Лікі 10 разьдзел

 

 

І наказаў Гасподзь Майсею, кажучы:

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя:

зрабі сабе дзьве срэбраныя трубы, каваныя зрабі іх, каб яны служылі табе на скліканьне супольства і каб здымаць табары;

 

«Уделай собе две трубы сребрены кованы, да бы ими моглъ струбити и собрати все множество людей, егда имають рушатися полки з места своего.

калі затрубяць у іх, зьбярэцца да цябе ўсё супольства да ўваходу ў скінію сходу:

 

И внегда затрубиши у трубы, зберуться к тобе вси людие ко дверемъ храмовымъ.

калі ў адну трубу затрубяць, зьбяруцца да цябе князі і тысячнікі Ізраільскія;

 

Егда единова затрубишъ, сойдутся к тобе князи и воеводы людей.

калі затрубіце трывогу, падымуцца табары, што стаяць з усходу;

 

Естъли же бы пакъ должейшее трубение услышали с неякимъ преломываниемъ, то рушатся з места съ шатры своими найпервей тые, ониже суть от востоку солнеца.

калі другі раз затрубіце трывогу, падымуцца табары, што стаяць з поўдня; трывогу няхай трубяць, калі яны выпраўляюцца ў дарогу;

 

И внегда удругое затрубять тым же обычаем, да рушатся со шатры своими, еже суть к полуденной стране. Такоже и иные да вчинять, егда услышать трубы: да рушаются с шатры своими и идуть.

а калі трэба склікаць сход, трубеце, але ня трывогу;

 

Естъли ж восхощеши собрати людей посполитыхъ, то да трубять проволокомъ, не преламливаючи.

сыны Ааронавыя, сьвятары, павінны трубіць у трубы: гэта будзе вам пастанова вечная ў роды вашыя;

 

Сынове пакъ Ааронови, жерци, трубити будуть сами у трубы, и будеть имъ сее в законъ вечный по народехъ их.

і калі пойдзеце на вайну ў зямлі вашай супроць ворага, які наступацьме на вас, трубеце трывогу ў трубы, — і будзеце ўспомненыя перад Госпадам, Богам вашым, і ўратаваныя будзеце ад ворагаў вашых;

 

Ащели жъ вынидете на войну из земли вашее противу врагомъ вашимъ, ониже воюють на васъ, трубити будете гласне у трубы, и будеть воспоминане о вас пред Господемъ, Богомъ вашимъ, да избавить васъ от руку враговъ вашихъ.

і ў дзень весялосьці вашай, і ў сьвяты вашыя, і ў час маладзікоў вашых трубеце ў трубы пры цэласпаленьнях вашых і пры мірных ахвярах вашых, — і гэта будзе нагадваць пра вас перад Богам вашым. Я Гасподзь, Бог ваш.

 

Будете ли когда имети пирования на дни святочныя и на празники новыхъ месецей, да трубите у трубы во время приношения всих созженией и жертвы мирное вашее, да будеть вамъ воспоминание предъ Господемъ, Богом вашимъ. Азъ Господь, Богъ ваш!»

На другі год, у другі месяц, на дваццаты дзень месяца, паднялося воблака ад скініі адкрыцьця;

 

И бысть лета втораго, месеца другаго, во двадесятый день того же месеца, воздвигся естъ облакъ от Храму Божия

і выправіліся сыны Ізраілевыя па табарах сваіх з пустыні Сінайскай, і спынілася воблака ў пустыні Фаран.

 

и рушилися суть сынове Ізраилевы с полки своими от пустыни Синай. И ста облакъ во пустыни Фаранъ.

І падняліся яны першы раз, па загадзе Гасподнім, дадзеным праз Майсея.

 

И двизахуся с полъки своими у первыхъ по повелению Божию, рукою Моисеевою,

Падняты быў найперш прапар сыноў Юдавых па рушэньнях іхніх; над рушэньнем іхнім Наасон, сын Амінадаваў;

 

сынове Іудины с людми своими, ихже князь былъ естъ Наасонъ, сынъ Аминадавовъ;

і над рушэньнем племені сыноў Ісахаравых Натанаіл, сын Цуараў;

 

во племени пакъ Ізахарове былъ князь Нафанаилъ, сынъ Суаровъ,

і над рушэньнем племені сыноў Завулонавых Эліяў, сын Хэлонаў.

 

и во племени Зевулонове былъ ест князь Елиавъ, сынъ Гелеиновъ.

І зьнята была скінія, і пайшлі сыны Гірсонавыя і сыны Мэрарыныя, якія носяць скінію.

 

Сложенъ теже естъ и Храмъ Божий, егоже вземши, несли суть сынове Герсонови и Мерарины.

І падняты быў сьцяг табару Рувімавага па рушэньнях іхніх; і над рушэньнем ягоным Эліцур, сын Шэдэураў;

 

По сихъ идоша сынове Рувимови полки своими, ихже князь былъ естъ Елисуръ, сынъ Седеуровъ;

і над рушэньнем племені сыноў Сымонавых Шэлумііл, сын Цурышадаеў;

 

у поколении пакъ Симеонове князь былъ Салямиель, сынъ Суриседаевъ;

і над рушэньнем племені сыноў Гадавых Эліясаф, сын Рэгуілаў.

