Лікі 25 разьдзел

 

 

І жыў Ізраель у Сытыме, і пачаў люд бязуліць із дачкамі моаўскімі.

 

Того часу пребыша людие Ізраилевы в Сефиме. И соблудиша людие со дщерами Моавскими,

І звалі яны люд да аброкаў багоў сваіх, і еў люд, і кланяўся багом іхным.

 

они пакъ позваша их ко жерътвамъ кумировъ своихъ, тии же ядоша с ними и кланяшеся богомъ ихъ.

І ўпрогся Ізраель у іго Ваал Пеора.

 

И поклонишеся людие Ізраилевы кумиру Вель-Фегору. Сего ради разгневался естъ Господь

І ўзгарэўся гнеў СПАДАРОЎ на Ізраеля. І сказаў СПАДАР Масею: «Вазьмі ўсіх галоў люду, і павесь іх СПАДАРУ перад сонцам, і адвернецца пал гневу СПАДАРОВАГА ад Ізраеля».

 

и рече Моисееви: «Возми всех князей людскихъ и повешай ихъ на виселницехъ противу солнецу и отвратится гневъ Мой от людей Ізраилевыхъ».

І сказаў Масей судзьдзям Ізраелявым: «Забіце кажны людзёў сваіх, каторыя ўпрэгліся да Ваал Пеора».

 

И рече Моисей ко судьямъ людъскимъ: «Забий единый каждый ближнего своего, ониже кланялися суть кумиру Вель-Фегору».

І вось, муж із сыноў Ізраелявых прышоў і дабліжыў да братоў сваіх Мідзянянку, на аччу Масея й на ачох усяе грамады сыноў Ізраелявых, а яны плакалі ля ўходу будану збору.

 

И се человек от сынов Ізраилевых пред братиею своею вниде ко блудници Мадиамской, зрящу на то Моисею и всему множеству сыновъ Ізраилевыхъ, ониже плакаху предъ дверми Храму Божия.

І абачыў Фінегас, сын Елеазара Ааронка, сьвятара, і ўстаў з пасярод грамады і ўзяў дзіду ў руку сваю.

 

Сее внегда узрелъ Финеисъ, сынъ Елиазаровъ, сына Ааронова, жерца, восхопился от всего множества людей Ізраилевыхъ и, вземъ сулицу,

І ўвыйшоў за мужам Ізраелцам у спальны будан, і пракалоў абаіх, мужа Ізраелца й жонку ў жывот яе: і запынена было паражэньне ад сыноў Ізраелявых.

 

идяше за человеком тым Ізраильтяниномъ во храмину и прободе обудву сулицею, мужа и жену, скрозе утробу ихъ. И престала естъ язва от сыновъ Ізраилевыхъ.

І было памерлых ад паражэньня дваццаць чатыры тысячы.

 

А погибе в той часъ людей двадцеть тысещей и четыре тысещи.

І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

Тогда рече Богъ к Моисею:

«Фінегас, сын Елеазара Ааронка, сьвятара, адвярнуў гнеў Мой ад сыноў Ізраелявых, завідзеўшы завісьцю Маёй сярод іх, і Я ня выгубіў сыноў Ізраелявых у завісьці сваёй.

 

«Финеисъ, сынъ Елиазаровъ, внукъ Аарона-жерца, отвратилъ гневъ Мой от сынов Ізраилевыхъ, яко ревнованиемъ Мои розгневался на нихъ, абыхъ Я Самъ не погубилъ сыновъ Ізраилевыхъ во гневе Моемъ.

Затым скажы: "Вось, Я даю яму змову Сваю, супакой;

 

Сего для речеши к нему: се Азъ даю ему миръ завета Моего,

І будзе яна яму а насеньню ягонаму па ім змоваю сьвятарства вечнага, за тое, што ён выказаў завісьць за Бога свайго й дастаў ласкіўчыненьне сыном Ізраелявым"».

 

а будет и ему, и семени его слюбъ вечного жречества, понеже возревновалъ естъ для Бога своего и оцестил грехъ претяжкий от сыновъ Ізраилевых».

А імя забітага мужа Ізраелца, што забіты з прычыны Мідзянянкі, Зымра Салянок, князь дому Сымонавага.

 

И было имя человека того Ізраилтянина, онже убитъ ест со женою, блудницею Мадиамскою, Замврий, сынъ Салуевъ, князь от дому и с поколения сыновъ Семионовыхъ.

А імя жонкі, забітае Мідзянянкі, Козьбі, дачка Цурава, галавы люду дому айца ў Мідзяне.

 

Жена пакъ тая Мадиамская, еже с нимъ убита естъ, называшеся Козва, дщера Сурова, найславнейшего князя Мадиамского.

І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

И рече Господь Моисею, глаголя:

«Уціскай Мідзянян, і біце іх,

 

«Да познають Мадиамъляне, яко врази имъ суть сынове Ізраилевы! Побийте ихъ,

Бо яны ўціскалі вас ізрадзтвам, якім яны ізраджалі вас у справе Пеора і ў справе Козьбі, дачкі князя Мідзянскага, сястры свае, забітай у дзень паражэньня ў справе Пеора».

 

понеже и они соблазниша вами и прелстиша васъ кумиромъ Фегоромъ и Козвою, дщерою князя Мадиамскаго, сестрою своею, еже убита естъ въ день помсты для ідолопоклонения Фегорова».