Дзеі 11 разьдзел

 

 

Апосталы ж і браты, што былí ў Юдэі, пачулі што пагане прынялі Слова Бога.

 

Слышали пакъ суть апостоли и братия, живущие во Іудеи, яко и погани приняли слово Божие.

І калі Пётра ўзыйшоў да Ярузаліму, яго дакаралі тыя, што з абрэзаных,

 

И егда прішел Петръ во Ерусалим, роптаху на нь, еже были от обрезания,

кажучы: да няабрэзаных мужчын хадзіў (ты) і еў зь імі.

 

глаголюще: «Почто вшолъ еси к мужемъ необрезаным и елъ с ними?»

І пачаўшы Пётра расказаў ім па парадку кажучы:

 

Начавъ же Петръ речь сперва, и по ряду сказываше имъ, глаголя:

Я быў у месту Іоппа молячыся, і ўбачыў у захапленьні зьяву: апускаўся нейкі посуд, як вялікі абрус, за чатыры бакі апуска́ямы зь неба, і (ён) апусьціўся да мяне;

 

«Азъ бых во граде Іоппійстемъ, моляся, и видехъ во захваче ніи мысли видение: сходящъ сосудъ некій, яко плащеницу велию, от четырь краи висящу с небеси, и спустися даже до мене,

угледзіўшыся ў яго (я) разглядаў і ўбачыў чацьвераногіх зямлі і дзікіх жывёлін, і паўзуноў, і птушак нябесных.

 

в нюже егда смотряхъ, видехъ четвероногие звери земли, и гады, и птице небесные.

І пачуў (я) голас які гаворыць мне: Пётра ўстаўшы забівай і еш,

 

Слышах же и гласъ, глаголющь ко мне: “Воставъ, Петре, заколи и ежь”.

а я сказаў: ні ў якім разе, Госпадзе! бо нішто паганае альбо нячыстае ніколі ня ўвахо́дзіла ў вусны мае.

 

Рекох же: “Никако, Господи, всяко бо скверно и нечисто николиже вніиде во уста моя”.

І адказаў мне голас зь неба ў другі раз: што Бог ачысьціў ты ня пага́нь.

 

Отвеща же ми вторицею гласъ с небеси, глаголющъ: “Яже Богъ очистил, ты не скверни”.

І сталася гэта тройчы; і ізноў усё падняло́ся на неба.

 

Се же бысть и третицею, и потом взяшася вся на небо.

І вось, у тую ж часіну трое мужчын падыйшлі да дому, дзе я быў, пасланыя да мяне з Кесары.

 

И се, абие трие мужи сташа пред храміною, в нейже бехъ, послани с Кесареи ко мне.

І сказаў мне Дух ісьці разам зь імі, ані ня сумняваючыся. Пайшлі ж са мною таксама шэсьць гэтых братоў, і мы прыйшлі ў дом таго мужчыны.

 

Рече же ми Духъ ити с ними, ничтоже разсужая. Шли ж со мною и шесть братиа сия. и вніидохом в домъ мужа,

Ён нам расказаў, як (ён) убачыў у сваім доме Ангела, які стаў і сказаў яму: пашлі ў Іоппу мужчын ды пакліч Сымона, называнага Пятром,

 

тойже сказа намъ, како виде ангела в дому своемъ, ставши и рекша ему: “Пошли во Іоппию мужей и призови Симона, нарицаемаго Петра;

ён скажа табе словы, празь якія збаўлены будзеш ты і ўвесь дом твой.

 

онъ речеть къ тобе слова, в нихже спасешися ты и весь домъ твой”.

Калі ж я пача́ў гаварыць, зыйшоў Дух Сьвяты на іх як і на нас напачатку.

 

Внегда же начахъ глаголати, нападе Духъ Светый на них, якоже и на нас в начале.

Я прыпомніў тады Слова Госпада, як Ён казаў: Яан хрысьціў вадою, а вы будзеце ахрышчаны Духам Сьвятым.

 

И воспомянухъ на слова Господьня, еже глаголаше: “Іоаннъ убо крестилъ ест водою, вы же имате крестити Духом Светымъ”a,

Калі ж Бог даў ім дар такі ж, як і нам паверыўшым у Госпада Ісуса Хрыста, дык хто я (такí), каб пярэчыць Богу?

