Выслоўяў Саламонавых 1 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Прыповесьці Салямона, сына Давіда, валадара Ізраіля,
каб спазнаць мудрасьць і настаўленьне, зразумець словы розуму,
каб атрымаць настаўленьні ў разважлівасьці, праведнасьці, судзе і справядлівасьці,
каб неразумным даць разумнасьць, юнаку — веды і разважлівасьць.
Мудры няхай слухае і павялічвае веды, а разумны няхай прыдбае мудрыя думкі,
каб зразумець выслоўе і прыповесьць, словы мудрых і загадкі іхнія.
Страх перад ГОСПАДАМ — пачатак веданьня. Неразумныя пагарджаюць мудрасьцю і настаўленьнем.
Сыне мой, паслухай перасьцярогаў бацькі твайго і не адкідай настаўленьняў маці тваёй,
бо яны — прывабны вянок на галаве тваёй і каштоўныя каралі на шыі тваёй.
Сыне мой, калі б цябе намаўлялі грэшнікі, не далучайся да іх.
Калі яны скажуць: «Хадзем з намі! Зробім засаду дзеля праліцьця крыві; наставім без прычыны пастку на нявіннага;
праглынем іх жыўцом, як пекла, і цалкам, як тых, што зыходзяць у магілу;
знойдзем усялякія каштоўнасьці, напоўнім дамы свае здабычаю.
Жэрабя сваё кідай разам з намі, няхай адзін мех будзе для нас усіх».
Сыне мой, не хадзі з імі, устрымай нагу тваю ад сьцежкі іхняй,
бо ногі іхнія бягуць да злачынства і сьпяшаюцца на праліцьцё крыві.
Бо надарэмна настаўляецца сетка на вачах усяго птаства.
А яны цікуюць на ўласную кроў, робяць засаду супраць душы сваёй.
Такія вось сьцежкі кожнага, хто прагне чужога даброцьця; яно забірае душу таго, хто завалодае ім.
Мудрасьць гукае на вуліцах, на плошчах узьнімае голас свой,
на скрыжаваньнях шумлівых дарог кліча, у брамах гарадзкіх гучаць яе словы:
«Дакуль, неразумныя, будзеце любіць неразумнасьць; дакуль, насьмешнікі, будзеце захапляцца насьмешкамі сваімі, а невукі — пагарджаць веданьнем?
Зьвярніцеся да настаўленьня майго, і я выльлю на вас духа майго, і абвяшчу вам словы мае.
Вось жа я клікала, але вы адмаўляліся, працягвала руку сваю, але ніхто не зьвярнуў увагі.
Вы ўзгардзілі радай маёю і адкінулі дакараньні мае.
Дык і я буду сьмяяцца з падзеньня вашага, і насьміхацца буду, калі прыйдзе на вас жах.
Калі нахлыне жах, як бура, і загуба ваша, быццам віхура, калі прыйдуць на вас трывога і гора,
тады будуць клікаць мяне, але я не адкажу, будуць шукаць мяне, і ня знойдуць мяне.
Бо яны зьненавідзелі веданьне і ня выбралі для сябе страху перад ГОСПАДАМ,
і не пайшлі за парадамі маімі, і ўзгардзілі перасьцярогамі маімі.
Дык няхай ядуць яны плады шляху свайго і насыцяцца намерамі сваімі.
Бо адступніцтва неразумных заб’е іх, бяздумнасьць дурняў загубіць іх.
А хто слухае мяне, будзе жыць бясьпечна, будзе спакойны, не баючыся зла».
