Лікі 20 разьдзел

 

 

І прыйшлі ў першы месяц сыны Ізраіля, уся грамада, у пустыню Сін, і затрымаўся народ у Кадэшы. Там памерла Мірыям, і там была пахаваная.

 

Приидоша же сынове Ізраилевы и все множество на пустыню Синъ месеца перваго. и осташа людие в Кадисе; и умре ту Мария, сестра Моисеева, и погребоша ю на том месте.

І не было вады для грамады, і зграмадзіліся яны супраць Майсея і Аарона.

 

И егда людие потребоваху воды, собралися на Моисея и на Аарона,

І спрачаўся народ з Майсеем, і яны казалі: «Лепш, каб мы загінулі, калі загінулі браты нашыя перад абліччам ГОСПАДА!

 

а обратившися во сваръ, и рекоша: «Лепей было намъ загинути съ братиею нашею предъ Господемъ!

Навошта вывелі вы царкву ГОСПАДА ў пустыню гэтую, каб там загінулі мы і жывёла нашая?

 

Почто изведосте люди Божия во пустыню, хотячи поморити насъ и скот нашъ?

Навошта вы нас вывелі з Эгіпту, каб завесьці нас у гэтае месца ліхое, дзе сеяць нельга, дзе дрэва фігавае не расьце, ані вінаград, ані дрэвы гранатовыя, і вады няма для піцьця?»

 

Чему есте вывели насъ ізъ Египта и вовели в сее место презлое, на немже не может ся сеяти и ниже родятся смокве и ни грозновие вина, и ни овоще яблокъ? К тому ани воды имамы пити».

І Майсей і Аарон адыйшлі ад аблічча царквы да ўваходу ў Намёт Спатканьня, і ўпалі на абліччы свае. І зьявілася слава ГОСПАДА над імі.

 

Тогда Моисей и Аарон, оставивъши людей предъ храмомъ, вшедши сами во Храмъ Сведения, падоша на лица своя на земли и возопиша къ Господу, глаголюще: «Господи Боже! Услыши крикъ людей сихъ и отверзи имъ сокровище Твое, кладезь водъ живых, да напивъшися до сытости и престануть от роптанией своихъ». И явися слава Божия над ними,

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

и рече Господь к Моисею:

«Вазьмі кій і зьбярыце грамаду, ты і Аарон, брат твой, і прамоўце да скалы перад вачыма іхнімі, і яна дасьць ваду. І ты выведзеш ваду са скалы, і напоіш грамаду і жывёлу ейную».

 

«Возми жезлъ Аароновъ и сзовите людей ты и Ааронъ, братъ твой, и молте ко скале пред ними и она выдасть воду. А внегда выведешъ воду от скалы, пити будеть все множество и скоти их».

І ўзяў Майсей кій спрад аблічча ГОСПАДА, як [Госпад] загадаў яму.

 

И взялъ естъ Моисей жезлъ, еже былъ предъ лицемъ Божиимъ, якоже повеле ему Господь,

І Майсей і Аарон сабралі царкву перад скалою, і сказаў [Майсей]: «Слухайце, бунтаўнікі! Ці зможам мы з гэтай скалы вывесьці ваду для вас?»

 

и созвавъ множество людей ко скале, и рече имъ: «Послушайте, непокоривии и невернии! Еда ли от скалы сее возможемо вамъ вывести воду?»

І падняў Майсей руку сваю, і ўдарыў скалу кіем сваім два разы. І выцякла шмат вады, і напілася грамада і жывёла іх.

 

И внегда Моисей воздвиже руку и вдари жезлом двожды у скалу, выплынуша воды премноги, тако иже напишеся людие и скотъ их.

І сказаў ГОСПАД Майсею і Аарону: «За тое, што вы не паверылі Мне, каб выявіць сьвятасьць Маю перад вачыма сыноў Ізраіля, вы не ўвядзіцё царкву гэтую ў зямлю, якую Я даў ім».

 

Тогда рече Господь Моисееви и Ааронови: «Понеже не веровасте Мне и не посвятисте Мя предъ сыны Ізраилевыми, сего для не воведете людей сих до земли, юже дахъ имъ».

Гэта вось вада Мэрывы, дзе спрачаліся сыны Ізраіля супраць ГОСПАДА і дзе Ён выявіў сьвятасьць Сваю перад імі.

 

Сия естъ вода Свару и пререкания,a игдеже сваришеся сынове Ізраилевы на Господа и посвященъ естъ в нихъ.

І паслаў Майсей з Кадэшу паслоў да валадара Эдому, каб яны сказалі: «Я — брат твой, Ізраіль: Ты ведаеш усе беды, якія спаткалі нас.

