Дзеі 24 разьдзел

 

 

А праз пяць дзён прыйшоў першасвятар Ананія з некалькімі старэйшынамі і нейкім рытарам Тэртулам, якія зрабілі заяву намесніку супроць Паўла.

 

Paśla-ž piaci dzion prybyŭ archiświatar Ananij z niekatorymi staršymi i z niejkim rytaram Tertułłam, katoryja źwiarnulisia da načalnika prociŭ Paŭła.

Калі ж выклікалі Паўла, Тэртул пачаў абвінавачваць, кажучы: Вялікі мір праз цябе мы маем і паляпшэнні прыходзяць гэтаму народу праз тваю прадбачлівасць

 

I kali Pawał byŭ paklikany, Tertułł pačaŭ winawacić, kažučy:Jak my praz ciabie žywiom u wialikim supakoju i mnoha praz twaju prazornaść papraŭlajecca,

ва ўсім і ўсюды, то мы прымаем гэта, высокашаноўны Фелікс, з усёй удзячнасцю.

 

zaŭsiody i ŭsiudy pryjmajem, wysokadastojny Feliksie, z wialikaj padziakaj.

Але, каб не затрымліваць цябе больш, прашу цябе коратка выслухаць нас з тваёю добразычлівасцю.

 

A kab ciabie daŭžej nie zatrymliwać, prašu, koratka nas pasłuchaj dziela twajej łaskawaści.

Бо мы выявілі, што гэты чалавек — зараза і завадатар бунтаў між усіх іудзеяў на ўсёй населенай зямлі і важак назарэйскай секты,

 

Znajšli my hetaha čaławieka zaraźliwym i padymajučym bunty prociŭ usich žydoŭ na ŭsim świecie i pawadyrom buntarskaje sekty,

які і святыню спрабаваў апаганіць, якога мы і затрымалі [і хацелі судзіць паводле нашага закона,

 

jaki nawat probawaŭ źniawažyć światyniu; i jaho my ŭziaŭšy, chacieli asudzić pawodle našaha zakonu.

але прыйшоў тысячаначальнік Лісій і з вялікім гвалтам адабраў яго з нашых рук,

 

Ale nadyjšoŭšy tysiačnik Lizij, z wialikim hwałtam wyrwaŭ jaho z našych ruk,

загадаўшы, каб яго абвінаваўцы прыйшлі да цябе]. Ад яго ты можаш сам, распытаўшы, даведацца пра ўсё тое, у чым мы яго абвінавачваем.

 

zahadwajučy abwinicielam jahonym iści da ciabie. Ad jaho ty sam možaš, sudziačy, dawiedacca ab hetym usim, u čym my jaho winawacim.

І іудзеі таксама згадзіліся, падцвердзіўшы, што гэта так.

 

A dabawili i žydy, što jano hetak majecca.

І Павел, калі намеснік кіўнуў яму, каб ён гаварыў, адказаў: Ведаючы, што ты многія гады быў [справядлівым] суддзёю гэтаму народу, я з радасцю абараняю тое, што датычыць мяне самога,

 

Adkazaŭ-ža Pawał, kali jamu načalnik daŭ znak hawaryć: Wiedajučy, što ty ad mnohich hadoŭ jość sudździa dla hetaha narodu, ja z dobraj achwotaj budu siabie baranić.

бо ты можаш даведацца, што мінула не больш чым дванаццаць дзён, як я прыйшоў, каб пакланіцца, у Іерусалім.

 

Bo možaš dawiedacca, što niama bolej jak dwanaccać dzion, jak ja pryjšoŭ pakłanicca ŭ Jeruzalim.

І не знайшлі яны мяне ні ў святыні, каб я з кімсьці спрачаўся, ні каб я ўзнімаў бунт у народзе, ні ў сінагогах, ні ў горадзе,

 

I nie zanjšli jany mianie ani ŭ światyni z kim sporačy abo robiačy zboryšča narodu, ani ŭ bažnicach,

і яны не могуць даказаць табе таго, у чым цяпер абвінавачваюць мяне.

 

ani ŭ horadzie i nia mohuć dakazać tabie taho, u čym ciapier mianie winawaciać.

Але я прызнаюся табе ў тым, што згодна з Дарогай, якую яны называюць ерассю, так я служу Богу нашых бацькоў, веруючы ўсяму, што напісана ў законе і ў прароках,

 

Ale tabie pryznajusia ŭ tym, što pawodle sekty, jakuju zawuć herezyjaj, tak słužu Ajcu i Bohu majmu, wieručy wa ŭsio, što ŭ zakonie i ŭ prarokaŭ napisana;

маючы надзею на Бога, якой і самі яны чакаюць: што павінна быць уваскрэсенне [мёртвых] і праведных, і няправедных.

