Лікі 32 разьдзел

 

 

У сыноў Рувімавых і ў сыноў Гадавых статкаў было вельмі многа; і ўбачылі яны, што зямля Язэр і зямля Галаад ёсьць месца прыдатнае статкам;

 

Сынове пакъ Рувимови и Гадови имеаху множество скоту и говядъ яко бы без числа, и внегда видеша землю Азеръa и землю Галаадъ имеюще паствы добры,

і прыйшлі сыны Гадавыя і сыны Рувімавыя і сказалі Майсею і Элеазару і князям супольства, кажучы:

 

приидоша к Моисею и ко Елиазару-жерцу, и ко князем людей Ізраилевыхъ и рекоша:

Атарот і Дывон, і Язэр і Німра, і Эсэвон і Элале, і Сэвам і Нэво і Вэон.

 

«Астарот и Дивон, и Язеръ, и Немрам, и Езевон, и Елиаля, и Саван, и Невон, и Веон —

зямля, якую Гасподзь пабіў перад супольствам Ізраілевым, ёсьць зямля прыдатная для статкаў, а ў рабоў тваіх ёсьць статкі.

 

земли, еже предал ест Господь сыном Ізраилевым, — суть велми добры къ пасению скоту. Мы же, раби твои, имамы множество стадъ.

І сказалі: калі мы здабылі ўпадабаньне ў вачах тваіх, аддай зямлю гэтую рабам тваім у валоданьне; не пераводзь нас празь Ярдан.

 

Того ради просимо тебе, господине, естли же знайдохом ласку пред тобою, дай намъ землю сию во одержание, да не идем далей за Іорданъ».

І сказаў Майсей сынам Гадавым і сынам Рувімавым: браты вашыя пойдуць на вайну, а вы застанецеся тут?

 

К ним же отвеща Моисей: «Еда ли братия ваша пойдуть к бою, а вы сядете ту?

дзеля чаго вы ўхіляеце сэрца сыноў Ізраілевых ад пераходу ў зямлю, якую дае ім Гасподзь?

 

Почто розвращаете мысли сыновъ Ізраилевых, да бы они для васъ не шли до земли, юже даеть имъ Господь?

так рабілі бацькі вашыя, калі я пасылаў іх з Кадэс-Варні на агляд зямлі:

 

Не по тому ли жъ учинили и отцеве ваши, егда посылах их от Кадис-Варнии, да бы согледали землю?

яны даходзілі да даліны Эсхол, і бачылі зямлю і ўхілілі сэрца сыноў Ізраілевых, каб ня йшлі яны ў зямлю, якую Гасподзь дае ім;

 

Они же, пришедши до долины Грозновы и сходивши всю землю и навратившися, розвратиша серца сынов Ізраилевых, да бы не входили в землю, от Бога даную имъ.

і запалаў таго дня гнеў Госпада, і пакляўся ён, кажучы:

 

И раз[г]невася Богъ на всехъ, и закляся, глаголя:

людзі гэтыя, якія выйшлі зь Егіпта, ад дваццаці гадоў і вышэй, не пабачаць зямлі, пра якую я запрысягаўся Абрагаму, Ісааку і Якаву, бо яны ня слухаліся Мяне,

 

“Не узрять людие сие, вышедшие изъ Египта, от двацети летъ и вышей, земли, юже под присягою обещахъ Авраамови, Ісаакови и Яковови, понеже не хотеху послушати Мене,

апрача Халева, сына Ефаніінага, Кенэзэяніна, і Ісуса, сына Нававага, бо яны слухаліся Госпада.

 

кроме Калефа, сына Ефониина, а Ісуса, сына Наувина, тии убо наполниша волю Мою”.

І запалаў гнеў Госпада на Ізраіля, і вадзіў Ён іх па пустыні сорак гадоў, пакуль ня скончыўся ўвесь род, які ўчыніў зло ў вачах Гасподніх.

 

И прото, розгневавшися на людей Ізраилевыхъ, водил их по пустыни четыредесятъ летъ, дондеже не погибе весь родъ той, онже чинилъ злые дела предъ Господем Богом.

І вось, замест бацькоў вашых паўсталі вы, выродзьдзе грэшнікаў, каб узмацніць яшчэ больш лютасьць гневу Гасподняга на Ізраіля.