 

во племени же Гадове былъ князь Елиазаф, сынъ Дуеловъ.a

Потым пайшлі сыны Каатавыя, якія носяць сьвятыню; а скінію ставілі да іхняга прыходу.

 

За тыми пакъ шло племя Каатово, несуще Святыню Святыхъb и сосуды ея. И тако долго несли суть Храмъ Божий, дондеже пришли суть на место, игдеже имели воздвигнути и.

і падняты быў сьцяг табару сыноў Яфрэмавых па рушэньнях іхніх; і над рушэньнем іхнім Элішама, сын Аміудаў;

 

Рушилися теже суть и полки Ефраимовы, в нихже князь былъ естъ Елизама, сынъ Амиудовъ;

і над рушэньнем племені сыноў Манасііных Гамалііл, сын Пэдацураў:

 

в поколении пакъ Манасиине былъ князь Гамалеилъ, сынъ Фадазуровъ,

і над рушэньнем племені сыноў Веньямінавых Авідан, сын Гідэонаў.

 

и во племениc Вениаминове былъ князь Авиданъ, сынъ Гедеоновъ.

Апошні з усіх табараў падняты быў сьцяг табару сыноў Данавых з рушэньнямі іхнімі: і над рушэньнем іхнім Ахіезэр, сын Амішадаеў;

 

Найпоследы пакъ созаду воздвигнулися полки Дановы, ихже князь былъ естъ Абиезеръ, сынъ Амисадаевъ; 26 во племени же Асерове князь былъ Феиль, сынъ Охрановъ,

і над рушэньнем племені сыноў Асіравых Пагііл, сын Ахранаў;

 

и в поколении Нефталимле был естъ князь Агиранъ, сынъ Генановъ.

і над рушэньнем племені сыноў Нэфталімавых Ахіра, сын Энанаў.

 

Сие суть полки и войска сыновъ Ізраилевыхъ, внегда рушалися и шли.

Вось парадак шэсьця сыноў Ізраілевых па рушэньнях іхніх. І выправіліся яны.

 

Тогда рече Моисей Олиаву, сыну Рагуилеву, Мадианитянину, приетелю своему: «Идемо до земли, юже даеть намъ Господь, Богъ нашъ! Пойди с нами, и добре тобе учинимъ, яко добрые речи обещал ест Богъ дати людем Ізраилевымd».

І сказаў Майсей Хававу, сыну Рагуілаваму, Мадыяніцяніну, родзічу Майсееваму: мы выпраўляемся ў тую мясьціну, пра якую Гасподзь сказаў: вам аддам яе; ідзі з намі, мы зробім табе дабро, бо Гасподзь добрае мовіў пра Ізраіля.

 

К нему же отвеща Олиавъ: «Не пойду с вами, но навращуся до земли своея, в нейже родился есмъ».

Але ён сказаў яму: не пайду; я пайду ў сваю зямлю і на сваю радзіму.

 

Рече к нему Моисей: «Не оставляй, прошу тебе, насъ, ты убо веси места во пустыни, игде ополчатися имамы. Пойди с нами, и будешъ вожъ нашъ.

А Майсей сказаў: не пакідай нас, бо ты ведаеш, як разьмяшчаемся мы табарам у пустыні, і будзеш нам вокам;

 

И внегда приидеши с нами, что будеть найлепшего от имения, еже Господь Богъ дасть намъ, дадимъ тобе».

калі пойдзеш з намі, дык дабро, якое Гасподзь зробіць нам, мы зробім табе.

 

И воздвигшися, людие идоша от горы Божии путемъ три дни. Скриня пакъ Завета Господьня предхожала ихъ за три дни, гледающи места пригожего, игде бы ся полки положити имели.

І выправіліся яны ад гары Гасподняй на тры дні дарогі, і, каб нагледзець мясьціну, дзе спыніцца.

 

И облакъ Господень былъ ест над ними во дни.

І воблака Гасподняе ахінала іх удзень, калі яны выпраўляліся з табару.

 

И бысть, внегда рушашеся Скриня Завета Божия з места, глаголаше Моисей: «Востани, Господи, да разсыплются вси врази Твои и побежать от лица Твоего вси ненавидящие Тебе!»

Калі падымаўся каўчэг у дарогу, Майсей казаў: паўстань, Госпадзе, і рассыплюцца ворагі Твае, і пабягуць ад аблічча Твайго ненавісьнікі Твае!

 

И егда поставляху Скриню Завета Божия на место, молвиваше паки Моисей: «Навратися, Господи Боже, ко всему множеству людей Ізраилевыхъ!»

А калі спыняўся каўчэг, ён казаў: вярніся, Госпадзе, да тысячаў і цьмоў Ізраілевых!