Дзеі 1 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Першае апавяданьне, о Тэахвіле, (я) напісаў пра ўсё, што Ісус рабіў і чаму навучаў,
(Зачало 1) Пръвое убо слово сотворих о всех, о Феофіле, о нихъже начат Ісусъ творити же и вчити,
аж па той дзень (у які) быў узьнесены, даўшы праз Духа Сьвятога наказы Апосталам, якіх (Ён) выбраў,
до негоже дне заповеда апостоломъ Духом Светым, ихъже изъбра, вознесеся.
якім і зьявіў Сябе жывым пасьля пакуты Сваёй са многімі доказамі, на праця́гу сарака дзён зьяўляючыся ім ды кажучы пра Валадарства Бога.
Пред німи ж и постави себе жива по страданіи своемъ, во мнозехъ истинных знамениих деньми четырдесятми являяся имъ и глаголя о Царствии Божіи
І сабраўшы (іх) загадаў ім: зь Ярузаліму ня выходзіць, але чакаць абяцаньне Ба́цькі, якое (вы) чулі ад Мяне;
и с ними ядый. Повелеваше имъ от Ерусалима не отлучатися, но ждати обетования от Него: «Еже слышасте от мене,
бо Яан хрысьціў у вадзе, а вы будзеце ахрышчаны ў Духу Сьвятым пасьля прашэсьця нямногіх гэтых дзён.
яко Иоаннъ убо крестилъ ест водою, вы же имате креститися Духом Светым не по мнозехъ сих днехъ».
Дык яны, зыйшоўшыся ра́зам, пыталіся ў Яго, кажучы: Госпадзе! ці ня ў гэтым часе аднаўляеш (Ты) Валадарства Ізраэлю?
Они же убо, сошедшеся, вопрашаху Его, глаголюще: «Господи, аще в лето се устраяеши царство Ізраилево?»
А (Ён) сказаў ім: ня вам ведаць (канкрэтныя) часы ды (канкрэтныя) по́ры, якія Бацька паклаў ва Ўладзе Сваёй.
Рече к нимъ: «Несть ваше разумети времена и лета, яже Отець положи во области своей,
Але (вы) прымеце сілу зыйшоўшага на вас Сьвятога Духа, і будзеце Мне сьведкамі ў Ярузаліме і ва ўсёй Юдэі і Самары, і нават да краю зямлі.
но пріимете силу, нашедшу Светому Духу на вы, и будете Ми сведетели во Ерусалиме же и во всей Іудеи и Самаріи даже и до последнихъ земли».
І сказаўшы гэта (Ён) быў узьнесены на вачах у іх, і воблака ўзяло Яго з вачэй іхных.
И сия рекъ зрящимъ имъ, възят ся и облакъ подъятъ Его от очию ихa.
І калі (яны) углядаліся на неба падчас ушэсьця Ягонага, і вось два мужчыны станулі перад імі ў белым адзеньні,
И яко возирающе бяху на небо идущу Ему, и се, мужа два стаста пред ними во одежи беле,
якія і сказалі: мужчыны галілейцы! што (вы) стаіце і глядзіце на неба? Гэты Ісус, забраны ад вас на Неба, прыйдзе такім жа чынам, як (вы) бачылі Яго ўзыходзячым на Неба.
яже и рекоста: «Мужие Галилейстіи! Что стоите, зряще на небо? Сей Ісусъ, вознесыйся от васъ на небо, такожде приидеть, имъже образом видесте Его идуща на небо».
Тады (яны) вярнуліся ў Ярузалім з гары называнай Аліваў, што непадалёк ад Ярузаліму ў (адлегласьці) суботняга ходу.
(Зачало 2) Тогда возъвратишеся во Ерусалим от горы, нарицаемыя Елионъ, яже ест близ Ерусалима, суботен имущи путьb.
І калі прыйшлі, падняліся ў верхні пакой, дзе і засталіся: Пётра і Якуб і Яан, і Андрэй, Піліп і Хама, Барталамей і Мацьвей, Якуб Алхвеяў і Сымон Зілот, ды Юда, (брат) Якуба.