 

И се ныне еще вы востали есте на места отцев своихъ, приросткове и ускормни людей грешныхъ, хотяще розмножити гнев Божий на люди Ізраилевы.

Калі вы адвернецеся ад Яго, дык Ён зноў пакіне яго ў пустыні, і вы згубіце ўвесь народ гэты.

 

Не восхощете ли последовати Его, Той погубить людей сихъ во пустыни, и вы будете винни смертию всех».

І пайшлі яны да яго і сказалі: мы пабудуем тут авечыя кашары для статкаў нашых і гарады дзецям нашым;

 

Тогда они приступивши ближей и рекоша: «Хлевы овцамъ уделаемъ и стайни говядомъ, и детем нашимъ грады соградимо,

а самыя мы першыя ўзброімся і пойдзем перад сынамі Ізраілевымі, пакуль не прывядзём іх у мясьціны іхнія; а дзеці нашыя няхай застануцца ва ўмацаваных гарадах дзеля бясьпекі ад жыхароў зямлі;

 

мы же сами пойдемъ во зброи к бою предъ сынми Ізраилевыми, дондеже и воведемъ е на места ихъ. Дети наше толико и все имение, еже имамы, останеть во градехъ ограженыхъ для иноплеменникъ земли сее,

ня вернемся ў дамы нашыя, пакуль ня ўступяць сыны Ізраілевыя кожны ў надзел свой;

 

сами же не навратимся до домовъ наших, даже первей владети будуть сынове Ізраилевы достоаниемъ своимъ.

бо мы ня возьмем зь імі надзелу па той бок Ярдана і далей, калі надзел нам дастанецца па гэты бок Ярдана, на ўсход.

 

И ниже что иного хотимъ имети от васъ за Іорданемъ, но да имамы достоание свое к востоку солнеца».

І сказаў ім Майсей: калі вы гэта зробіце, калі ўзброеныя пойдзеце на вайну перад Госпадам,

 

К ним же рече Моисей: «Естъли хощете учинити, якоже глаголете, и ити во зброи предъ Господемъ къ бою, —

і пойдзе кожны з вас узброены за Ярдан перад Госпадам, пакуль ня зьнішчыць Ён ворагаў Сваіх перад Сабою,

 

и кажъдый мужъ от васъ боець да идеть со оружиемъ за Іорданъ предъ братиею своею, дондеже погубить Господь Богъ враги их,

і ўпакорана будзе зямля перад Госпадам, дык потым вернецеся і будзеце невінаватыя перад Госпадам і перад Ізраілем, і будзе зямля гэтая ў вас у валоданьні перад Госпадам;

 

и поддана будет имъ вся земля — тогда без вины будете пред Богом и предъ Ізраилем и приимете страны, ихже жадаете предъ Господемъ.

а калі ня зробіце так, дык згрэшыце перад Госпадам і зьведаеце кару за грэх ваш, якая спасьцігне вас;

 

Пакли же не учините тако, якоже глаголете, то согрешите предъ Богомъ и увесте грехъ свой, егда спостигнет васъ скоро.

будуйце сабе гарады дзецям вашым і кашары авечкам вашым і рабеце, што вымаўлена вуснамі вашымі.

 

Сего ради уделайте грады детемъ вашимъ и хлевы овцамъ вашимъ, и стайни говядом вашимъ, и что слюбили есте, да наполните».

І сказалі сыны Гадавыя і сыны Рувімавыя Майсею: рабы твае зробяць, як загадвае гаспадар наш;

 

И рекоша сынове Рувимови и Гадови к Моисею: «Раби твои есмо! Учинимъ все, еже повелить намъ господинъ нашъ.

дзеці нашыя, жонкі нашыя, статкі нашыя і ўсё быдла наша застануцца тут у гарадах Галаада,

 

Жены наше и дети, и скотъ оставимо во градехъ Галаадъ

а рабы твае, усе ўзброіўшыся, як ваяры, пойдуць перад Госпадам на вайну, як кажа гаспадар наш.

 

мы же сами, раби твои, вси во зброи пойдемъ к бою камо же ты велиши».