 

Того часу послалъ Моисей послы от пустыни Кадысъ ко царю Едомлю, глаголя: «Сие повеле поведати тобе братъ твой Ізраиль: Ты знаешъ весь трудъ нашъ, еже имамы,

І зыйшлі бацькі нашыя ў Эгіпет, і жылі ў Эгіпце шмат дзён, і Эгіпцяне крыўдзілі нас і бацькоў нашых,

 

яко отцеве наши пришли до Египта и живяхомъ тамъ за долъгый часъ, и зневолили насъ Египтяне и отцевъ нашихъ;

і мы клікалі да ГОСПАДА, і Ён выслухаў голас наш, і паслаў анёла, і вывеў нас з Эгіпту. І вось, мы ў горадзе Кадэшы, на мяжы тваёй.

 

и яко вопихом къ Господу Богу и услышалъ насъ, и послалъ ангела Своего, онже выведе нас ізъ Египта. Ныне же есмы в Кадысе, граде, еже естъ на пределехъ твоихъ.

Просім, дазволь прайсьці праз зямлю тваю. Ня пойдзем мы праз палі і вінаграднікі і ня будзем піць вады са студняў. Мы пойдзем шляхам валадарскім, не адхіляючыся ані направа, ані налева, пакуль не мінем межаў тваіх».

 

Сего ради просимо тебе, да проидемъ скрозе землю твою. Не пойдемъ по нивах твоих и ни по виноградехъ твоихъ, и не будемъ пити воды от кладезей твоихъ, но проидемъ путемъ великимъ, не ухиляющеся ни направо и ни налево, донеле же минемъ пределы земли твоея».

І сказаў ім Эдом: «Ня пройдзеш праз мяне, бо я з мячом выйду насустрач табе».

 

К нему же отповеделъ царь Едомль: «Не пойдеши скрозе землю мою, а естъли пойдешъ, то ратию и во зброи стрещу тебе».

І сказалі яму сыны Ізраіля: «Мы пойдзем бітаю дарогай, а калі будзем піць ваду тваю, мы і жывёла наша, заплацім. Нічога не жадаем, толькі прайсьці пехатою».

 

И въсказаша к нему сынове Ізраилевы: «Путемъ великимъ пойдемъ, а естъли же напиемся воды твоея мы или скотъ нашъ, заплатимъ, что справедливого естъ, не будеть в томъ вамъ никаковы тяготы, толико да скоро идемъ».

І сказаў [Эдом]: «Ня пройдзеце!» І выйшаў Эдом супраць іх з народам шматлікім і рукою моцнаю.

 

Онъ же отвеща имъ: «Не пойдете». И спешъне вышолъ естъ противу имъ со множествомъ великим без числа и с рукою силною

І забараніў Эдом Ізраілю пераходзіць межы свае, і Ізраіль адыйшоў у бок ад яго.

 

и ниже хотелъ допустити, чего просили, абы шли скрозе землю его. Протожъ уклонилися от него сынове Ізраилевы.

І вырушылі з Кадэшу, і прыйшлі сыны Ізраіля, уся грамада, пад гару Гор.

 

И внегда рушилися от Кадиса, положилися с полки своими у горы Оръ, еже естъ на пределехъ Едомских.

І сказаў ГОСПАД Майсею і Аарону каля гары Гор, якая на мяжы зямлі Эдому, кажучы:

 

Тамо же рече Господь к Моисею, глаголя:

«Аарон будзе далучаны да народу свайго, бо ён ня ўвойдзе ў зямлю, якую Я дам сынам Ізраіля, таму што вы супрацівіліся [слову] з вуснаў Маіх ля водаў Мэрывы.

 

«Да умреть Аарон и приложится к людемъ своимъ, не вниидеть убо во землю, юже дамъ сыномъ Ізраилевым, яко не верова словомъ Моимъ у водъ Противления.b

Вазьмі Аарона і Элеазара, сына ягонага, і завядзі іх на гару Гор.

 

Поими жъ Аарона и сына его с нимъ и возведи их на гору Оръ.

Здымі з Аарона адзеньне ягонае, і апрані ў яго Элеазара, сына ягонага, і Аарон няхай далучыцца [да народу свайго], і памрэ там».

 

И внегда звлечешъ отца з ризъ его, облечешъ в ня Елиазара, сына его. Ааронъ пакъ, склонився, умреть ту».

І зрабіў Майсей, як загадаў ГОСПАД. І ўзыйшлі яны на гару Гор на вачах усёй грамады.

 

И вчинилъ естъ Моисей, якоже повеле ему Господь, и воступили суть на гору Оръ предо всем множеством.

І зьняў Майсей з Аарона адзеньне ягонае, і апрануў у яго Элеазара, сына ягонага. І памёр Аарон там на вяршыні гары, а Майсей і Элеазар зыйшлі з гары.

 

И егда звлече Аарона з ризъ его, облече в ня Елиазара, сына его. И егда онъ умеръ на верху горы, ступили суть доловъ Моисей и Елиазаръ.

І ўбачыла ўся грамада, што памёр Аарон, і плакаў увесь дом Ізраіля па Аароне трыццаць дзён.

 

Вси пакъ людие, узревши, яко умре Ааронъ, плакаша его за тридцеть дней по всехъ челедехъ своихъ.