Лікі 24 разьдзел

 

 

І ўбачыў Білеам, што добра ў вачах ГОСПАДА, каб дабраславіць Ізраіля, і ён не пайшоў, як раней хадзіў, каб варажыць, але павярнуў аблічча сваё на пустыню.

 

Видевъ же Валаамъ, яко любо бе Богу, абы благословил Ізраиля, прото не хотяше по обычаю первому воспрошати волхованием, но обративши лице свое во пустыню.

І падняў Білеам вочы свае, і ўбачыў Ізраіля, што стаяў паводле каленаў сваіх, і агарнуў яго Дух Божы,

 

И воздвигши очию своихъ, виде людей Ізраилевыхъ, живушихъ в шатрехъ по полкохъ своихъ. И внегда въступилъ в него духъ Божий,

і абвясьціў ён прароцтва сваё, і сказаў: «Кажа Білеам, сын Бэора, кажа чалавек, у якога адкрытыя вочы,

 

нача притчу свою и рече: «Глаголеть Валаамъ, сынъ Вехоровъ, глаголеть человек, емуже затмилося око.

кажа той, хто чуе слова Божае, той, хто бачыць відзежы Усемагутнага, той, хто падае, але мае вочы адкрытыя.

 

Рече послух словесъ Божиихъ, онже виде видение Божие, и откришеся очи его.

Якія добрыя намёты твае, Якубе, і сялібы твае, Ізраілю!

 

Се коль красны суть домы твоя, Якове, и пребытки твоя, Ізраилю!

Раскінуліся яны як даліны рэкаў, як сады на беразе ручая, як альвасы, якія ГОСПАД пасадзіў, як кедры над водамі.

 

Яко роздолия осеняющаяся и яко ограды при рекахъ, яко шатры, еже укрепилъ Господь, и яко кедры подле водъ!

Цячэ вада з нетраў ягоных, і зерне ягонае мае ўдосталь вады. Валадар ягоны мацнейшы за Агага, і ўзвышаецца валадарства ягонае.

 

Изыйдеть человекъ от племеня его и совладееть странами многими, вознесется надъ Агога царь его и розъмножится царство его.

Бог вывеў яго з Эгіпту. Ён для яго — як рог аднарога. Праглыне ён народы, прыгнятальнікаў сваіх, косткі іхнія патрушчыць і праб’е стрэламі сваімі.

 

Богъ выведе и изъ Египта, Егоже крепость подобна естъ еднорожцу. Пожреть страны врагъ своихъ и силу ихъ сокрушить, и врата ихъ устрелить стрелами своими.

Ён прыхіліўся, лёг, як леў і як ільвіца. Хто адважыцца пабудзіць яго? Хто дабраслаўляе цябе, сам будзе дабраслаўлёны; хто праклінае цябе, сам будзе пракляты!»

 

Возлегъ, спалъ естъ, яко левъ, и яко лвица, еяже никто смееть обудити. Благославящеи тебе благословятся и кленущие тебе прокляти будуть!»

І разгневаўся Балак на Білеама, і пляснуў у далоні свае, і сказаў Балак Білеаму: «Праклінаць ворагаў маіх я паклікаў цябе. А вось, ты іх ўжо трэці раз, дабраслаўлючы, дабраслаўляеш!

 

Тогда розгневался естъ Валакъ на Валаама, а сплесънувъ рукама и рече: «Позвалъ есми тебе, да бы злоречилъ врагомъ моимъ, ты пакъ вже утретее благословляеши имъ!

Дык цяпер уцякай у месца сваё! Хацеў я цябе, ушаноўваючы, ушанаваць, але вось, ГОСПАД пазбавіў цябе ўшанаваньня».

 

Навратися жъ воспять на место свое. Умыслилъ есми былъ славне честовати тя, но Богъ избавилъ естъ тебе даровъ тыхъ, еже наготовалъ есмъ тобе».

