Дзеі 1 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Першы нарыс, о Хахілю, уклаў я праз усе, што Ісус пачаў заразом чыніць і навучаць,
(Зачало 1) Пръвое убо слово сотворих о всех, о Феофіле, о нихъже начат Ісусъ творити же и вчити,
Аж да тога дня, каторага Ён узьнёсься, даўшы Сьвятым Духам расказаньне апосталам, каторых Ён абраў,
до негоже дне заповеда апостоломъ Духом Светым, ихъже изъбра, вознесеся.
Перад каторымі й стаў жывы, па замучаньню, зь бесьпярэчнымі довадамі, будучы бачаны імі на працягу сараку дзён і кажучы праз гаспадарства Божае.
Пред німи ж и постави себе жива по страданіи своемъ, во мнозехъ истинных знамениих деньми четырдесятми являяся имъ и глаголя о Царствии Божіи
І, зьбершы, расказаў ім не адхінацца ад Ерузаліму, але «чакайце абяцанага ад Айца, што вы чулі ад Мяне;
и с ними ядый. Повелеваше имъ от Ерусалима не отлучатися, но ждати обетования от Него: «Еже слышасте от мене,
Бо Яан запраўды хрысьціў у вадзе, а вы будзеце хрышчаны за колькі дзён Сьвятым Духам».
яко Иоаннъ убо крестилъ ест водою, вы же имате креститися Духом Светым не по мнозехъ сих днехъ».
Затым яны, зышоўшыся, пыталіся ў Яго, кажучы: «Спадару, ці ня гэтага часу Ты адновіш гаспадарства Ізраелю?»
Они же убо, сошедшеся, вопрашаху Его, глаголюще: «Господи, аще в лето се устраяеши царство Ізраилево?»
Ён жа сказаў ім: «Ня вам знаць часы альбо поры, каторыя Айцец паклаў у ўладзе Сваёй;
Рече к нимъ: «Несть ваше разумети времена и лета, яже Отець положи во области своей,
Але вы прыймеце магутнасьць, як зыйдзе на вас Дух Сьвяты, і будзеце Імне сьветкамі ў Ерузаліме а ў вусёй Юдэі а ў Самары а аж да канца зямлі».
но пріимете силу, нашедшу Светому Духу на вы, и будете Ми сведетели во Ерусалиме же и во всей Іудеи и Самаріи даже и до последнихъ земли».
І, сказаўшы гэта, як яны глядзелі, Ён быў узяты, і булак прыняў Яго ад ачоў іхных.
И сия рекъ зрящимъ имъ, възят ся и облакъ подъятъ Его от очию ихa.
І як яны ўцяміліся ў неба, як Ён узыходзіў, і вось, два мужы сталі перад імі ў белым адзецьцю,
И яко возирающе бяху на небо идущу Ему, и се, мужа два стаста пред ними во одежи беле,
І каторыя сказалі: «Мужы Ґалілейскія, чаго вы стаіце, гледзячы на неба? Гэта Ісус, узяты ад вас на неба, такім парадкам прыйдзе, як вы бачылі ўзыходзячага Яго на неба».
яже и рекоста: «Мужие Галилейстіи! Что стоите, зряще на небо? Сей Ісусъ, вознесыйся от васъ на небо, такожде приидеть, имъже образом видесте Его идуща на небо».
Тады яны зьвярнуліся да Ерузаліму з гары, званае Аліўнаю, што ля Ерузаліму, маючы сыботняга дня дарогу.
(Зачало 2) Тогда возъвратишеся во Ерусалим от горы, нарицаемыя Елионъ, яже ест близ Ерусалима, суботен имущи путьb.
І, увыйшоўшы, узышлі да верхняга пакою, ідзе перабывалі разам Пётра а Яан а Якаў а Андрэй, Піліп а Хама, Баўтрамей а Мацьвей, Якаў Алфеенак а Сымон Зылот а Юда, брат Якаваў.