И егда внидоша, возыйдоша на горницу, идеже бяху пребывающе Петръ и Іаковъ, Андрей, Філиппъ и Фома, Варфоломей и Матфей, Яковъ Алфеевъ, и Симонъ Зілотъ, и Іуда Яковлевъ.
Усе яны аднадушна былі ў малітве і маленьні (разам) з жанчынамі ды з Марыляю, маткай Ісусавай ды з братамі Ягонымі.
Сие вси беху единодушно тръпяще молитвою и молениемъ со женами и съ Мариею, Матерью Ісусовою, и съ братиею Его.
І ў гэныя дні Пётра, устаўшы пасярод вучняў, сказаў — а была грамада людзей разам каля ста дваццацёх:
Во дни тые воставъ Петръ посреди ученикъ, рече
мужчыны браты! належала споўніцца Пісаньню гэтаму, якое прадказаў Дух Сьвяты праз вусны Давідавыя пра Юду, які стаў павадыром тых, што схапілі Ісуса,
(бе же народъ имены вкупе яко сто и двадесеть): «Мужи, братия! Подобаше сконъчатися писанию сему, еже предрече Духъ Светый усты Давыдовы о Іуде, бывъшемъ вожди, емъшимъ Ісуса,
бо (ён) быў залічаны да нас і атрымаў удзел у служэньні гэтым,
яко причтен былъ с нами и дошелъ бе ему рядъ службы сея.
ён жа атрымаў зямлю як узнагароду за няправеднасьць і раздуўшыся рынуўся, і лопнуў жывот (ягоны), і вываліліся ўсе вантробы ягоныя.
И сей убо стежа поле от мьзды неправедныя, и повесивъся, розсядеся посредъ, излияся вся утроба его.
І стала вядомым (гэта) усім жыхара́м Ярузаліму, так што зямля тая на іхняй роднай гаворцы завецца Акельдама́, што значыць зямля крыві.
А разумно бысть всем живущим во Ерусалиме, яко нарещися полю тому их языкомъ Акелдама, еже ест “поле крови”c.
Бо напíсана ў Кнізе Псальмаў: хай двор ягоны стане пустым, і няхай ніхто ня жыве ў ім; і: пасад ягоны хай прыйме іншы.
Писано бо естъ во книгахъ Псаломских: “Да будеть дворъ его пустъ и да не будеть живяй в немъ”d и епископство его пріимет инъ.
Дык трэба, каб із тых мужчын, што былі з намі праз увесь час, як прыходзіў і адыходзіў ад нас Госпад Ісус,
Подобаеть убо живущимъ с нами мужемъ по вся времена, в неже въниде и изыде в насъ Господь Ісусъ,
пачаўшы ад хрышчэньня Яанавага ажно да дня, калі (Ён) быў узьнесены ад нас, — які быў разам з намі сьведкай уваскрасе́ньня Ягонага, — (выбраць) аднаго зь іх.
наченши от крещения Іоаннова, до негож дне вознесеся на небо от насъ, сведетелю восъкресению Его быти с нами единому от сих».
І паставілі двух: Язэпа, званага Барсабай, празванага Юстам, і Мацьвія
И поставиша два, Іосифа, нарицаемаго Вар саву, онже называшеся Праведный, и Матфея.
і, памаліўшыся, (яны) сказалі: Ты, Госпадзе, Які ведаеш сэрца ўсіх, пакажы з гэтых двух аднаго, каго (Ты) выбраў
И помолившися, рекоша: «Ты, Господи, серцевидче всехъ, яви, егоже изъбра от сею обою единого
прыняць удзел у служэньні гэтым і Апо́стальстве, ад якога адступіўся Юда, каб ісьці ў сваё мейсца.
прияти причет служения сего и апостолства, з негоже испаде Іуда, ити во место свое».
І кінулі жэрабе аб іх, і выпала жэрабе на Мацьвія, і (ён) быў далучаны да адзінаццацёх Апосталаў.
И даша жребие има, и паде жребій на Матфею, и причтен быс ко единомунадесят апостолу.