І сказаў Білеам Балаку: «Ці ж да пасланцоў тваіх, якіх ты паслаў да мяне, я не прамаўляў, кажучы:

 

Отвеща Валаамъ к Валакови: «Еда ли не рекохъ посломъ твоимъ, ихже посылалъ еси ко мне, глаголя:

“Хоць бы Балак даваў мне поўны дом свой срэбра або золата, не магу працівіцца [слову] з вуснаў ГОСПАДА, каб што добрае, ці што ліхое ўчыніць з сэрца майго, але тое, што ГОСПАД прамовіць, я прамаўляць буду”.

 

абы ми далъ Валакъ полонъ домъ свой злата и сребра, не возмогу пременити словесъ Господа, Бога моего, да быхъ что злого или доброго промолвилъ от серца своего, но все, еже повелить ми Господь Богъ, тое глаголати буду?

І цяпер, вось, я іду да народу майго, але падыйдзі, я паведамлю табе, што зробіць народ гэты з народам тваім у наступныя дні».

 

Ныне же отшедъ к людемъ моимъ, советъ дамъ тобе, что имають учинити людие твои людемъ симъ во последняя».

І абвясьціў ён прароцтва сваё, і сказаў: «Кажа Білеам, сын Бэора, кажа чалавек, які мае адкрытыя вочы,

 

Потомъ опять начавъ притчу свою и рече: «Глаголеть Валаамъ, сынъ Веоровъ, глаголеть человекъ, егоже око затмилося естъ.

кажа той, хто чуе словы Божыя, які ведае думку Найвышэйшага і бачыць відзежы Усемагутнага, які падае, але мае адкрытыя вочы.

 

Рече послухачь словесъ Божиихъ, он же от научения Превышнего знаеть и з видения Вседержителя видить, он же егда падеть, отоврены имать очи.

Бачу яго, але [яшчэ] не цяпер, аглядаю яго, але ня зблізка. Узыходзіць зорка з Якуба, і паўстае скіпетр з Ізраіля; і ён струшчыць скроні Мааву і зьнішчыць усіх сыноў Сэта.

 

Узрю его, но не нине; поглежу на него, но не зблизка. Восияеть звезда от Якова и повстанеть жезлъ от Ізраиля и побиеть князей Моавскихъ, и пленить всехъ сыновъ Сефовых.

І Эдом станецца ўласнасьцю ягонай, і Сэір станецца ўласнасьцю ворагаў сваіх, а Ізраіль станецца моцным.

 

И будеть Ідумея область его, достоание Сеирово достанется врагомъ его, люди же Ізраилевы мужне собе чинити будуть.

Ад Якуба выйдзе той, які мае ўладу, і зьнішчыць ён рэшткі гораду».

 

И востанеть князъ от Якова, онже сказить останки градовъ».

І ўбачыў ён Амалека, і абвясьціў прароцтва сваё, і сказаў: «Амалек — першы з народаў, але канец ягоны — загуба».

 

И егда узрел Амалеха, начавъ притчу свою и рече: «Початокъ погановъ Амалехъ, егоже останци скажены будуть».

І ўбачыў ён Кенэяў, і абвясьціў прароцтва сваё, і сказаў: «Моцнае жытло тваё, і на скале пабудаванае гняздо тваё;

 

Узревъ теже и Кинея, нача притчу свою и рече: «Крепко естъ селение твое, но бы пакъ на скале имелъ гнездо свое

але будзе на спаленьне Кенэй, калі Асур зьняволіць цябе».

 

и самъ былъ от роду Кинеева, яко не возможеши долго стояти, понеже Асуръ возметь тя».

І абвясьціў ён прароцтва сваё, і сказаў: «Гора! Хто будзе жыць, калі Бог зробіць гэта?

 

И паки начавъ притчу свою и рече: «Внегда сотворить сие речи Господь,

Прыплывуць караблі з Кіттыму, і перамогуць Асура, і перамогуць Эвэра, але ўрэшце самі загінуць».

 

приплавятся от Италии въ кораблехъ и пленять Асурянъ, и погубять людей Еврейскихъ, а потомъ и сами загинуть».

І ўстаў Білеам, і вярнуўся ў месца сваё, а Балак таксама пайшоў дарогай сваёй.

 

И востав, Валаамъ от[ъ]иде на место свое. Валакъ теже возвратился тымъ путемъ, имже былъ пришолъ.