Дзеі 24 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Антонія Бокуна → Рeraklad V. Hadleuski
А праз пяць дзён прыйшоў першасьвятар Ананія са старшынямі і нейкім рытарам Тэртулам, якія выступілі перад ваяводам супраць Паўла.
Paśla-ž piaci dzion prybyŭ archiświatar Ananij z niekatorymi staršymi i z niejkim rytaram Tertułłam, katoryja źwiarnulisia da načalnika prociŭ Paŭła.
А калі таго паклікалі, пачаў абвінавачваць яго Тэртул, гаворачы:
I kali Pawał byŭ paklikany, Tertułł pačaŭ winawacić, kažučy:Jak my praz ciabie žywiom u wialikim supakoju i mnoha praz twaju prazornaść papraŭlajecca,
«Дазнаючы праз цябе вялікага супакою і дабрабыту, якія сталіся ў народзе гэтым праз тваю апеку, заўсёды і паўсюль прыймаем мы гэта, вяльможны Фэліксе, з усёю ўдзячнасьцю.
zaŭsiody i ŭsiudy pryjmajem, wysokadastojny Feliksie, z wialikaj padziakaj.
А каб табе шмат не дакучаць, прашу цябе каротка выслухаць нас паводле спагаднасьці тваёй.
A kab ciabie daŭžej nie zatrymliwać, prašu, koratka nas pasłuchaj dziela twajej łaskawaści.
Бо, знайшоўшы, што муж гэты — пошасьць, будзіцель бунту сярод Юдэяў па ўсім сусьвеце і правадыр герэзіі Назарэйскае,
Znajšli my hetaha čaławieka zaraźliwym i padymajučym bunty prociŭ usich žydoŭ na ŭsim świecie i pawadyrom buntarskaje sekty,
які сьвятыню спакусіўся зьняважыць, мы затрымалі яго і хацелі судзіць паводле нашага закону.
jaki nawat probawaŭ źniawažyć światyniu; i jaho my ŭziaŭšy, chacieli asudzić pawodle našaha zakonu.
А тысячнік Лізій, прыйшоўшы, з вялікім гвалтам забраў яго з нашых рук,
Ale nadyjšoŭšy tysiačnik Lizij, z wialikim hwałtam wyrwaŭ jaho z našych ruk,
загадаўшы абвінавальнікам ягоным ісьці да цябе. Ад яго ты сам можаш, дасьледаваўшы ўсё гэта, даведацца, у чым мы вінавацім яго».
zahadwajučy abwinicielam jahonym iści da ciabie. Ad jaho ty sam možaš, sudziačy, dawiedacca ab hetym usim, u čym my jaho winawacim.
Пацьвердзілі і Юдэі, кажучы, што гэта так.
A dabawili i žydy, što jano hetak majecca.
А Павал адказаў, калі ваявода даў яму знак гаварыць: «Ведаючы, што ты шмат год судзьдзя гэтага народу, я ахвотней буду адказваць адносна [справы] маёй.
Adkazaŭ-ža Pawał, kali jamu načalnik daŭ znak hawaryć: Wiedajučy, što ty ad mnohich hadoŭ jość sudździa dla hetaha narodu, ja z dobraj achwotaj budu siabie baranić.
Ты можаш даведацца, што ня больш, як дванаццаць дзён прайшло, як узыйшоў я пакланіцца ў Ерусалім.
Bo možaš dawiedacca, što niama bolej jak dwanaccać dzion, jak ja pryjšoŭ pakłanicca ŭ Jeruzalim.
І ані ў сьвятыні не знайшлі мяне, што я з некім вяду гутарку ці бунтую натоўп, ані ў сынагогах, ані ў горадзе,
I nie zanjšli jany mianie ani ŭ światyni z kim sporačy abo robiačy zboryšča narodu, ani ŭ bažnicach,
і яны ня могуць давесьці таго, у чым цяпер вінавацяць мяне.
ani ŭ horadzie i nia mohuć dakazać tabie taho, u čym ciapier mianie winawaciać.
Але прызнаюся табе, што паводле шляху, які яны герэзіяй называюць, я гэтак служу Богу бацькоў, верачы ўсяму, што напісана ў Законе і ў Прарокаў,
Ale tabie pryznajusia ŭ tym, što pawodle sekty, jakuju zawuć herezyjaj, tak słužu Ajcu i Bohu majmu, wieručy wa ŭsio, što ŭ zakonie i ŭ prarokaŭ napisana;
маючы надзею на Бога, што мае быць уваскрасеньне мёртвых, праведных і няправедных, чаго яны і самі чакаюць.
majučy nadzieju na Boha, što budzie ŭskrašeńnie sprawiadliwych i niesprawiadliwych, jakoha i jany sami čakajuć.
