Дзеі 11 разьдзел

 

 

І пачулі Апосталы і браты, якія былі ў Іудзеі, што і язычнікі прынялі слова Божае.

 

Слышали пакъ суть апостоли и братия, живущие во Іудеи, яко и погани приняли слово Божие.

І калі Пётр узышоў у Іерусалім, тыя, што з абрэзаных, сталі спрачацца з ім,

 

И егда прішел Петръ во Ерусалим, роптаху на нь, еже были от обрезания,

кажучы: Ты ўваходзіў да неабрэзаных людзей і еў з імі.

 

глаголюще: «Почто вшолъ еси к мужемъ необрезаным и елъ с ними?»

І Пётр, пачаўшы, стаў ім тлумачыць па парадку, кажучы:

 

Начавъ же Петръ речь сперва, и по ряду сказываше имъ, глаголя:

Быў я ў горадзе Іопіі і маліўся, і ў экстазе бачыў з’явенне: уніз сходзіць нейкая пасудзіна, як бы вялікае палотнішча, якое за чатыры канцы спускаецца з неба; і яно падышло да мяне.

 

«Азъ бых во граде Іоппійстемъ, моляся, и видехъ во захваче ніи мысли видение: сходящъ сосудъ некій, яко плащеницу велию, от четырь краи висящу с небеси, и спустися даже до мене,

Угледзеўшыся ў яго, я, разглядаючы, убачыў зямных чацвераногіх, і звяроў, і паўзуноў, і нябесных птушак.

 

в нюже егда смотряхъ, видехъ четвероногие звери земли, и гады, и птице небесные.

І пачуў я голас, які казаў мне: «Устань, Пётр, закалі і з’еш!»

 

Слышах же и гласъ, глаголющь ко мне: “Воставъ, Петре, заколи и ежь”.

Але я сказаў: «Ні за што, Госпадзе, бо паганае ці нячыстае ніколі не ўваходзіла ў мае вусны».

 

Рекох же: “Никако, Господи, всяко бо скверно и нечисто николиже вніиде во уста моя”.

І голас адказаў з неба другі раз: «Тое, што Бог ачысціў, не лічы паганым».

 

Отвеща же ми вторицею гласъ с небеси, глаголющъ: “Яже Богъ очистил, ты не скверни”.

І гэта адбылося тройчы, і ўсё было зноў паднята ў неба.

 

Се же бысть и третицею, и потом взяшася вся на небо.

І вось адразу тры чалавекі, пасланыя з Кесарыі да мяне, сталі перад домам, у якім мы былі33.

 

И се, абие трие мужи сташа пред храміною, в нейже бехъ, послани с Кесареи ко мне.

І Дух сказаў мне, каб я пайшоў з імі, ні ў чым не сумняваючыся. Пайшлі са мною і гэтыя шэсць братоў; і мы ўвайшлі ў дом таго чалавека.

 

Рече же ми Духъ ити с ними, ничтоже разсужая. Шли ж со мною и шесть братиа сия. и вніидохом в домъ мужа,

І ён расказаў нам, як ён убачыў у сваім доме Анёла, які стаў і сказаў [яму]: «Пашлі [людзей] у Іопію і пакліч Сімана, званага Пятром,

 

тойже сказа намъ, како виде ангела в дому своемъ, ставши и рекша ему: “Пошли во Іоппию мужей и призови Симона, нарицаемаго Петра;

ён скажа табе словы, якімі будзеш уратаваны ты і ўвесь твой дом».

 

онъ речеть къ тобе слова, в нихже спасешися ты и весь домъ твой”.

І калі я пачаў прамаўляць, на іх зышоў Святы Дух, як і на нас у пачатку.

 

Внегда же начахъ глаголати, нападе Духъ Светый на них, якоже и на нас в начале.

І я ўспомніў слова Гасподняе, як Ён казаў: «Іаан хрысціў вадою, а вы будзеце ахрышчаны ў Святым Духу».

 

И воспомянухъ на слова Господьня, еже глаголаше: “Іоаннъ убо крестилъ ест водою, вы же имате крестити Духом Светымъ”a,

І калі Бог даў ім роўны дар, як і нам, што ўверавалі ў Госпада Ісуса Хрыста, то хто [ж] я, каб мог працівіцца Богу?