И егда внидоша, возыйдоша на горницу, идеже бяху пребывающе Петръ и Іаковъ, Андрей, Філиппъ и Фома, Варфоломей и Матфей, Яковъ Алфеевъ, и Симонъ Зілотъ, и Іуда Яковлевъ.
Гэтыя ўсі перабывалі згодна, кажначасна ў малітве із жанкамі а Марыяй, Маці Ісусавай, а з братамі Ягонымі.
Сие вси беху единодушно тръпяще молитвою и молениемъ со женами и съ Мариею, Матерью Ісусовою, и съ братиею Его.
І тымі днямі Пётра, стаўшы пасярод братоў, — груду наймя разам было каля сту дваццацёх, —сказаў:
Во дни тые воставъ Петръ посреди ученикъ, рече
«Мужы браты, належыла выпаўніцца Пісьму, што Дух Сьвяты прарок вуснамі Давіда празь Юду, каторы стаў правадыром тых, што ўзялі Ісуса;
(бе же народъ имены вкупе яко сто и двадесеть): «Мужи, братия! Подобаше сконъчатися писанию сему, еже предрече Духъ Светый усты Давыдовы о Іуде, бывъшемъ вожди, емъшимъ Ісуса,
Бо ён лічыўся меж нас і адзяржаў дзель у службе гэтай.
яко причтен былъ с нами и дошелъ бе ему рядъ службы сея.
Дык гэты купіў поле заплатаю за бяспраў’е і, стрымгалоў паўшы, раськяпіўся пасярэдзіне, і выпаў увесь нутр ягоны.
И сей убо стежа поле от мьзды неправедныя, и повесивъся, розсядеся посредъ, излияся вся утроба его.
І гэта стала ведама ўсім жыхарам Ерузаліму, так што тое поле было названа ў нарэччу іхным собскім Акельдама, значыцца, поле крыві.
А разумно бысть всем живущим во Ерусалиме, яко нарещися полю тому их языкомъ Акелдама, еже ест “поле крови”c.
Бо напісана ў кнізе псальмаў: "Няхай дамова ягоная будзе пустая, і няхай ня будзе жывучага ў ёй", а "Урад ягоны вазьмі іншы".
Писано бо естъ во книгахъ Псаломских: “Да будеть дворъ его пустъ и да не будеть живяй в немъ”d и епископство его пріимет инъ.
Дык належыцца, каб із мужоў, што прапушчалі нас увесь час, у каторым Спадар Ісус уходзіў і выходзіў памеж нас,
Подобаеть убо живущимъ с нами мужемъ по вся времена, в неже въниде и изыде в насъ Господь Ісусъ,
Пачынаючы ад хрысту Яанавага аж да дня, як быў узяты ад нас, каб адзін із тых стаў сьветкаю з намі ўскрысеньня Ягонага».
наченши от крещения Іоаннова, до негож дне вознесеся на небо от насъ, сведетелю восъкресению Его быти с нами единому от сих».
І яны пастанавілі двух: Язэпа, званага Вараваю, каторага мянушка была Юст, і Мацьвея.
И поставиша два, Іосифа, нарицаемаго Вар саву, онже называшеся Праведный, и Матфея.
І, молячыся, сказалі: «Ты, Спадару, усіх сэрцаў ведамча, пакажы з гэтых двух аднаго, каторага Ты абраў,
И помолившися, рекоша: «Ты, Господи, серцевидче всехъ, яви, егоже изъбра от сею обою единого
Заняць месца ў службе гэтай і апосталства, ад каторага Юда адпаў, каб ісьці на месца свае».
прияти причет служения сего и апостолства, з негоже испаде Іуда, ити во место свое».
І кінулі на жэрабя на іх, і пала жэрабя на Мацьвея, і ён быў залічаны да адзінанцацёх апосталаў.
И даша жребие има, и паде жребій на Матфею, и причтен быс ко единомунадесят апостолу.