Дзеля гэтага я сам намагаюся мець заўсёды чыстае сумленьне перад Богам і перад людзьмі.
Dziela hetaha i ja sam starajusia, kab mieć zaŭsiody sumleńnie biez abrazy pierad Boham i pierad ludźmi.
Праз шмат год я прыйшоў чыніць міласьціны для народу майго і дары.
Paśla-ž mnohich hadoŭ ja prybyŭ, kab čynić dareńni majmu narodu, i achwiary, i šlubawańni.
Пры гэтым знайшлі мяне ачышчанага ў сьвятыні некаторыя Юдэі з Азіі, а не з натоўпам і не з замяшаньнем.
Na hetym ačyščanaha ŭ światyni, nie z hramadoju, ani z zabureńniem znajšli mianie
Яны мусяць прыйсьці да цябе і абвінавачваць, калі нешта маюць супраць мяне.
niekatoryja-ž žydy z Azii, katorym treba było stanuć pierad taboju i winawacić, kali-b što mieli prociŭ mianie.
Або самі гэтыя няхай скажуць, ці знайшлі ў-ва мне якую крыўду, калі я стаяў перад сынэдрыёнам.
Abo hetyja samyja niachaj skažuć, ci znajšli ŭwa-mnie što niahodnaje, kali ja staju pierad Radaj,
Ці адно тое слова, якое я крыкнуў, як стаяў сярод іх, што сёньня вы судзіце мяне за ўваскрасеньне мёртвых».
aproč hetaha adnaho tolki słowa, jakoje ja ŭskryknuŭ, pamiž imi stojučy: što wy mianie siahońnia sudzicie za ŭskrašeńnie ŭmierłych.
Пачуўшы гэтае, Фэлікс адклаў [справу] іхнюю, сказаўшы: «Дакладней даведаўшыся пра шлях гэты, як прыйдзе тысячнік Лізій, разгледжу [справу] вашую».
Ale Feliks, katory wielmi dobra znaŭ hety šlach, adprawiŭ ich, kažučy: Kali pryjdzie tysiačnik Lizij, wysłuchaju was.
І загадаў сотніку пільнаваць Паўла, але даваць палёгку і не забараняць нікому з ягоных служыць яму і прыходзіць да яго.
I zahadaŭ sotniku ścierahčy jaho, i kab mieŭ jon supakoj, i kab nie zabaraniaŭ nikomu z jahonych słužyć jamu.
А праз некалькі дзён Фэлікс, прыйшоўшы з Друзілаю, жонкаю сваёй, якая была Юдэйкай, паклікаў Паўла і слухаў яго пра веру ў Хрыста.
Paśla-ž niekalkich dzion Feliks, pryjšoŭšy z žonkaj swajeju Druzyłłaj, jakaja była žydoŭkaj, paklikaŭ Paŭła i słuchaŭ jaho ab wiery ŭ Chrysta Jezusa.
А як той вёў гутарку пра праведнасьць, і стрыманасьць, і пра будучы суд, Фэлікс, спалохаўшыся, адказаў: «Цяпер годзе, ідзі, а як знайду час, паклічу цябе».
Kali- ž jon hawaryŭ ab sprawiadliwaści, i čyścini, i budučym sudzie, Feliks spałochaŭšysia adkazaŭ: Adnosna na ciapier, adyjdzi, a ŭ časie dahodnym pakliču ciabie,
Пры гэтым ён, спадзеючыся, што атрымае грошы ад Паўла, каб звольніў яго, часта клічучы яго, гутарыў з ім.
razam i spadziajučysia, što Pawał daść jamu hrošy; dziela hetaha i časta jaho kličučy, hawaryŭ z im.
А як споўніліся два гады, Фэлікс атрымаў наступніка Порцыя Фэста, і, хочучы зрабіць ласку Юдэям, Фэлікс пакінуў Паўла ўвязьненым.
Kali-ž prajšli dwa hady, Feliks atrymaŭ nastupnika Porcyja Festa. Chočučy-ž akazać łasku žydom, Feliks pakinuŭ Paŭła ŭ wastrozie.
