Лікі 6 разьдзел

 

 

І наказаў Гасподзь Майсею:

 

Молвилъ естъ Господь к Моисееви, глаголя:

абвясьці сынам Ізраілевым і скажы ім: калі мужчына альбо жанчына рашыцца даць заруку назарэйства, каб прысьвяціць сябе ў назарэі Госпаду,

 

«Ирци сыномъ Ізраилевымъ: Мужъ или жена естъли же учинять слюбъ и восхотять посветитися Богу,

дык ён павінен устрымацца ад віна і моцнага напою, і не павінен спажываць ні воцату зь віна, ні воцату з напою, і нічога згатаванага зь вінаграду не павінен піць, і не павінен есьці ні сырых, ні сушаных вінаградных ягад;

 

да воздержаются от вина и от всякого пития, имже ся можеть упити человек. Не будуть поживати отцта винного и ниже имають пити, еже з грознов выдавлено ест. Ягодъ винных сухихъ и свежихъ не будуть ести по вся дни, в нихже во слюбе Богу посветилися.

праз усе дні назарэйства свайго не павінен ён есьці нічога, што вырабляецца зь вінаграду, ад зерня да скуркі.

 

Всего, еже во виноградех ростеть,a от розинковъ даже до зернъ винныхъ новыхъ, да не едять.

Праз усе дні зарукі назарэйства ягоная брытва не павінна дакранацца да галавы ягонай; пакуль ня скончацца дні, на якія ён прысьвяціў сябе ў назарэі Госпаду, сьвяты ён: павінен адпускаць валасы на галаве сваёй.

 

По вся дни, поколе отдалися во службу Господу, брытва не взыйдеть на главу их даже до времени выполнения, до негоже обрекли ся посветити, святъ убо будеть растяй власы главы своея.

Праз усе дні, на якія ён прысьвяціў сябе ў назарэі Госпаду, не павінен ён падыходзіць да мёртвага цела:

 

По вся дни посвящения своего Господу да не приступает ко мертвому

дакрананьнем да бацькі свайго і да маці сваёй, і брата свайго і сястры сваёй не павінен ён апаганьвацца, калі яны памруць, бо прысьвячэньне Богу яго на галаве ягонай;

 

и ниже будеть при погребу отца своего или матери, брата и сестры, да не осквернится, понеже посвещение Бога своего естъ на главе его;

праз усе дні назарэйства свайго сьвяты ён Госпаду.

 

по вся дни отдания своего Богу святый будеть.

А калі памрэ пры ім хто-небудзь раптам, зьнянацку, і ён апаганіць тым самым галаву назарэйства свайго, дык ён павінен астрыгчы галаву сваю ў дзень ачышчэньня яго, на сёмы дзень павінен астрыгчы яе,

 

Естъли же бы пакъ кто пред нимъ нагле умеръ, посквернится глава посвещения его. Он же скоро да оголить ю во той же день очищения своего и паки во день осъмый.

і на восьмы дзень павінен прынесьці дзьве галубкі, альбо двух маладых галубоў, сьвятару, да ўваходу ў скінію сходу;

 

Въ той же осмый день да принесеть две горлице или двое голубят ко жерцу у дверей Храму Сведения.

сьвятар адну птушку прынясе ў ахвяру за грэх, а другую на цэласпаленьне, і ачысьціць яго ад апаганеньня мёртвым целам, і асьвеціць галаву ў той дзень;

 

И вчинить жрець едино за грехъ, а другое во всесозжение и помолится о немъ, яко согрешилъ естъ надъ мертвымъ, и посвятить опять главу его в той день,

і павінен ён зноў пачаць прысьвечаныя Госпаду дні назарэйства свайго і прынесьці ягня-адналетка ў ахвяру павіннасьці; а ранейшыя дні прапалі, бо назарэйства ягонае апаганена.

 

и освятить дни молбы его, и принесеть агнеца летошнего за грехъ; дневе пакъ первые не будуть положены в число, яко осквернилося посвящение его.

