Дзеі 3 разьдзел

 

 

Пётр і Ян ішлі разам у храм а дзявятай гадзіне малітвы.

 

(Зачало 7) Въкупе жъ Петръ и Іоаннъ вхожали во храмъ на молитву въ часъ девятый.

І быў чалавек, кульгавы ад улоньня маці ягонай, якога насілі і садзілі кожнага дня каля дзьвярэй храма, што называліся Прыгожымі, прасіць міласьціны ў тых, што ўваходзілі ў храм;

 

И некий мужъ, хромъ сый от чрева матери своея, носимъ бываше, егоже полагаху по вся дни предъ дверми храму, рекомыми Красными, просити милостыня от входящих во храмъ.

ён, убачыўшы Пятра і Яна каля ўваходу ў храм, прасіў у іх міласьціны.

 

Той же, видевъ Петра и Іоанна хотящихъ внити во храмъ, просяше милостыни.

Пётр зь Янам, прыгледзеўшыся да яго, сказаў: зірні на нас.

 

Погледев же Петръ на нь со Іоанномъ, рече: «Возри на насъ».

І той пільна глядзеў на іх, спадзяючыся атрымаць ад іх што-небудзь.

 

Он же пилне смотряше на них, мня нечто от нею прияти.

Але Пётр сказаў: срэбра і золата няма ў мяне, а што маю, тое даю табе: у імя Ісуса Хрыста Назарэя ўстань і хадзі.

 

Рече же Петръ: «Сребра и злата несть у мене, но еже имамъ, сее ти дамъ. Во имя Ісуса Христа, Назорея, въста ни и ходи!»

І, узяўшы яго за правую руку, падняў; і раптам умацаваліся ў таго ступакі і калені,

 

И емъ за руку его десную, воздви же и. А скоро утвердилися ему плесне и глезны,

і, ускочыўшы, устаў, і пачаў хадзіць, і ўвайшоў зь імі ў храм, пахаджаючы і падскокваючы, і славячы Бога,

 

и воскочив, ста и хождяше, и вниде с ними во храмъ, ходя, и скача, и хваля Бога.

і ўсе людзі бачылі, як ён хадзіў і славіў Бога;

 

И видеша и вси людие ходяща и хваляща Бога,

і пазналі яго, што гэта быў той самы, які сядзеў каля Прыгожых дзьвярэй храма дзеля міласьціны, і напоўніліся жахам і зьдзіўленьнем з таго, што сталася зь ім.

 

познаху же его, яко сей бяше милостыня ради седяй при Красных дверех храмовых, исполнишеся чуда и вжаса о пригодившихся ему.

І як што аздароўлены кульгач не адступаўся ад Пятра і Яна, дык увесь люд у зьдзіўленьні зьбегся да іх у прытвор, называны Саламонавым.

 

(Зача[ло] 8) Держащу же исцелевшему хромому Петра и Іоанна, притекоша к нима вси людие во притвор, нарицаемый Саломоновъ, ужасни.

Убачыўшы гэта, Пётр сказаў люду: мужы Ізраільскія! што дзівуецеся з гэтага, або чаго глядзіце на нас, быццам мы сваёй сілаю і пабожнасьцю зрабілі так, што ён ходзіць.

 

Видев же, Петръ отвещаваше к людемъ: «Мужие Ізраильтяне! Что дивитеся тому? Или на насъ почто возираете? Яко своею ль силою или можностию сотворихом сего ходити?

А Бог Абрагамаў і Ісаакаў і Якаваў, Бог бацькоў нашых праславіў Сына Свайго Ісуса, Якога вы прадалі і Якога зракліся перад абліччам Пілата, калі ён судзіў адпусьціць Яго.

 

Богъ Авраамов, и Ісааковъ, и Іаковль, Богъ отець наших прослави Сына своего Ісуса, Егоже убо вы предасте и отвергостеся предъ лицемъ Пилатовымъ, суждьшу оному пустити.

Але Сьвятога і Праведнага вы адцураліся, і прасілі памілаваць чалавека-душагуба,

 

Вы же светого и праведнаго отпрестеся и испросисте мужа-убійцу дати вамъ,

а Пачынальніка Жыцьця забілі; Гэтага Бог уваскрэсіў зь мёртвых, і мы сьведкі таго.

 

Началника же Живота забисте.b Тогож Бог воскреси от мертвых, Емуже и мы сведетели есмы о вере имени Его.

І празь веру ў імя Ягонае, імя Ягонае ўмацавала гэтага, якога вы бачыце і ведаеце, і вера, якая ад Яго, дала яму ацаленьне гэтае перад ўсімі вамі.

 

Сего, егож вы відите и знаете, укрепило имя Его и вера, еже ест Его ради дала ему всю целость сию пред всеми вами.

А цяпер, я ведаю, браты, што вы як і начальнікі вашыя, зрабілі гэта празь несьвядомасьць;

 

И ныне, братия, вемъ, яко неведениемъ сее вчинисте, також и князи ваши.

А Бог так учыніў, як прадвяшчаў вуснамі ўсіх Сваіх прарокаў — пацярпець Хрысту, так і выканаў.

 

Но Богъ, якоже провозвести усты въсехъ пророк своих пострадати Христу, и сконча тако.

Дык пакайцеся і навярнецеся, каб загладзіліся грахі вашыя,

 

(Зача[ло] 9) Покайтеся убо и обратитеся, да очис тите ся от грехъ вашихc,

хай прыйдуць часіны лагоды ад аблічча Гасподняга, і хай пашле Ён наканаванага вам Ісуса Хрыста,

 

яко да пріидуть времена прохладна от лица Господьня и пошлеть пронареченнаго вамъ Христа Ісуса,

Якога неба павінна было прыняць да часу зьдзяйсьненьня ўсяго, што казаў Бог вуснамі ўсіх сьвятых Сваіх прарокаў ад веку.

 

Егоже подобаеть небеси прияти, даже до лет устроения всехъ, еже глагола Богъ усты светых своих пророк от века.

Майсей сказаў бацькам: «Гасподзь Бог ваш паставіць вам з братоў вашых Прарока, як мяне; слухайцеся Яго ва ўсім, што Ён ні будзе казаць вам;

 

Моисей убо ко отцемъ рече: “Пророка вам воздвигнет Господь, Богъ вашъ, от братие вашее, яко имене того послушаіте о всем, еликаже речеть къ вамъ.

і будзе, што кожная душа, якая не паслухаецца Прарока Таго, зьнішчыцца з народу».

 

И будеть всяка душа, естъли же не послушаеть пророка того, потребится от людей” d.

І ўсе прарокі ад Самуіла і пасьля яго, колькі іх ні вяшчалі, таксама абвясьцілі наперад дні гэтыя.

 

Но и вси пророци от Самуіла и прочии, елици глаголаша, возвестиша дни сия.

Вы сыны прарокаў і запавету, які запавядаў Бог бацькам вашым, кажучы Абрагаму: «і ў семені тваім дабраславяцца ўсе плямёны зямныя».

 

Вы есте сынове пророкъ и завета, еже завеща Богъ ко отцемъ нашимъ, глаголя ко Аврааму: “О семени твоемъ благославятся вся отечествия земная”.e

Бог, уваскрэсіўшы Сына Свайго Ісуса, да вас першых паслаў Яго дабраславіць вас, адхіляючы кожнага з вас ад ліхіх дзеяў вашых.

 

Вамъ первее Богъ возъяви Сына своего Ісуса и посла Его, благославяющи вас, да отвратитеся кажды от злоб своих».