Лікі 25 разьдзел

 

 

І жыў Ізраіль у Шыттыме, і народ стаў распусьнічаць з дочкамі Мааву,

 

Того часу пребыша людие Ізраилевы в Сефиме. И соблудиша людие со дщерами Моавскими,

а яны запрашалі народ складаць ахвяры багам сваім. Разам яны елі і пакланяліся багам іхнім.

 

они пакъ позваша их ко жерътвамъ кумировъ своихъ, тии же ядоша с ними и кланяшеся богомъ ихъ.

І прыляпіўся Ізраіль да Баал-Пэора, і ўзгарэўся гнеў ГОСПАДА супраць Ізраіля.

 

И поклонишеся людие Ізраилевы кумиру Вель-Фегору. Сего ради разгневался естъ Господь

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Зьбяры ўсіх [вінаватых] начальнікаў народу і павесь іх перад ГОСПАДАМ на сонцы, і адвернецца ярасьць гневу ГОСПАДА ад Ізраіля».

 

и рече Моисееви: «Возми всех князей людскихъ и повешай ихъ на виселницехъ противу солнецу и отвратится гневъ Мой от людей Ізраилевыхъ».

І сказаў Майсей судзьдзям Ізраіля: «Забіце тых людзей вашых, якія прыляпіліся да Баал-Пэора».

 

И рече Моисей ко судьямъ людъскимъ: «Забий единый каждый ближнего своего, ониже кланялися суть кумиру Вель-Фегору».

І вось, адзін з сыноў Ізраіля прыйшоў, і прывёў да братоў сваіх Мадыянку на вачах Майсея і на вачах усёй грамады сыноў Ізраіля, якія лямантавалі перад уваходам у Намёт Спатканьня.

 

И се человек от сынов Ізраилевых пред братиею своею вниде ко блудници Мадиамской, зрящу на то Моисею и всему множеству сыновъ Ізраилевыхъ, ониже плакаху предъ дверми Храму Божия.

І ўбачыў гэта Пінхас, сын Элеазара, сына Аарона сьвятара, і ўстаў спаміж грамады, і схапіў дзіду ў руку сваю,

 

Сее внегда узрелъ Финеисъ, сынъ Елиазаровъ, сына Ааронова, жерца, восхопился от всего множества людей Ізраилевыхъ и, вземъ сулицу,

і пайшоў за мужчынам Ізраільцянінам пад заслону [намёту], і прабіў іх дзідаю абодвух, мужчыну Ізраільцяніна і жанчыну, праз улоньні. І спынілася кара на сыноў Ізраіля.

 

идяше за человеком тым Ізраильтяниномъ во храмину и прободе обудву сулицею, мужа и жену, скрозе утробу ихъ. И престала естъ язва от сыновъ Ізраилевыхъ.

А загінула ад той кары дваццаць чатыры тысячы [чалавек].

 

А погибе в той часъ людей двадцеть тысещей и четыре тысещи.

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

Тогда рече Богъ к Моисею:

«Пінхас, сын Элеазара, сына Аарона сьвятара, адвярнуў гнеў Мой ад сыноў Ізраіля, бо ён загарэўся рэўнасьцю Маёю сярод іх, і Я ня зьнішчыў сыноў Ізраіля ў рэўнасьці Маёй.

 

«Финеисъ, сынъ Елиазаровъ, внукъ Аарона-жерца, отвратилъ гневъ Мой от сынов Ізраилевыхъ, яко ревнованиемъ Мои розгневался на нихъ, абыхъ Я Самъ не погубилъ сыновъ Ізраилевыхъ во гневе Моемъ.

Дзеля гэтага скажы [яму]: “Вось, Я заключаю з ім Мой запавет супакою”.

 

Сего для речеши к нему: се Азъ даю ему миръ завета Моего,

І будзе гэта яму і насеньню ягонаму запавет вечнага сьвятарства за тое, што ён рупіўся пра Бога свайго і перамольваў за сыноў Ізраіля».

 

а будет и ему, и семени его слюбъ вечного жречества, понеже возревновалъ естъ для Бога своего и оцестил грехъ претяжкий от сыновъ Ізраилевых».

А імя таго мужчыны Ізраільцяніна, забітага разам з Мадыянкай, [было] Зімры, сын Салю, князь дому бацькоў [калена] Сымона.

 

И было имя человека того Ізраилтянина, онже убитъ ест со женою, блудницею Мадиамскою, Замврий, сынъ Салуевъ, князь от дому и с поколения сыновъ Семионовыхъ.

А імя забітай жанчыныМадыянкі [было] Казьбі, яна —дачка Цура, начальніка аднаго з пакаленьняў Мадыянскіх.

 

Жена пакъ тая Мадиамская, еже с нимъ убита естъ, называшеся Козва, дщера Сурова, найславнейшего князя Мадиамского.

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

И рече Господь Моисею, глаголя:

«Ваюйце супраць Мадыянцаў і выбіце іх,

 

«Да познають Мадиамъляне, яко врази имъ суть сынове Ізраилевы! Побийте ихъ,

бо яны варожа паставіліся да вас і ашуквалі вас праз Пэора і праз Казьбі, дачку князя Мадыянскага, сястру іхнюю, забітую ў дзень кары за Пэора».

 

понеже и они соблазниша вами и прелстиша васъ кумиромъ Фегоромъ и Козвою, дщерою князя Мадиамскаго, сестрою своею, еже убита естъ въ день помсты для ідолопоклонения Фегорова».