Дзеі 11 разьдзел

 

 

І пачулі Апосталы і браты, якія былі ў Іудзеі, што і язычнікі прынялі слова Божае.

 

I pačuli apostały i braty, jakija byli ŭ Judei, što i pahanie pryniali słowa Božaje.

І калі Пётр узышоў у Іерусалім, тыя, што з абрэзаных, сталі спрачацца з ім,

 

Kali-ž pryjšoŭ Piotr u Jeruzalim, spračalisia z im tyja, što byli z abrazańnia,

кажучы: Ты ўваходзіў да неабрэзаных людзей і еў з імі.

 

kažučy: Čamu ty ŭwajšoŭ da mužoŭ, majučych adrezak i jeŭ z imi?

І Пётр, пачаўшы, стаў ім тлумачыць па парадку, кажучы:

 

A Piotr, pačaŭšy, wykładaŭ im paparadku, kažučy:

Быў я ў горадзе Іопіі і маліўся, і ў экстазе бачыў з’явенне: уніз сходзіць нейкая пасудзіна, як бы вялікае палотнішча, якое за чатыры канцы спускаецца з неба; і яно падышло да мяне.

 

Ja byŭ u horadzie Joppie, molačysia, i bačyŭ u zachopleńni widzieńnie, zychodziačuju niejkuju pasudzinu, jak-by wialiki nastolnik, za čatary kancy spuskany z nieba, i pryjšoŭ až da mianie.

Угледзеўшыся ў яго, я, разглядаючы, убачыў зямных чацвераногіх, і звяроў, і паўзуноў, і нябесных птушак.

 

Uhladajučysia na jaho, ja pryhladaŭsia i ŭbačyŭ čaćwioranohich ziamli, i źwiaroŭ, i paŭzunoŭ, i ptachaŭ niabiesnych.

І пачуў я голас, які казаў мне: «Устань, Пётр, закалі і з’еш!»

 

Pačuŭ-ža ja i hołas, kažučy mnie: "Ustań, Piotra, zabiwaj i ješ".

Але я сказаў: «Ні за што, Госпадзе, бо паганае ці нячыстае ніколі не ўваходзіла ў мае вусны».

 

Ja-ž skazaŭ: O nie, Panie, bo pahanaje abo niačystaje nikoli nie ŭwachodziła ŭ wusny maje.

І голас адказаў з неба другі раз: «Тое, што Бог ачысціў, не лічы паганым».

 

I adkazaŭ hołas druhi raz z nieba: "Što Boh ačyściŭ, ty nie nazywaj pahanym".

І гэта адбылося тройчы, і ўсё было зноў паднята ў неба.

 

A hetaje stałasia praz try razy, i iznoŭ usio było ŭziata ŭ nieba.

І вось адразу тры чалавекі, пасланыя з Кесарыі да мяне, сталі перад домам, у якім мы былі33.

 

I woś zaraz-ža try mužy stali ŭ domie, u katorym ja byŭ, pasłanyja z Cezarei da mianie.

І Дух сказаў мне, каб я пайшоў з імі, ні ў чым не сумняваючыся. Пайшлі са мною і гэтыя шэсць братоў; і мы ўвайшлі ў дом таго чалавека.

 

A Duch skazaŭ mnie, kab ja išoŭ z imi, ničoha nie sumniewajučysia. Pajšli-ž sa mnoju i hetyja šeść bratoŭ, i ŭwajšli my ŭ dom muža.

І ён расказаў нам, як ён убачыў у сваім доме Анёла, які стаў і сказаў [яму]: «Пашлі [людзей] у Іопію і пакліч Сімана, званага Пятром,

 

A jon raskazaŭ nam, jak widzieŭ anieła ŭ swaim domie, stajačaha i kažučaha jamu: "Pašli ŭ Joppu i pakłč Symona, katory zawiecca Piotr,

ён скажа табе словы, якімі будзеш уратаваны ты і ўвесь твой дом».

 

jon skaža tabie słowy, praz katoryja budzieš zbaŭleny ty i ŭwieś twoj dom".

І калі я пачаў прамаўляць, на іх зышоў Святы Дух, як і на нас у пачатку.

 

A kali ja pačaŭ hawaryć, paŭ Duch światy na ich, tak jak i na nas napačatku.

І я ўспомніў слова Гасподняе, як Ён казаў: «Іаан хрысціў вадою, а вы будзеце ахрышчаны ў Святым Духу».