 

majučy nadzieju na Boha, što budzie ŭskrašeńnie sprawiadliwych i niesprawiadliwych, jakoha i jany sami čakajuć.

Таму я і сам пільна дбаю, каб заўсёды мець чыстае сумленне перад Богам і людзьмі.

 

Dziela hetaha i ja sam starajusia, kab mieć zaŭsiody sumleńnie biez abrazy pierad Boham i pierad ludźmi.

І праз шмат гадоў я прыйшоў, каб прынесці міласціну майму народу і прынашэнні;

 

Paśla-ž mnohich hadoŭ ja prybyŭ, kab čynić dareńni majmu narodu, i achwiary, i šlubawańni.

пры гэтым знайшлі мяне ачышчанага ў святыні, не з натоўпам і не з калатнечаю.

 

Na hetym ačyščanaha ŭ światyni, nie z hramadoju, ani z zabureńniem znajšli mianie

Але некаторыя іудзеі з Азіі, якім належала б стаяць перад табою і абвінавачваць, калі б яны мелі нешта супроць мяне,

 

niekatoryja-ž žydy z Azii, katorym treba było stanuć pierad taboju i winawacić, kali-b što mieli prociŭ mianie.

альбо няхай самі гэтыя людзі скажуць, якую няправеднасць знайшлі [ўва мне], калі я стаяў перад сінедрыёнам,

 

Abo hetyja samyja niachaj skažuć, ci znajšli ŭwa-mnie što niahodnaje, kali ja staju pierad Radaj,

хіба як у адным гэтым выразе, які я выкрыкнуў, стоячы між імі: «За ўваскрэсенне мёртвых вы мяне судзіце сёння».

 

aproč hetaha adnaho tolki słowa, jakoje ja ŭskryknuŭ, pamiž imi stojučy: što wy mianie siahońnia sudzicie za ŭskrašeńnie ŭmierłych.

[І, выслухаўшы гэта,] Фелікс, дакладней ведаючы пра гэтую Дарогу, даў ім адтэрміноўку, сказаўшы: Калі прыйдзе тысячаначальнік Лісій, я вырашу вашу справу.

 

Ale Feliks, katory wielmi dobra znaŭ hety šlach, adprawiŭ ich, kažučy: Kali pryjdzie tysiačnik Lizij, wysłuchaju was.

І ён аддаў распараджэнне сотніку вартаваць яго, але каб ён меў палёгку і не перашкаджаць з яго блізкіх слугаваць яму [ці прыходзіць да яго].

 

I zahadaŭ sotniku ścierahčy jaho, i kab mieŭ jon supakoj, i kab nie zabaraniaŭ nikomu z jahonych słužyć jamu.

А праз некалькі дзён Фелікс, прыйшоўшы са сваёю жонкаю Друзілаю, якая была іудзейка, паслаў па Паўла і слухаў яго пра веру ў Хрыста Ісуса.

 

Paśla-ž niekalkich dzion Feliks, pryjšoŭšy z žonkaj swajeju Druzyłłaj, jakaja była žydoŭkaj, paklikaŭ Paŭła i słuchaŭ jaho ab wiery ŭ Chrysta Jezusa.

Але калі ён казаў аб праведнасці, і ўстрыманні, і аб будучым судзе, то Фелікс, спалохаўшыся, адказаў: Цяпер ідзі, а пры зручнай нагодзе я цябе выклічу, —

 

Kali- ž jon hawaryŭ ab sprawiadliwaści, i čyścini, i budučym sudzie, Feliks spałochaŭšysia adkazaŭ: Adnosna na ciapier, adyjdzi, a ŭ časie dahodnym pakliču ciabie,

у той жа час спадзеючыся, што Павел дасць яму грошай, [каб вызваліў яго]. Таму ён даволі часта пасылаў па яго і гутарыў з ім.

 

razam i spadziajučysia, što Pawał daść jamu hrošy; dziela hetaha i časta jaho kličučy, hawaryŭ z im.

А калі мінула два гады, Фелікса змяніў Порцый Фэст; і, хочучы дагадзіць іудзеям, Фелікс пакінуў Паўла ў зняволенні.

 

Kali-ž prajšli dwa hady, Feliks atrymaŭ nastupnika Porcyja Festa. Chočučy-ž akazać łasku žydom, Feliks pakinuŭ Paŭła ŭ wastrozie.