І вось закон пра назарэя, калі скончацца дні назарэйства ягонага: трэба прывесьці яго да ўваходу ў скінію сходу,

 

Сий естъ чинъ и законъ посвещенаго. Внегда пакъ дневе слюбу молбы его скончаются, тогда приведеть его жрець ко дверемъ Храму Сведения,

і ён прынясе ў ахвяру Госпаду адно адналетняе ягня без пахібы на цэласпаленьне, і адну адналетнюю авечку без пахібы ў ахвяру за грэх, і аднаго барана без пахібы ў ахвяру мірную,

 

да принесеть жертву его Богу — агнеца летошнего непорочна — во всесозжение и овцу летошънюю непоскверненую за грехъ, и овна непорочна въ жертву мирную,

і кош праснакоў з пшанічнай мукі, хлябоў, сьпечаных з алеем, і прэсных ляпёшак, памазаных алеем, і пры іх хлебнае прынашэньне і паліваньне;

 

и мису со хлебы пресными, покроплеными олеемъ, и млины без квасу, помазаны маслом древяным, и жертвы мокрые при едином каждом с них.

і паставіць гэта сьвятар перад Госпадам і прынясе ахвяру ягоную за грэх і цэласпаленьне ягонае;

 

Сие же приносити будеть жрець предъ Господемъ, а вчинить и за грехъ и всесозжение.

барана прынясе ў ахвяру мірную Госпаду з кашом праснакоў, таксама ўчыніць сьвятар хлебнае прынашэньне ягонае і паліваньне ягонае;

 

Овна пакъ приносити будеть въ жертву мирную Господу Богу вкупе со хлебы пресными, еже на мисе, и со возлианиемъ ихъ, якоже обычай естъ.

і астрыжэ назарэй каля ўваходу ў скінію сходу галаву назарэйства свайго, і возьме валасы галавы назарэйства свайго, і пакладзе на агонь, які пад мірнаю ахвяраю;

 

Тогда оголится посвещеный предъ дверми Храму Божия, и возметь жрець власы главы его и вержеть на огонь, иже естъ жертвы мирное.

і возьме сьвятар згатаваную лапатку барана і адзін прэсны пірог і адну прэсную ляпёшку, і пакладзе на рукі назарэю пасьля таго, як астрыжэ ён галаву назарэйства свайго;

 

Потомъ возметь плече овна увареное и хлеб пресный единъ з мисы, и млинъ единъ неквашеный и дасть в руце посвященнаго, егда ему будеть оголена глава.

і паднясе ўсё гэта сьвятар, патрасаючы перад Госпадам: гэта — сьвятыня сьвятару, звыш грудзей патрасаньня і звыш лапаткі паднашэньня. Пасьля гэтага назарэй можа піць віно.

 

И паки возмя тое все от него, воздвигнет е предъ лицемъ Божиимъ. И внегда посвятятся, достанутся жерцеви по тому же, яко и грудина отделения и лядви. И потомъ возможеть посвященый пити вино.

Вось закон пра назарэя, які даў заруку, і ахвяра ягоная Госпаду за назарэйства сваё, апроч таго, што дазволіць яму дастатак ягоны; паводле зарукі сваёй, якую ён дасьць, так і павінен ён рабіць, звыш узаконенага пра назарэйства ягонае.

 

Сей ест обычай обещавшегося, еже слюбуеть Господу посвятитися на часъ, что имать принести Богу во время оброку своего кроме тыхъ речей, еже можеть достати рука его. Якоже былъ умыслилъ въ серци своемъ, тако да наполнить, даже и сконаеть, слюбъ свой».

І наказаў Гасподзь Майсею сказаць:

 

И рече Господь Моисею, глаголя:

скажы Аарону і сынам ягоным: так дабраслаўляйце сыноў Ізраілевых, кажучы ім:

 

«Ирци ко Аарону и к сыномъ его: Сице благославите сыны Ізраилевы, глаголюще:

хай дабраславіць цябе Гасподзь і захавае цябе!

 

Да благославить тебе Господь и сохранить тя,

хай паглядзіць на цябе Гасподзь сьветлым тварам Сваім і ўмілажаліцца зь цябе!

 

и явить тобе лице Свое, и помилует тя,

хай паверне Гасподзь твар Свой да цябе і дасьць табе спакой!

 

и да обратит Богъ лице Свое к тобе и дасть ти миръ!

Так няхай заклікаюць імя Маё на сыноў Ізраілевых, і Я дабраслаўлю іх.

 

И призывати будуть имя Мое надъ сынми Ізраилевыми, и Азъ благославлю ихъ».