І даў Майсей пра іх загад Элеазару сьвятару і Ісусу, сыну Нава, і правадырам плямёнаў сыноў Ізраілевых,

 

Тогда глагола Моисей ко Елиазаружерцу, и ко Ісусу, сыну Наувину, и ко княземъ поколеней Ізраилевыхъ

і сказаў ім Майсей: калі сыны Гадавыя і сыны Рувімавыя пяройдуць з вамі за Ярдан, усе ўзброіўшыся на вайну перад Госпадам, і ўпакорана будзе перад вамі зямля, дык аддайце ім зямлю Галаад у валоданьне;

 

и рече имъ: «Естъли же пойдуть с вами сынове Рувимови и сынове Гадови за Іорданъ во зброи к бою предъ Господем и землю приимете, то дайте имъ землю Галаадъ за вчастие, да владеють ею.

а калі ня пойдуць яны з вамі ўзброеныя, і яны атрымаюць валоданьне разам з вамі ў зямлі Ханаанскай.

 

Ащели же бы не восхотели ити с вами до земли Ханаани, то посполу вси да [п]ребываете».

І адказвалі сыны Гадавыя і сыны Рувімавыя і сказалі: як сказаў Гасподзь рабам тваім, так і зробім;

 

Отвещали суть сынове Рувимови и сынове Гадови: «Якоже глаголалъ ест господинъ нашъ рабомъ своимъ, тако и учинимо.

мы пойдзем узброеныя перад Госпадам у зямлю Ханаанскую, а надзел валоданьня нашага хай будзе па гэты бок Ярдана.

 

Се мы ради пойдемы во зброи до земли Ханаани предъ Господемъ и вызнавамы, иже взяхом части свое за Іорданемъ».

І аддаў Майсей ім, сынам Гадавым і сынам Рувімавым, і палавіне племя Манасіі, сына Язэпавага, царства Сігона, цара Амарэйскага, і царства Ога, цара Васанскага, зямлю з гарадамі яе і навакольлем, гарады зямлі ва ўсе бакі.

 

И далъ ест Моисей сыном Рувимовым и сыном Гадовымъ и полуплемени Манасиину, сына Іосифова, царство Сеона, царя Аморейска, и царство Ога, царя Васанска, и землю ихъ, и грады, еже беша в ней.

І пабудавалі сыны Гадавыя Дывон і Атарот і Араэр,

 

Тогда сынове Гадови поделаша собе места Дивонъ, Астаротъ, Ароиръ,

і Атарот-Шотан і Язэр і Ёгбэгу,

 

Рофъ-Софанъ, Язеръ, Гефанъ,

і Бэт-Німру і Бэт Гаран, гарады ўмацаваныя і кашары авечкам.

 

Вет-Немрам и Веф-Аронъ, грады ограженные, и хлевы, и стайне скоту своему.

і сыны Рувімавыя пабудавалі Эсэвон, Элэале, Кірыятаім,

 

Сынове пакъ Рувимови поделали суть грады Езевонъ, и Елиалю, и Кариафаимъ,

і Нэво і Ваал-Мэон, назвы якіх пераменены, і Сімву, і далі назвы гарадам, якія яны пабудавалі.

 

и Навофъ, и Вал-Монъ, пременивши имъ имена, Савам теже, прозвавши иными имены грады, еже соделаша.

І пайшлі сыны Махіра, сына Манасіінага, у Галаад, і ўзялі яго, і выгналі Амарэяў, якія былі ў ім;

 

Сынове же Махирови, сына Манасиина, шедши во Галаадъ и вывоеваша и, и забиша Аморея, живущего в немъ.

і аддаў Майсей Галаад Махіру, сыну Манасіінаму, і ён пасяліўся ў ім.

 

И далъ естъ Моисей землю Галаадъ Махирови, сыну Манасиину, и живяше в ней.

І Яір, сын Манасіін, пайшоў і ўзяў селішчы іхнія, і назваў іх: селішчы Яіравыя.

 

Аиръ пакъ, сынъ Манасиевъ, отшедъ и здобывалъ естъ градовъ и селъ околичных, и назвалъ ихъ Айотъ-Аиръ, еже исказуется «села Аирова».

І Новах пайшоў і ўзяў Кенат і залежныя ад яго гарады, і назваў яго сваім імем: Новах.

 

Новавъ теже, шедъ, добылъ естъ града Канафа и всехъ селъ его, и прозвалъ и именем своимъ — Новавъ.