Дзеі 10 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Быў жа ў Кесары нейкі мужчына імем Карнэль, сотнік, із кагорты называнай Італійскай
(Зачало 24) Мужъ некий бе во Кесаріи, именемъ Корнилей, сот ник от полка, нарицающегося Италі[й]ска,
набажны і багабойны са ўсім сваім домам, ды чынячы многія міласьціны народу ды ўсьцяж мо́лячыся Богу.
благочестенъ и бояйся Бога со всемъ домом своимъ, даяй милостыня многы людемъ и моляся Богу всегда.
Убачыў (ён) у зьяве ясна каля дзявятай гадзіны дня Ангела Бога, які ўвайшоў да яго і сказаў яму: Карнэль!
Сей виде во виденіи яве во часъ девятый дня анъгела Божия, пришедша к нему и рекша ему: «Корнилие!»
Ён жа глянуўшы на яго і спалохаўшыся сказаў: Хто Ты Госпадзе? а (той) сказаў яму: малітвы твае і міласьціны твае прыйшлі на памяць перад Богам.
Онъ же, возревъ на нь и, пристрашенъ быв, рече: «Что ест, Господи?» Рече же ему: «Молитвы твоя и милостыни твояa възыдоше на паметь пред Богомъ.
І цяпер пашлі ў Іоппу мужчын і запрасі Сымона, які называецца Пятром;
И ныне пошли во Оппию мужей и призови Симо на, нарицаемаго Петра,
ён у гасьцёх у нейкага Сымона гарбара, чый дом знаходзіцца ля мора. Ён скажа табе, што трэба табе рабіць.
сей пребываеть у некоего Симона, кожедела, егоже домъ ест при мори. Той речет тобе глаголы, в нихже спасешися ты и домъ твой».
Калі ж Ангел, што гутарыў з Карнэлям, пайшоў ён паклікаўшы двух слуг сваіх і жаўнера на́бажнага, якія ня адыходзілі ад яго,
И внегда от[ъ]иде ангелъ глаголавый Корнилию, призва два от рабъ своих и воина добречестъна от слу жащих ему,
і расказаўшы ім усё паслаў іх у Іоппу.
и сказавъ имъ все, посла их во Оппию.
На наступны дзень як былі яны ў дарозе і падыходзілі да места, Пётра ўзыйшоў на дах памалíцца каля шостае гадзіны.
Во утрейшій же день идущим имъ по пути и граду приближающимся, возыде Петръ на горницу помолитися в час шестый.
І сталася, адчуў голад ды захацеў пад’есьці, калі ж другія гатавалі, найшло на яго захапленьне,
Бысть же приалчен и хотяше вкусити. Готующим же онымъ обедъ, нападе на нь ужасъ,
і бачыць неба расчыненае ды нейкую судзіну, якая апускаецца да яго як вялікі абрус завязаны па чатырох краях ды апусканы на зямлю.
и виде небо отверсто и сходящъ сосудъ некий, яко плащеницу велику, от четырех краи привязан и низу спущающся на землю,
У ім знахо́дзіліся ўсякія чацьвёраногія зямлі і дзікія жывёлы, і паўзуны, і птушкі нябесныя.
в немже бяху вся четвероногая земли, и гади, и птици небесные.
І быў голас да яго: устаўшы, Пётра, забівай ды еш.
И бысть глас к нему: «Воставъ, Петре, заколи и яжъ».
Але Пётра сказаў: не, Госпадзе! бо я ніколі ня еў нічога паганага альбо нячыстага.
Петръ же рече: «Отдали сее от меb, Господи, яко николиже ядохъ всяко скверно или нечисто».
Тады голас ізноў у другі раз (быў) да яго: што Бог ачысьціў, (таго) ты ня называй нячыстым.
И се, гласъ опять к нему второе: «Яже Бог очистил естъ, ты не скверни».
І гэта сталася тройчы, і судзіна зноў падняла́ся на неба.
Сее бысть трежды, и паки взятся сосудъ на небо.
Калі ж Пётра сам у сабе сумняваўся, што б значыла (гэта) зьява, якую ён бачыў, — вось мужчыны пасланыя ад Карнэля, распытаўшыся пра дом Сымонавы, спыніліся ля варотаў.
Внегда же Петръ самъ в собе дивляшеся, что бы знаменовало видение сее, еже виде, и се, мужи, посланые от Корнилія, пытающи дому Симонова, стоя ли предъ враты,
І крыкнуўшы спыталіся: ці тут у гасьцёх Сымон, называны Пятром?
