Лікі 25 разьдзел

 

 

І жыў Ізраіль у Сітыме, і пачаў народ блудадзейнічаць з дочкамі Маава,

 

Того часу пребыша людие Ізраилевы в Сефиме. И соблудиша людие со дщерами Моавскими,

і запрашалі яны народ да ахвяраваньня багам сваім, і еў народ і кланяўся багам іхнім.

 

они пакъ позваша их ко жерътвамъ кумировъ своихъ, тии же ядоша с ними и кланяшеся богомъ ихъ.

І прыляпіўся Ізраіль да Ваал-Фегора. І ўспалымніўся гнеў Гасподні на Ізраіля.

 

И поклонишеся людие Ізраилевы кумиру Вель-Фегору. Сего ради разгневался естъ Господь

І сказаў Гасподзь Майсею: вазьмі ўсіх правадыроў народу і павесь іх Госпаду перад сонцам, і адвернецца ад Ізраіля лютасьць гневу Гасподняга.

 

и рече Моисееви: «Возми всех князей людскихъ и повешай ихъ на виселницехъ противу солнецу и отвратится гневъ Мой от людей Ізраилевыхъ».

І сказаў Майсей судзьдзям Ізраілевым: забеце кожны людзей сваіх, якія прыляпіліся да Ваал-Фегора.

 

И рече Моисей ко судьямъ людъскимъ: «Забий единый каждый ближнего своего, ониже кланялися суть кумиру Вель-Фегору».

І вось, нехта з сыноў Ізраілевых прыйшоў і прывёў да братоў сваіх Мадыяніцянку, на вачах у Майсея і на вачах ва ўсяго супольства сыноў Ізраілевых, калі яны плакалі каля ўваходу ў скінію сходу.

 

И се человек от сынов Ізраилевых пред братиею своею вниде ко блудници Мадиамской, зрящу на то Моисею и всему множеству сыновъ Ізраилевыхъ, ониже плакаху предъ дверми Храму Божия.

Фінээс, сын Элеазара, сына Аарона сьвятара, убачыўшы гэта, устаў з супольства і ўзяў у руку сваю дзіду,

 

Сее внегда узрелъ Финеисъ, сынъ Елиазаровъ, сына Ааронова, жерца, восхопился от всего множества людей Ізраилевыхъ и, вземъ сулицу,

і ўвайшоў сьледам за Ізраільцянінам у спальню і пракалоў абодвух іх, Ізраільцяніна і жанчыну ў чэрава яе: і спынілася параза сыноў Ізраілевых.

 

идяше за человеком тым Ізраильтяниномъ во храмину и прободе обудву сулицею, мужа и жену, скрозе утробу ихъ. И престала естъ язва от сыновъ Ізраилевыхъ.

А памерлых ад паразы было дваццаць чатыры тысячы.

 

А погибе в той часъ людей двадцеть тысещей и четыре тысещи.

І сказаў Гасподзь Майсею, кажучы:

 

Тогда рече Богъ к Моисею:

Фінээс, сын Элеазара, сына Аарона сьвятара, адвёў лютасьць Маю ад сыноў Ізраілевых, парупіўшыся за Мяне сярод іх, і Я ня зьнішчыў сыноў Ізраілевых у руплівасьці Маёй;

 

«Финеисъ, сынъ Елиазаровъ, внукъ Аарона-жерца, отвратилъ гневъ Мой от сынов Ізраилевыхъ, яко ревнованиемъ Мои розгневался на нихъ, абыхъ Я Самъ не погубилъ сыновъ Ізраилевыхъ во гневе Моемъ.

таму скажы: вось Я даю яму Мой запавет міру,

 

Сего для речеши к нему: се Азъ даю ему миръ завета Моего,

і будзе ён яму і нашчадкам ягоным пасьля яго запаветам сьвятарства вечнага, за тое, што ён паказаў руплівасьць за Бога свайго і заступіўся за сыноў Ізраілевых.

 

а будет и ему, и семени его слюбъ вечного жречества, понеже возревновалъ естъ для Бога своего и оцестил грехъ претяжкий от сыновъ Ізраилевых».

Імя забітага Ізраільцяніна, які забіты з Мадыяніцянкаю, было Зімры, сын Салу, правадыр пакаленьня Сымонавага;

 

И было имя человека того Ізраилтянина, онже убитъ ест со женою, блудницею Мадиамскою, Замврий, сынъ Салуевъ, князь от дому и с поколения сыновъ Семионовыхъ.

а імя забітай Мадыяніцянкі Хазва; яна была дачка Цура, правадыра Амота, з роду Мадыямскага.

 

Жена пакъ тая Мадиамская, еже с нимъ убита естъ, называшеся Козва, дщера Сурова, найславнейшего князя Мадиамского.

І сказаў Гасподзь Майсею, кажучы:

 

И рече Господь Моисею, глаголя:

уціскай Мадыямаў, і беце іх,

 

«Да познають Мадиамъляне, яко врази имъ суть сынове Ізраилевы! Побийте ихъ,

бо яны варожа зрабілі з вамі ў падступнасьці сваёй, завабіўшы вас Фегорам і Хазвою, дачкою правадыра Мадыямскага, сястрою сваёю, забітаю ў дзень паразы за Фегора.

 

понеже и они соблазниша вами и прелстиша васъ кумиромъ Фегоромъ и Козвою, дщерою князя Мадиамскаго, сестрою своею, еже убита естъ въ день помсты для ідолопоклонения Фегорова».