теже естъ и Храмъ Божий, егоже вземши, несли суть сынове Герсонови и Мерарины.

І выйшаў [у дарогу] сьцяг табару сыноў Рубэна з дружынамі сваімі, а над дружынамі ягонымі [быў] Эліцур, сын Шэдэура.

 

По сихъ идоша сынове Рувимови полки своими, ихже князь былъ естъ Елисуръ, сынъ Седеуровъ;

А над дружынамі пакаленьня сыноў Сымона [быў] Шэлюміэль, сын Цурышадая.

 

у поколении пакъ Симеонове князь былъ Салямиель, сынъ Суриседаевъ;

Над дружынамі пакаленьня сыноў Гада [быў] Эліясаф, сын Дэўэля.

 

во племени же Гадове былъ князь Елиазаф, сынъ Дуеловъ.a

І выйшлі [ў дарогу] сыны Кегата, несучы [рэчы] сьвятыя, і пакуль яны прыйшлі, Сяліба была ўжо пастаўлена.

 

За тыми пакъ шло племя Каатово, несуще Святыню Святыхъb и сосуды ея. И тако долго несли суть Храмъ Божий, дондеже пришли суть на место, игдеже имели воздвигнути и.

І выйшаў [у дарогу] сьцяг табару сыноў Эфраіма з дружынамі сваімі, а над дружынамі ягонымі [быў] Элішама, сын Амігуда.

 

Рушилися теже суть и полки Ефраимовы, в нихже князь былъ естъ Елизама, сынъ Амиудовъ;

А над дружынай пакаленьня сыноў Манасы [быў] Гамаліэль, сын Пэдагсура.

 

в поколении пакъ Манасиине былъ князь Гамалеилъ, сынъ Фадазуровъ,

А над дружынамі пакаленьня сыноў Бэн’яміна [быў] Абідан, сын Гідэоні.

 

и во племениc Вениаминове былъ князь Авиданъ, сынъ Гедеоновъ.

І выйшаў [у дарогу] сьцяг табару сыноў Дана з дружынамі сваімі, а над дружынамі ягонымі [быў] Ахіезэр, сын Амішадая.

 

Найпоследы пакъ созаду воздвигнулися полки Дановы, ихже князь былъ естъ Абиезеръ, сынъ Амисадаевъ; 26 во племени же Асерове князь былъ Феиль, сынъ Охрановъ,

А над дружынамі пакаленьня сыноў Асэра [быў] Пагіэль, сын Акрана.

 

и в поколении Нефталимле был естъ князь Агиранъ, сынъ Генановъ.

А над дружынамі сыноў Нэфталі [быў] Ахіра, сын Энана.

 

Сие суть полки и войска сыновъ Ізраилевыхъ, внегда рушалися и шли.

Вось такі быў [парадак] паходу сыноў Ізраіля з дружынамі сваімі, калі выходзілі [ў дарогу].

 

Тогда рече Моисей Олиаву, сыну Рагуилеву, Мадианитянину, приетелю своему: «Идемо до земли, юже даеть намъ Господь, Богъ нашъ! Пойди с нами, и добре тобе учинимъ, яко добрые речи обещал ест Богъ дати людем Ізраилевымd».

І сказаў Майсей Хававу, сыну Рэгуэля, Мадыянца, цесьця свайго: «Мы выходзім у месца, пра якое сказаў ГОСПАД: "Я дам [яго] вам". Хадзі з намі, і будзе табе добра, бо ГОСПАД абяцаў дабро Ізраілю».

 

К нему же отвеща Олиавъ: «Не пойду с вами, но навращуся до земли своея, в нейже родился есмъ».

Той сказаў яму: «Не пайду, але пайду ў зямлю маю і да сваякоў маіх».

 

Рече к нему Моисей: «Не оставляй, прошу тебе, насъ, ты убо веси места во пустыни, игде ополчатися имамы. Пойди с нами, и будешъ вожъ нашъ.

І сказаў [Майсей]: «Не пакідай нас, бо ты ведаеш, як мы маем раскладацца табарам у пустыні, і будзеш для нас вачыма.

 

И внегда приидеши с нами, что будеть найлепшего от имения, еже Господь Богъ дасть намъ, дадимъ тобе».

Калі пойдзеш з намі, тады калі будзе нешта добрае, што дасьць нам ГОСПАД, мы дамо табе».

 

И воздвигшися, людие идоша от горы Божии путемъ три дни. Скриня пакъ Завета Господьня предхожала ихъ за три дни, гледающи места пригожего, игде бы ся полки положити имели.

І вырушылі яны з гары ГОСПАДА, і ішлі на працягу трох дзён. Каўчэг Запавету ГОСПАДА ішоў наперадзе іх на працягу трох дзён, каб знайсьці месца на табар.

 

И облакъ Господень былъ ест над ними во дни.

І воблака ГОСПАДА [было] над імі ўдзень, калі яны выходзілі з табару.

 

И бысть, внегда рушашеся Скриня Завета Божия з места, глаголаше Моисей: «Востани, Господи, да разсыплются вси врази Твои и побежать от лица Твоего вси ненавидящие Тебе!»

І было, калі вырушаў Каўчэг [у дарогу], Майсей казаў: «Паўстань, ГОСПАДЗЕ, і няхай разьбягуцца ворагі Твае, і няхай паўцякаюць тыя, што ненавідзяць Цябе, перад абліччам Тваім».

 

И егда поставляху Скриню Завета Божия на место, молвиваше паки Моисей: «Навратися, Господи Боже, ко всему множеству людей Ізраилевыхъ!»

А калі ставілі [Каўчэг], казаў: «Вярніся, ГОСПАДЗЕ, да шматлікага войска Ізраіля!»