 

понеже убо равный даръ далъ ест имъ Богъ, якож и нам, веровавшимb въ Господа нашего Ісуса Христа. Азъ же кто бехъ возбранити Богу?»

Выслухаўшы ж гэта (яны) супакоіліся і славілі Бога, кажучы: Дык і паганам Бог даў пакаяньне на жыцьцё.

 

Слышавши же сия, умолъкоша и славяху Бога, глаголюще: «Се убо и поганом далъ ест Богъ покаание въ жизнь».

А вось тыя, што расьцярушыліся цераз бяду, якая здарылася пры Сьцяпане прайшлі аж да Хвінікі і Кіпру, і Антыёхі нікому ня кажучы Слова адно толькі жыдом.

 

(Зачало 28) Тые пакъ, еже были розъбеглися для скорби, бывшее при Стефане, пріидоша до Фіникия, и до Кипра, и до Антиохіа, ни къ единому глаголюще слова Божия, толико к самым Іудеомъ.

Былі ж сярод іх нікато́рыя мужчыны кіпрыйцы і кірэнэйцы, якія ўвайшоўшы ў Антыёху, прамаўлялі да элліністаў дабравесьцячы (ім) Госпада Ісуса.

 

Быша же неціи от нихъ мужие Кипрьстіи и Киринеістіи, ониже, пришедши во Антиохию, глаголаху ко Еллиномъ, благовествующе Господа Ісуса.

І была́ Рука́ Госпада зь імі. І вялікая лічба, увераваўшы, навярнулася да Госпада.

 

И бе рука Гос по дьня с ними, много ж число веровавших обратишеся къ Господу.

І дайшло слова пра іх да вушэй царквы, што ў Ярузаліме; і паслалі Барнабу пайсьці ажно ў Антыёху.

 

И поведена бысть речь сия во уши сбору, иже бе во Ерусалиме, и послали Варнаву до Антиохіи.

Які, прыйшоўшы і пабачыўшы ласку Бога, узрадаваўся ды ўгаво́рваў усіх каб (усёй) няпахіснасьцю сэрца трыма́ліся Госпада.

 

Он же внегда пришолъ тамо и узрелъ ласку Божию, возрадовался и напоминалъ всехъ, да бы в умысле серца своего пребыли прилучени къ Господу,

Бо быў (ён) чалавек добры і поўны Духа Сьвятога, і веры. І многа народу навярнулася да Госпада.

 

былъ убо мужъ добръ, исполненъ Духа Свята и веры; и приложися народъ мног Господеви.

А Барнаба пайшоў у Тарс, каб адшука́ць Саўлу.

 

И оттоле иде Варнава во Тарсъ взыскати Савла, и знашедъ его, приведе во Антиохию.

І, знайшоўшы яго, прывёў у Антыёху. І сталася ім цэлы год зьбірацца ў гэтай царкве ды навучаць значную грамаду; і ўпяршыню вучні ў Антыёхі пача́лі называцца хрысьціянамі.

 

Быша же ту целый годъ, собирающеся во церкви и научающе народъ многъ тако, иже во Антиохіи напредъ ученици нарекошеся христиане.

У тыя ж дні зь Ярузаліму прыйшлі да Антыёхі прарокі.

 

В тые жъ дни снидошеся пророци во Антиохию.

І адзін ізь іх на імя Агаў устаўшы прадказаў праз Духа, што на ўсім сьвеце мае быць вялікі голад, і стаўся ён за кесара Кляўда.

 

Востав же единъ от них именем Агавъ, назнаменаше Духомъ гладъ велик быти по всей вселенней, еже и бысть при Клавдие-кесари.

Дык вучні пастанавілі паслаць на дапамогу братом, што жывуць у Юдэі, кожын зь іх хто які меў дастатак.

 

Тогда ученици единый каждый водле можности своея умыслили послати ку потребе живущим во Іудеи братиамъ,

І ўчынілі гэта паслаўшы празьбітарам праз ру́кі Барнабы і Саўла.

 

еже и вчиниша, пославше ко старейшимъ рукою Варнавлевою и Саулевою.