и вызвавши некоего, пытаху, естли же Симонъ, нарицаемый Петръ, изде пребываеть.
А Пятру, які разважаў пра зьяву, яму Дух сказаў: вось трое мужчынаў шукаюць цябе.
Петру же помышляющу о виденіи, рече ему Духъ: «Се, мужи трие ищуть тебе.
Але ўстаўшы сыйдзі і пайдзі зь імі, нічога ня разьбіраючы, бо Я паслаў іх.
Востав же, сниди долу и пойди с ними, ничтожъ разсужая, занеж Азъ послал их».
І Пётра прыйшоўшы да мужчынаў якія былі пасланы ад Карнэля да яго, сказаў: вось я той, якога (вы) шукаеце. Якая прычына па якой вы прыйшлі?
(Зачало 25) Сошед же Петръ к мужем и рече: «Се, азъ есмъ той, егоже вы ищете. Что за дело ест, иже пріидосте семо?»
А яны сказалі: Карнэль, сотнік, мужчына праведны і багабойны, які мае добрае сьведчаньне ад усяго народу жыдоўскага, атрымаў ад сьвятога Ангела наказ паклікаць цябе ў свой дом і пачуць словы ад цябе.
Они же рекоша: «Корнилей-сотникъ, мужъ праведенъ и бояся Бога, и сведетелство доброе имея от всехъ людей Іудейских, поведено ему бысть от ангела свята призвати тя в домъ свой и слышати речи от тебе».
Дык запрасіўшы іх пачаставаў. А назаўтрае Пётра пайшоў зь імі, і нікаторыя з братоў, што былі з Іоппы, пайшлі зь ім.
Тогда появъ их у дворъ и учьтилъ. Наутрей же, востав, Петръ иде с ними, и неціи братия от Іоппии идоша с нимъ.
І назаўтрае прыйшлі ў Кесару. А Карнэль чакаў іх, склікаўшы сваіх родзічаў і блізкіх сяброў.
И второго дня внидоша во Кесарию. Корнилей пакъ ждаше их, созвавши племя свое и другы любезные.
Калі ж ста́лася, што Пётра ўвайшоў, Карнэль сустрэўшы яго, упаў да ног (ягоных і) пакланіўся.
И бысть, якоже вхожаше Петръ, стрети и Корнилей и, падъ на ногу его, поклонися.
Але Пётра падняў яго кажучы: устань! і я ёсьць чалавек.
Петръ же воздвиже и, глаголя: «Въстани, и азъ самъ человекъ есмъ».
І, размаўляючы зь ім, увайшоў (у дом) ды знаходзіць многа сабра́ўшыхся.
И розмолвяя с нимъ, вніиде и знайде собравъшиеся многы,
І сказаў ім: вы ве́даеце што нельга мужчыну жыду́ лу́чыцца альбо схо́дзіцца з чужынцам, але Бог паказа́ў мне, каб ніякага чалавека ня лічыць паганым ці нячыстым.
и рече к нимъ: «Вы весте, яко негодно ест мужу Іудею прилучитися или приступити ко иноплеменнику, но мне приказал Богъ ни единаго скверна или нечиста глаголати человека,
Пагэтаму (я), пакліканы, і прыйшоў ня спрача́ючыся. І вось пыта́юся: па якой прычыне (вы) паклíкалі мяне?
Темже и без суменения пріидохъ позванъ. И пытаю вас, для чего посласте по мя?»
І Карнэль сказаў: ад чацьвёртага дня аж да гэтай гадзіны (я) быў у пасьце і а дзявятай гадзíне маліўся ў доме сваім, і вось мужчына ў зьзяючым адзеньні стаў перада мною
и Корнилей рече: «От четвертаго дня даже и до сего часа бех постяся. И во девятый часъ молихся въ дому моемъ, и се, мужъ ста предо мною во одежи светле
і кажа: Карнэль! пачу́та малітва твая і міласьціны твае прыйшлі на памяць перад Богам.
и рече ко мне: “Корнилие! Услышана бысть молитва твоя и милостыне твое помянушеся предъ Богомъ.
Пагэтаму пашлі ў Іоппу і пакліч Сымона, які называецца Пятром, ён у гасьціне ў доме Сымона гарбара, каля мора, які прыйшоўшы скажа табе.
Пошли въ Оппию и призови Симона, иже нарицается Петръ; сей пребываеть в дому Симона, в кожедела, близ моря”.
Дык я ўраз жа паслаў да цябе, і ты добра зрабіў, што прыйшоў. Дык зараз усе мы знаходзімся перад Богам каб выслухаць усё, што зага́дана табе ад Бога.
