Лікі 19 разьдзел

 

 

І прамовіў ГОСПАД да Майсея і Аарона, кажучы:

 

Молвилъ естъ Господь Моисееви и Ааронови глаголя:

«Вось пастанова Закону, якую загадаў ГОСПАД. Прамоў да сыноў Ізраіля, і няхай яны прывядуць да цябе рудую карову без заганы, на якую яшчэ не было ўскладанае ярмо.

 

«Сие естъ чинъ приношения ко очищению, еже установляетъ Господь. Повели сыномъ Ізраилевымъ, да приведуть юницу рижую, зрослую леты, еже бы не имела на собе жадного посквернения и не тягнула ярма.

І аддасьцё яе Элеазару сьвятару, і ён выведзе яе па-за табар, і заб’іцё яе перад абліччам ягоным.

 

И дасте ю Елиазарови-жерцу, онже выведеть ея вонъ с полковъ и зарежеть предо всими людми;

І Элеазар сьвятар памочыць палец свой у крыві ейнай, і пакропіць сем разоў крывёю ейнай пярэдні бок Намёту Спатканьня.

 

и омочить перстъ во крови ея, и покропить седмижды противу дверем храмовымъ, и спалить ю на огни, зрящимъ всемъ людемъ.

І спаляць карову гэтую перад вачыма ягонымі, і скуру ейную, і кроў ейную, і нячыстасьць ейную спаляць.

 

И внегда созжеть огонь мясо, кожу, кровь, кишки и калъ,

І возьме сьвятар дрэва кедровае, гізоп і ніткі кармазыновыя, і кіне ў нутро каровы, якая гарыць у агні.

 

вовержеть теже до огня того жрець, онже юницу спалил, древо кедрово, ісофъ и нить червчетую, двакрать крашеную.

І памые сьвятар шаты свае, і абмые цела сваё ў вадзе, і ўвойдзе ён у табар, і будзе нячысты сьвятар аж да вечара.

 

И потомъ да сперет ризы свое, и омывъ водою тело свое, вниидеть во полки, и будеть нечистъ даже до вечера.

І той, хто спальваў карову, памые шаты свае ў вадзе, і абмые цела сваё ў вадзе, і нячысты будзе ён аж да вечара.

 

[И иже сожигаеть ю, да сперет ризы свое и омыеть водою тело свое, и будеть нечистъ даже до вечера].

І зьбярэ чалавек чысты попел каровы, і высыпе па-за табарам у месцы чыстым, і ён будзе для грамады сыноў Ізраіля захаваны для [прыгатаваньня] вады ачышчэньня. Гэта [ахвяра] за грэх.

 

Попелъ пакъ тое юници спаленое да избереть мужъ чистый и высыплеть и за полки на месте чистомъ, да будеть множеству сыновъ Ізраилевыхъ на соблюдение и к воде покропления, понеже юница за грехъ была созжена.

Той, хто зьбіраў попел каровы, вымые адзеньне сваё і будзе нячысты аж да вечара. Гэта пастанова вечная як для сыноў Ізраіля, так і для прыхадняў, якія ў іх жывуць.

 

И потомъ да испереть ризы своя мужъ той, онже збиралъ естъ попелъ юници, а нечи[с]тъ будет даже до вечера. И будуть сее имети сынове Ізраилевы и приходы, живущие с ними, за святость закономъ вечнымъ.

Хто дакранецца нябожчыка, будзе нячысты сем дзён.

 

Естъли же кто доткнется трупа человека мертваго, сего деля нечистъ будеть за седмъ дней;

Павінен ён [вадой з попелу каровы] ачысьціцца ў трэці і сёмы дзень, і будзе чысты. Калі ў трэці дзень і ў сёмы дзень ня будзе ачышчаны, ня будзе чысты.

 

да покропится водою, усыпавъ до нея попелу того от юници во день третий и седмый, а тако очищенъ будеть. Естъли пакъ в день третий не покропится ею, то дня седмаго не можеть чистъ быти.

Кожны, хто дакрануўся нябожчыка і не ачысьціўся, робіць нячыстай Сялібу ГОСПАДА; будзе вынішчана душа тая з Ізраіля, бо вада ачышчэньня не пакрапіла яго, і ён будзе нячысты, і нячыстасьць ягоная застанецца на ім.

 

Всякъ, онже доткнется человека мертваго а не покропится водою тою, оскверънил храм Божий; да загинеть от людей Ізраилевых, яко водою очищения не покропился: нечистъ будеть и зостанеть нечистота его на немъ.

Гэта закон адносна чалавека, які памёр у намёце. Кожны, хто ўвойдзе ў гэты намёт, і кожны, хто ў ім знаходзіцца, будзе нячысты сем дзён.

 

Сей естъ обычай человека, еже умираеть в шатре: каждый, онже вниидеть до шатра того, и все сосуды, еже суть в немъ, посквернены будуть за седмъ дней.

І кожная пасудзіна адкрытая, якая ня мае накрыўкі, прымацаванай на шнурку, будзе нячыстай.

 

Сосудъ пакъ, онже не имать зверху прикривала или века, нечистъ будеть.

І кожны, хто на абліччы поля дакранецца або забітага мячом, або памёршага, або костак людзкіх, або магілы, будзе нячысты сем дзён.

 

Естъли же кто на поли доткнется человека, онже самъ умеръ или от некого убитъ естъ, буди то кости его или гробу, нечистъ будеть за седмъ дней;

І возьмуць для нячыстага попел той спаленай [ахвяры] за грэх і нальюць на яго жывой вады ў посуд.

 

да возметь попелу юнице, созженое за грехъ, и налиет воды текущее на тотъ попелъ в сосудъ.

І чалавек чысты возьме гізоп, і памочыць яго ў вадзе, і пакропіць намёт, і ўвесь посуд, і людзей, якія былі ў ім, і таго, хто дакрануўся костак, або забітага, або памёршага, або магілы.

 

В той же воде егда человекъ чистый омочить траву ісофъ и покропит шатеръ и вся сосуды его и людей поскверненыхъ,

І пакропіць чалавек чысты таго, хто нячысты, у трэці і сёмы дзень, і ачысьціць яго ў сёмы дзень. Чалавек [нячысты] памые адзеньне сваё і абмые сябе ў вадзе, і вечарам будзе чысты.

 

и тако очищаеть нечистыхъ во третий и во седмый день. Той пакъ егда будеть очищенъ, дня седмаго омыеть тело свое и спереть ризы свое, и нечистъ будеть даже до вечера.

Але калі той, хто нячысты, ня будзе ачышчаны, будзе зьнішчана душа яго спаміж царквы, бо ён зрабіў нячыстай Сялібу ГОСПАДА; вадою ачышчэньня ён не абмыты, ён нячысты.

 

Человекъ, онже бы осквернился и по сему обычаю не очистится, да загинеть от среды людей, яко храмъ Господень посквернилъ и не покропился водою очищения.

Гэта будзе для вас пастанова вечная. І той, хто кропіць вадой ачышчэньня, вымые адзеньне сваё; і той, хто дакранецца вады ачышчэньня, нячысты будзе аж да вечара.

 

Да будеть вам заповедь сия в законъ вечный. И той тежъ, онже окропляеть водою, да испереть ризы своя. И всякий, иже доткнется воды очищения, нечистъ будеть до вечера.

І ўсё, да чаго дакранецца нячысты, і душа, якая яго дакранецца, будзе нячыстай аж да вечара».

 

Чего жъ пакъ доткнется человекъ нечистый, то нечисто вчинить; и чего нечистого естъли же кто доткнется, той нечистъ будет до вечера».