Дзеі 3 разьдзел

 

 

Пётр жа і Іаан узыходзілі ў святыню на малітву ў дзевяць гадзін10.

 

(Зачало 7) Въкупе жъ Петръ и Іоаннъ вхожали во храмъ на молитву въ часъ девятый.

І туды прыносілі аднаго чалавека, які быў кульгавы ад улоння яго маці і якога клалі штодня пры дзвярах святыні, што зваліся Прыгожымі, прасіць міласціну ў тых, хто ўваходзіў у святыню.

 

И некий мужъ, хромъ сый от чрева матери своея, носимъ бываше, егоже полагаху по вся дни предъ дверми храму, рекомыми Красными, просити милостыня от входящих во храмъ.

Ён, убачыўшы, што Пётр і Іаан збіраюцца ўвайсці ў святыню, стаў прасіць, каб атрымаць міласціну.

 

Той же, видевъ Петра и Іоанна хотящихъ внити во храмъ, просяше милостыни.

І Пётр, стоячы з Іаанам, пільна ўгледзеўшыся ў яго, сказаў: Паглядзі на нас!

 

Погледев же Петръ на нь со Іоанномъ, рече: «Возри на насъ».

І той пачаў уважліва сачыць за імі, чакаючы што-небудзь ад іх атрымаць.

 

Он же пилне смотряше на них, мня нечто от нею прияти.

Але Пётр сказаў: Серабра і золата няма ў мяне, а што маю, даю табе: у імя Ісуса Хрыста Назарэя [устань і] хадзі!

 

Рече же Петръ: «Сребра и злата несть у мене, но еже имамъ, сее ти дамъ. Во имя Ісуса Христа, Назорея, въста ни и ходи!»

І, падхапіўшы яго за правую руку, ён падняў яго; і адразу адужалі яго ступні і шчыкалаткі,

 

И емъ за руку его десную, воздви же и. А скоро утвердилися ему плесне и глезны,

і ён, ускочыўшы, стаў, і пачаў хадзіць, і ўвайшоў з імі ў святыню, ходзячы і скачучы, і хвалячы Бога.

 

и воскочив, ста и хождяше, и вниде с ними во храмъ, ходя, и скача, и хваля Бога.

І ўвесь народ убачыў, што ён ходзіць і хваліць Бога;

 

И видеша и вси людие ходяща и хваляща Бога,

і пазнавалі яго, што гэта быў той, што сядзеў дзеля міласціны каля Прыгожай брамы святыні, і яны напоўніліся жахам і здзіўленнем з таго, што зрабілася з ім.

 

познаху же его, яко сей бяше милостыня ради седяй при Красных дверех храмовых, исполнишеся чуда и вжаса о пригодившихся ему.

І пакуль ён прытрымліваўся Пятра і Іаана, увесь народ, уражаны, збегся да іх у галерэю, што называлася Саламонавай.

 

(Зача[ло] 8) Держащу же исцелевшему хромому Петра и Іоанна, притекоша к нима вси людие во притвор, нарицаемый Саломоновъ, ужасни.

І Пётр, убачыўшы, адказаў народу: Мужы ізраільскія, чаму вы здзіўляецеся гэтаму? Ці ў нас чаму ўглядаецеся, нібы мы ўласнаю сілай альбо набожнасцю зрабілі, каб ён хадзіў?

 

Видев же, Петръ отвещаваше к людемъ: «Мужие Ізраильтяне! Что дивитеся тому? Или на насъ почто возираете? Яко своею ль силою или можностию сотворихом сего ходити?

Бог Аўраамаў, і [Бог] Ісаакаў, і [Бог] Іякаваў, Бог нашых бацькоў праславіў Свайго Слугу11 Ісуса, Якога ж выдалі вы і ад Якога адракліся перад абліччам Пілата, калі той разважыў адпусціць Яго.

