Лікі 12 разьдзел

 

 

І гаварылі Мірыям і Аарон супраць Майсея з прычыны жанчыны Кушанкі, якую ён узяў за жонку,

 

Тогда роптала ест Мария и для его Мурянинки,

і казалі: «Ці ж толькі да Майсея прамаўляў ГОСПАД? Ці таксама да нас Ён не прамаўляў?» І пачуў [гэта] ГОСПАД.

 

глаголюще: «Не толико к Ааронъ на Моисея жены самому Моисееви молвилъ ест Господь, но и с нами глаголал естъ». Сее егда услышал Богъ,

А Майсей быў чалавекам пакорным, больш за ўсіх людзей, якія на зямлі.

 

розгневался зело, былъ убо ест Моисей мужъ кротокъ велми паче всехъ людей, сущих на земли.

І сказаў раптам ГОСПАД да Майсея, і да Аарона, і да Мірыям: «Вы трох падыйдзіце да Намёту Спатканьня». І падыйшлі ўсе трое.

 

И скоро рече Господь Моисееви и Ааронови, и Марии: «Выйдите толико вы три ко Храму Сведения».

І ГОСПАД зыйшоў у слупе воблачным, і затрымаўся каля ўваходу ў Намёт, і паклікаў Аарона і Мірыям, і ўвайшлі яны абое.

 

И внегда они вышли суть, сступилъ естъ Господь во столпе облачномъ и ста во дверехъ храмовыхъ, и возва Аарона и Марии. Они же егда приступили,

І Ён сказаў [ім]: «Слухайце словы Мае. Калі будзе ў вас прарок ГОСПАДА, Я аб’яўлюся яму ў відзежы, і ў снах буду прамаўляць да яго.

 

рече имъ: «Послушайте словесъ Моих: аще будет посреди вас кто пророкомъ Божиимъ, во видении явълюся ему или во сне буду глаголати к нему.

Ня так са слугой Маім Майсеем, ён — верны ў-ва ўсім доме Маім!

 

Не таковый ли пакъ рабъ Мой Моисей, онже во всем дому Моемъ найвернейший естъ?

Вуснамі ў вусны Я прамаўляю да яго, і адкрыта, а не ў загадках, і ён бачыць ГОСПАДА! Дык чаму адважыліся вы прамаўляць супраць слугі Майго Майсея?»

 

Яко лицемъ к лицу глаголю к нему, явно же и не во уподоблении, и ни в притчах видить Бога. Сего ради како не стыдестеся роптати на раба Моего Моисея?»

І запалаў гнеў ГОСПАДА супраць іх, і Ён адыйшоў.

 

Тогда, розгневавшися на нихъ, от[ъ]иде

І воблака адыйшло ад Намёту. І вось, Мірыям сталася белая, як сьнег, ад праказы. І павярнуўся Аарон да Мірыям, і вось, яна пракажоная.

 

и облакъ по томъ воздвижеся от Храму Божия. И се Мария, сестра Моисеева, прокажена бяже,a бела явися, яко снегъ. И внегда погледел на нее Ааронъ и узрелъ, ано по всемъ теле ея розлилося прокажение,

І сказаў Аарон Майсею: «Прашу, гаспадару мой, не карай нас за грэх, якога мы неразважна дапусьціліся і якім саграшылі.

 

и рече к Моисееви: «Молю ти ся, господине, не мсти над нами греха сего, яко не ведяще учинихом,

Няхай ня будзе яна, як спарон, які напалову гнілы выходзіць з улоньня маці сваёй».

 

да не будеть сия, яко мертвая и яко искидокъ, еже выверженъ бываеть с ложеснъ материных, се бо вже половина плоти ея сказилася естъ от вреда прокажения».

І клікаў Майсей да ГОСПАДА, кажучы: «Божа, прашу Цябе, аздараві яе!»

 

Тогда возопилъ естъ Моисей ко Господу, глаголя: «Господи Боже! Молю Ти ся, уздрави ю!»

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Калі б бацька яе плюнуў ёй у твар, ці ня мусіла б яна сем дзён саромецца? Так мае яна на сем дзён быць па-за табарам, а потым вернецца».

 

Ему же отвеща Господь: «Егда бы отець ея плюнулъ ей на тварь, не имела ли бы ся за то стыдити принайменей за седмъ дней? Сего ради да отлучать ю вонъ с полковъ до седми дней, по томъ пакъ опять приведена будеть».

І выдалена была Мірыям па-за табар на сем дзён, і народ не выходзіў [у дарогу], пакуль Мірыям не вярнулася.

 

И тако выгнана естъ Мария вонъ с полковъ за седмъ дне. И людие вси Ізраилевы не рушилися суть нигде же з места того, дондеже очистена естъ Мария и паки приведена в полки к людемъ Ізраилевымъ.

Пасьля народ выйшаў з Хацэроту і стаў табарам у пустыні Паран.