 

понеже убо равный даръ далъ ест имъ Богъ, якож и нам, веровавшимb въ Господа нашего Ісуса Христа. Азъ же кто бехъ возбранити Богу?»

І, пачуўшы гэта, яны супакоіліся і праславілі Бога, кажучы: Тады і язычнікам Бог даў пакаянне для жыцця.

 

Слышавши же сия, умолъкоша и славяху Бога, глаголюще: «Се убо и поганом далъ ест Богъ покаание въ жизнь».

А тыя, што рассеяліся ад ганення, якое наступіла з-за Стэфана, прайшлі да Фінікіі, Кіпра і Антыёхіі, не абвяшчаючы слова нікому, акрамя адных іудзеяў.

 

(Зачало 28) Тые пакъ, еже были розъбеглися для скорби, бывшее при Стефане, пріидоша до Фіникия, и до Кипра, и до Антиохіа, ни къ единому глаголюще слова Божия, толико к самым Іудеомъ.

Але былі з іх некаторыя, кіпрыёты і кірэнцы, якія, прыйшоўшы ў Антыёхію, казалі і эліністам34, добравесцячы Госпада Ісуса.

 

Быша же неціи от нихъ мужие Кипрьстіи и Киринеістіи, ониже, пришедши во Антиохию, глаголаху ко Еллиномъ, благовествующе Господа Ісуса.

І рука Гасподняя была з імі, і вялікае мноства, якое ўверавала, далучылася да Госпада.

 

И бе рука Гос по дьня с ними, много ж число веровавших обратишеся къ Господу.

І вестка пра іх дайшла да слыху царквы, што была ў Іерусаліме, і яны паслалі Варнаву, каб ён прайшоў да Антыёхіі.

 

И поведена бысть речь сия во уши сбору, иже бе во Ерусалиме, и послали Варнаву до Антиохіи.

Ён, прыйшоўшы і ўбачыўшы ласку Божую, узрадаваўся і заахвочваў усіх трымацца Госпада шчырым сэрцам,

 

Он же внегда пришолъ тамо и узрелъ ласку Божию, возрадовался и напоминалъ всехъ, да бы в умысле серца своего пребыли прилучени къ Господу,

бо ён быў чалавек добры і поўны Святога Духа і веры. І даволі вялікі натоўп дадаўся да Госпада.

 

былъ убо мужъ добръ, исполненъ Духа Свята и веры; и приложися народъ мног Господеви.

І ён35 пайшоў у Тарс шукаць Саўла.

 

И оттоле иде Варнава во Тарсъ взыскати Савла, и знашедъ его, приведе во Антиохию.

І, знайшоўшы, прывёў яго ў Антыёхію. І так сталася, што яны цэлы год збіраліся ў царкве і навучалі даволі вялікае мноства і ў Антыёхіі вучні ўпершыню былі названы хрысціянамі.

 

Быша же ту целый годъ, собирающеся во церкви и научающе народъ многъ тако, иже во Антиохіи напредъ ученици нарекошеся христиане.

А ў гэтыя дні з Іерусаліма ў Антыёхію прыйшлі прарокі.

 

В тые жъ дни снидошеся пророци во Антиохию.

І адзін з іх, імем Агаў, устаў і прадказаў праз Духа, што па ўсёй населенай зямлі будзе вялікі голад, які настаў пры [кесары] Клаўдзіі.

 

Востав же единъ от них именем Агавъ, назнаменаше Духомъ гладъ велик быти по всей вселенней, еже и бысть при Клавдие-кесари.

І вучні вызначылі, каб кожны з іх у адпаведнасці са сваім дастаткам, паслаў успамогу братам, што жылі ў Іудзеі;

 

Тогда ученици единый каждый водле можности своея умыслили послати ку потребе живущим во Іудеи братиамъ,

што яны і зрабілі, паслаўшы сабранае да прасвітараў праз руку Варнавы і Саўла.

 

еже и вчиниша, пославше ко старейшимъ рукою Варнавлевою и Саулевою.