 

Богъ Авраамов, и Ісааковъ, и Іаковль, Богъ отець наших прослави Сына своего Ісуса, Егоже убо вы предасте и отвергостеся предъ лицемъ Пилатовымъ, суждьшу оному пустити.

Вы ж ад Святога і Праведнага адракліся і папрасілі падараваць вам чалавека, забойцу,

 

Вы же светого и праведнаго отпрестеся и испросисте мужа-убійцу дати вамъ,

а Уладара жыцця вы забілі, Якога Бог уваскрэсіў з мёртвых, сведкі чаго мы.

 

Началника же Живота забисте.b Тогож Бог воскреси от мертвых, Емуже и мы сведетели есмы о вере имени Его.

І па веры ў Яго імя, Яго імя ўмацавала гэтага чалавека, якога вы бачыце і ведаеце; і вера, якая праз Яго, дала яму гэтае здароўе перад усімі вамі.

 

Сего, егож вы відите и знаете, укрепило имя Его и вера, еже ест Его ради дала ему всю целость сию пред всеми вами.

І цяпер, браты, ведаю, што вы зрабілі гэта з няведання, як і вашы начальнікі;

 

И ныне, братия, вемъ, яко неведениемъ сее вчинисте, також и князи ваши.

Бог жа, як загадзя абвясціў праз вусны ўсіх [Сваіх] прарокаў, што будзе пакутаваць Яго Хрыстос, так і спраўдзіў.

 

Но Богъ, якоже провозвести усты въсехъ пророк своих пострадати Христу, и сконча тако.

Дык пакайцеся і далучыцеся, каб былі сцёрты вашы грахі,

 

(Зача[ло] 9) Покайтеся убо и обратитеся, да очис тите ся от грехъ вашихc,

каб прыйшлі часы асвяжэння ад аблічча Госпада і каб Ён паслаў вызначанага раней вам Хрыста, Ісуса,

 

яко да пріидуть времена прохладна от лица Господьня и пошлеть пронареченнаго вамъ Христа Ісуса,

Якога неба павінна ж прыняць да часу аднаўлення ўсяго, пра што Бог казаў праз вусны [ўсіх] Сваіх святых прарокаў спрадвеку.

 

Егоже подобаеть небеси прияти, даже до лет устроения всехъ, еже глагола Богъ усты светых своих пророк от века.

Маісей жа сказаў [бацькам]: «Прарока ўзніме вам Госпад, ваш Бог, з вашых братоў, як мяне; Яго слухайцеся ва ўсім, што Ён скажа вам.

 

Моисей убо ко отцемъ рече: “Пророка вам воздвигнет Господь, Богъ вашъ, от братие вашее, яко имене того послушаіте о всем, еликаже речеть къ вамъ.

І будзе: кожная душа, якая не паслухаецца Таго Прарока, будзе знішчана з народа».

 

И будеть всяка душа, естъли же не послушаеть пророка того, потребится от людей” d.

І ўсе ж прарокі ад Самуіла і тых, што былі ў далейшым, — усе, што прамаўлялі, таксама абвясцілі гэтыя дні.

 

Но и вси пророци от Самуіла и прочии, елици глаголаша, возвестиша дни сия.

Вы сыны прарокаў і запавету, які Бог запаведаў вашым бацькам, кажучы Аўрааму: «І ў тваім патомстве дабраславяцца ўсе роды зямлі».

 

Вы есте сынове пророкъ и завета, еже завеща Богъ ко отцемъ нашимъ, глаголя ко Аврааму: “О семени твоемъ благославятся вся отечествия земная”.e

Да вас першых Бог, уваскрэсіўшы Свайго Слугу12 [Ісуса], паслаў Яго дабраславіць вас, каб кожнага адвярнуць ад вашых ліхіх учынкаў.

 

Вамъ первее Богъ возъяви Сына своего Ісуса и посла Его, благославяющи вас, да отвратитеся кажды от злоб своих».