 

I prypomniŭ ja słowa Pana, jak jon kazaŭ: "Jan-to chryściŭ wadoju, ale wy budziecie chryščany Ducham światym" (Ap. Dz. 1, 5).

І калі Бог даў ім роўны дар, як і нам, што ўверавалі ў Госпада Ісуса Хрыста, то хто [ж] я, каб мог працівіцца Богу?

 

Dyk kali im daŭ Boh takuju-ž łasku, jak i nam, katoryja wierym u Pana Jezusa Chrysta, chto ja, što moh-by zabaranić Bohu?

І, пачуўшы гэта, яны супакоіліся і праславілі Бога, кажучы: Тады і язычнікам Бог даў пакаянне для жыцця.

 

Pačuŭšy hetaje, zamoŭkli i sławili Boha, kažučy: Dyk i pahanam daŭ Boh pakutu da žyćcia.

А тыя, што рассеяліся ад ганення, якое наступіла з-за Стэфана, прайшлі да Фінікіі, Кіпра і Антыёхіі, не абвяшчаючы слова нікому, акрамя адных іудзеяў.

 

A tyja-ž, katoryja byli raźsiejany dziela ŭciśnieńnia, jakoje stałasia za Ściapana, pierajšli až da Fenicyi i Cypru i Antyochii, nikomu nia kažučy słowa, aproč tolki žydom.

Але былі з іх некаторыя, кіпрыёты і кірэнцы, якія, прыйшоўшы ў Антыёхію, казалі і эліністам34, добравесцячы Госпада Ісуса.

 

Byli-ž niekatoryja z ich mužy Cypryjcy, jakija, kali ŭwajšli ŭ Antyochiju, hawaryli i da hrekaŭ, abwiaščajučy Pana Jezusa.

І рука Гасподняя была з імі, і вялікае мноства, якое ўверавала, далучылася да Госпада.

 

I była ruka Pana z imi, i wialiki lik wierujučych nawiarnuŭsia da Pana.

І вестка пра іх дайшла да слыху царквы, што была ў Іерусаліме, і яны паслалі Варнаву, каб ён прайшоў да Антыёхіі.

 

I dajšła ab ich mowa da wušej Kaścioła, jaki byŭ u Jeruzalimie, i pasłali Barnabu až da Antyochii.

Ён, прыйшоўшы і ўбачыўшы ласку Божую, узрадаваўся і заахвочваў усіх трымацца Госпада шчырым сэрцам,

 

Jon, pryjšoŭšy i ŭbačyŭšy łasku Božuju, uzradawaŭsia i napaminaŭ usich, kab pry pastanowie serca trywali ŭ Panu;

бо ён быў чалавек добры і поўны Святога Духа і веры. І даволі вялікі натоўп дадаўся да Госпада.

 

bo byŭ jon muž dobry i poŭny Ducha światoha i wiery. I wialikaja hramada prychinułasia da Pana.

І ён35 пайшоў у Тарс шукаць Саўла.

 

I rušyŭ Barnaba ŭ Tars, kab pašukać Šaŭła; znajšoŭšy jaho, prywioŭ u Antyochiju.

І, знайшоўшы, прывёў яго ў Антыёхію. І так сталася, што яны цэлы год збіраліся ў царкве і навучалі даволі вялікае мноства і ў Антыёхіі вучні ўпершыню былі названы хрысціянамі.

 

I ceły hod jany prabyli tam u Kaściele i nawučali wialikuju hramadu, tak što wučni najpierš u Antyochii byli nazwany chryścijanami.

А ў гэтыя дні з Іерусаліма ў Антыёхію прыйшлі прарокі.

 

U hetyja-ž dni nadyjšli paroki z Jeruzalimu ŭ Antyochiju.

І адзін з іх, імем Агаў, устаў і прадказаў праз Духа, што па ўсёй населенай зямлі будзе вялікі голад, які настаў пры [кесары] Клаўдзіі.

 

I ŭstaŭšy adzin z ich, na imia Ahab, abwiaščaŭ praz Ducha, što maje być pa ŭsim świecie wialiki hoład; jaki nastaŭ za Kłaŭdyja.

І вучні вызначылі, каб кожны з іх у адпаведнасці са сваім дастаткам, паслаў успамогу братам, што жылі ў Іудзеі;

 

A wučni, jak chto mieŭ, pastanawili kožny pasłać na ŭsłužeńnie bratom, žywučym u Judei.

што яны і зрабілі, паслаўшы сабранае да прасвітараў праз руку Варнавы і Саўла.

 

Što i zrabili, pasłaŭšy da staršych praz ruki Barnaby i Šaŭła.