И скоро послахъ къ тобе. Ты же добре вчинил, пришеды к намъ, ныне убо вси мы предъ Богомъ пріидохомъ послушати вся повеленная тобе от Бога».
І Пётра, расчыніўшы вусны, сказаў: сапраўды ўразумява́ю, што ня на аблічча ўглядаецца Бог,
(Зачало 26) Отверзъ же Петръ уста своя, рече: «Поистинне разумеваю, яко на лица не зрить Богъc,
але ва ўсякім наро́дзе прые́мны Яму, хто баíцца Яго і чыніць справядлівасьць.
но во всякомъ языце бояйся Его и делая правду приятенъ Ему естъ.
Слова, якое паслаў сынам Ізраэля, абвяшча́ючы мір це́раз Ісуса Хрыста, Які ёсьць Госпад усіх.
Слово, еже посла Богъ сыномъ Ізраилевымъ, благовещая миръ Ісусомъ Христомъ — Сей ест всем Господь.
Вы ве́даеце вестку, якая (шырылася) па ўсёй Юдэі. Пачатак яна (бярэ) у Галілеі пасьля хрышчэньня (Ісуса), якую апавясьціў Яан (Хрысьціцель).
Вы весте бывшій глаголъ по всей Іудеі, наченъ от Галилеи, по крещении, еже проповеда Іоаннъ,
(Вестку пра) Ісуса з Назарэту, (вестку пра тое) як памазаў Яго (Ісуса) Бог Духам Сьвятым і сілай, Які хадзіў робячы дабро і аздараўляючы ўсіх прыгне́чаных д’яблам, бо Бог быў зь Ім.
яко Ісуса от Назарета помаза Богъ Духомъ Светымъ и силою, Онже прииде, добродетелствуя и исцеляя вся насилованныя от диавола, зануже Богъ былъ ест с Нимъ.
І мы ёсьць сьведкі ўсяго, што Ён зрабіў у краіне юдэяў і ў Ярузаліме, Якога яны забілі павесіўшы на дрэве.
И мы есмо сведетели всему, еже сотвори во стране Іудейстей и во Ерусалиме Егоже убиша, повесивше на древе.
Яго Бог ўваскрасіў на трэйці дзень і даў Яму быць бачаным
Сего Богъ воскреси въ третій ден и далъ Его явна быти
ня ўсяму́ народу, але сьведкам, наперад выбраным Богам, нам, якія е́лі і пілі зь Ім пасьля ўваскрасеньня Яго зь мёртвых.
не всемъ людемъ, но сведетелем, прежде нареченным от Бога — намъ, иже с Нимъ ядохом и пихом по воскресеніи Его от мертвых.
І (Ён) загадаў нам абвяшчаць народу і сьведчыць, што Ён ёсьць прызначаны Богам Судзьдзя жывых і мёртвых.
И повеле нам проповедати людемъ и засведетелствовати, яко Той ест нареченый от Бога Судия живымъ и мертвымъ.
Пра Яго сьведчаць усе прарокі, што кожны, хто веруе ў Яго, атрымае дараваньне грахоў празь Імя Ягонае.
О Семъ вси пророци сведетельствують оставление грехомъ прияти именемъ Его всякому, верующему во Нь».
Калі яшчэ гаварыў Пётра словы гэтыя, зыйшоў Дух Сьвяты на ўсіх, што слухалі слова.
(Зачало 27) Еще же Петру глаголющу слова сие, паде Духъ Светый на всехъ слышащих слово.
І зьдзівіліся ўсе веручыя з абрэзаных, якія прыйшлі зь Пятром, што і на паганаў выліты дар Духа Сьвятога;
И ужасошеся верніи, еже быша от обрезания, пришедшіи съ Петромъ, яко и на поганы даръ Светаго Духа излияся,
бо чулі іх гаворачы мовамі і ўзьвялíчваючы Бога. Тады сказаў Пётра:
слышаху бо их глаголющихъ разными языки и величающихъ Бога. Тогда отвеща Петръ:
Хíба можа хто-небудзь забараніць быць ахрышчанымі вадою тым, якія Духа Сьвятога прынялі, як і мы?
«Еда воду возбранити можеть кто, еже не креститися, симъ, они же Духъ Светый прияша, яко и мы?»
І загадаў ім (Пётра) быць ахрышчанымі ў Імя Госпада. Тады папрасілі яго застацца зь (імі) некалькі дзён.
и повеле имъ креститися во имя Ісусъ Христово. Тогда молиша Его, абы пребылъ у нихъ дней неколико.
